Hep çok sevdiğimi sandığın

Güllerden birini yatırdım

Sen uyurken

Oysa ben en çok

Zambakları sevdim

Sormadın ki!

Bir kaç yaprağını

Bedenimin yerine

Döküyorum yattığım yere.

Hep derdin ya

Gül kokuyorsun diye

Gidiyorum…

Ölüyorum diyemiyorum sana

Sen de ölme diye

Biliyorum

Benden sonra kimsesiz kalacağını

Seni hep sevdiğimi sandığın

Güllere,

Sonra da

Aslında çok sevdiğim

Zambaklara emanet ediyorum.

En son

Penceredeki zambaklara baktım

Bu sabah gitmeden önce

Onlara

Bana bakar gibi bak

Özlediğin zaman…

Funda Kocaevli

Yine sevdim
Hep sevdim
Sevdim seni
Nefes gibiydin.

Bulamadım
Aradığımdın
Aradım sevdim
Bulamadım sevdim.

Sen
Şuramı acıtan
Yakansın
Diyemez dilim
Anlatamaz sözcükler
Bağlanmış sevdam
Sevgin buram, buram hasret
Dilim bağlı
Yüreğim isyanlarda
Diyemem.

Yine sevdim
Sevdim seni
Nasıl bitirsem bu şiiri
Bitmez
Sevgim, sevdam sonsuza dek
Seviyorum seni.

İbrahim Akkaya

ha bu gün,
ha yarın derken
yolun yarısını çoktan.. geçmişim.
of…ulan of!
pişmanlığım o ki;
tüm gençliğimi,
kelepir fiyattan
bir vefasıza satmışım…
sonbaharın hüznünü,
kışın soğuğunu,
ilkbaharın sevincini,
yazın yorgunluğunu,
hiç yaşayamamışım…

şimdi;
ne güneş eskisi gibi ısıtıyor,
ne soğuklar üşütüyor,
ne de rüzgarlar avutuyor.
koca bir ömür;
tükendi, gitti
ha bitti…ha bitiyor…

ah! … ulan kör talih,
ahh! .. ahh! ..
o kadar çaresizim ki;
sana, alacağın olsun bile diyemiyorum.
sen bende,
alacak hiç bir şey bırakmamışsın…

Ömer Osman Avcı  

sen ki yüreği taştan olanım
kadife gözlerimi
ayırıp gözlerinin çölünden
naftalinsiz sandıklarda çürümeye bırak
sanma sular  tutuşmaz
yüreğimin denizlerini bir ayrılık türküsüyle,
sen de kavur , sen de yak.

istemem gayrı hazana döndü ömür
yağmurlar döken nefeslerinden
yüreğimin çiçeklerine bir damla
sen de uzatma elini
sen de beni sancılarla ,
bu elem mevsimlerinde bir başıma bırak.

yürek taylarımın nalına mıhına vuruyorum bir lahavle
sabrın tesbihin de dört dönüyor dilim
inadın ve kahrın terini,  iki kaşının arası uzayan ovalardan
ruhumun çöllerine  katar katar süzerken gözlerim
kokuşun  Saray Bosna olur
Sesin Afrikalı bir çocuk
her harbin her matemin ortasında büküyor boynunu  güllerin

güvercinler ıslıklarıyla uğurlarken gidenleri
özlem  türküleri rüzgarlara   düşüyor rehin
yaylalar gibi uzayıp giden bakışlarına ,
çiviledim tüm soluklarımı

bu bağ bu bahçe bu devran benim
kapattım kalbimin tüm kapılarını
döndür  etrafında pervaneyim
kaldırmam kaşımı, etmem sitem
sen ki kabem benim
sen ki kıblem benim

lütfet  beklenmeler sultanı
kefensiz gözlerimi gözlerine gömeyim
kefensiz gözlerimi gözlerine gömeyim

NEVRA
TÜM ZAMANLARA

Sevme beni sevemezsin
Demek ya bende severim
Seveceğim diyebilmek
Çok mu? Zor

Bilirim ama silemem
Kazınmış yüreğime
Korku dolar içime
Kelepçeli bileğime
Üzülme diyebilmek
Çok mu? Zor

Fidan meyve verecek
Gün olup vuslata erecek
Bana sevdası ilecek
Yüreğimi çizecek
Sevdim diyecek
Çok mu? Zor

Sen beni sevmezsin
Elin bile vermezsin
Sevda asıl bilmezsin
Gerçek sevilmek
Çok mu? Zor

