Serhat Ömürlü

Tutundum hayata sen gidince
Gülüşlerim sahte
Bakışlarım bulanık
Kalmayan bir ağız tadım
Zaman zaman ezberime dahi gelmeyen adın
Acep sana olan tutkum mu tükeniyor
Yoksa
Gidişinin ardından ben mi tükeniyorum

Atila Yalçınkaya

Ne saçına kır çiçeklerini tak çelenkten
Kuşların renkli ötüşleri olmasın varsın bahçemde
Gül demetleri dermeyesin dikeni yaralıyor yüreğimi
Nasıl istersen öylece gel ama,
Hoşçakal demeden önce sarıl boynuma

Mahcup, boynum bükük serseri benliğimden
İçli duygular sel olup akışırken
Meleğim, ilk ve son arzum sendin diyordun
Hilal kaşlarında