Korkulusun dersen
Kendim değil bilsen
Yeter ki sen gülsen
Fermanımı görsen
Korkaksın dersen
Korkağım
Sana aşığım
Kaybetmek çok zor

Cebirin Defteri; 03,Temmuz,2010; Altıntaş

hangi gün beni düşündün,
seni düşündüğümün yarısı kadar?
hangi resmim sabahladı başucunda?
hangi gece ağlayarak söndürdün yıldızları?
kaç sokak lambasıyla dertleştin,
kaç ayakkabı eskittin,
başıboş kaldırımlarda? …

ahhh! … ah! …
bunları sen bilemezsin,
bilemezsin vefasızım,
bilemezsin…
bunlar, senin tanımadığın,
bunlar, senin tanışmadığın şeyler.
senin aşk dediğin;
toplasan da çarpsan da,
sevginin (S) si bile etmez! …

sen başlatmıştın bu oyunu,
hadi yine sen bitir.
bir daha hatırlamak bile istemiyorum,
mazini de al yanında götür.

hangi trene,
hangi otobüse,
ya da;
hangi vapura sığdıracaksın günahlarını?
nasıl ödeyeceksin,
ihanetlerinin bedellerini?
bilemiyorum…

bildiğim şu ki;
sadece yalnızlığımı tutuşturmayacaksın parmaklarıma,
artık kinim,
artık nefretim,
artık öfkem,
artık isyanlarım
sıkılı kalacak avuçlarımda…

benim de yüreğimde
sevginden eser kalmadı.
artık ne sarı saçların,
ne de kahve gözlerin var,
baktığım aynalarda…

sana boşuna inanmış,
sana boşuna kanmışım.
sen,bundan sonra;
değil, ikinci baharım,
ilkbaharım,
sonbaharım,
hatta saçımdaki kışım,
kirpiğimdeki yaşım bile olamazsın…

sen denince yalan!
sen denince talan!
sen denince vurgun!
sen denince sürgün!
hiç sevmediğim kelimeler geliyor aklıma…

gideceksen,
hadi hiç durma.
elimden bir kaza çıkmasından korkuyorum.
çünkü;
Tanrı affetse de seni,
ben affetmiyorum! .…
affetmiyorum…

Ömer Osman Avcı

Yağmur tanesi oldum
Sağanak sağanak yağdım üzerine
Göğe yüzünü dikerek
Bir tebessüm bekledim sadece…
Olmadı ey sevgili!
Ağız dolusu küfrettin
Dedin bu yağmurda neyin nesi
Sevmedin…

Çiğ oldum senin için
En güzel çiçeklerin üzerinde
Eksi bilmem kaçlarda yolunu gözledim
Çiçek hoşuna giderde banada bakarsın diye…
Olmadı ey sevgili!
En acı kuvvetinle ezdin beni
Sevmedin…

En sonunda dolu oldum
Kafana düşüp aklını başına getirmek
Umursamazlığına bir dur demek için
Tam değecekken
Yönümü değiştirdim
Olmadı ey sevgili!
Kıyamadım…

Bilmiyorum anlatabildim mi derdimi
Yirmi dokuz harf ile
Bilmiyorum anlayabildin mi beni
İşte ben seni böyle sevdim ey sevgili!
Peki ya sen?
…

BEKİR ŞAHİN

Öyle olsun isterim sonumuz
Ama kadere inanırım
Sonumuz ne olursa olsun tatlı bakışlım
Sen benim beyaz sayfam

Uzaklarda olsam gelinmez uzaklarda
Hiç görmesem ışıklı yüzünü
Mahrum kalsam da berrak sesinden
Kalbimde tutarım seni.

Erdal Noyan

Niceleri şiir yazdı adıma
Güller serpti geçmiş geldi yadıma
Taç eyledi yandı yine oduma
Her satırda kelimeler al olsun.

Gözleri var binbir renkte çakıyor
Dilleri var bülbül olmuş şakıyor
Teni billur aşkı bana soruyor
Gel eyledim gelmez ise kor olsun.

Nurten Boz Hürel

Yanlızlığım göz yaşımla avunmaz
Bu özlemi sen gör kimse anlamaz
Bu zamanda gerçek seven bulunmaz
Sen varım de ölümüne severim

Zehir sunar tadı serseri zaman
Gönül efkarından toz ile duman
Şayet sende yanlızlıktan bıktıysan
Sen yeter de ölümüne he derim.

Yavuz Aydın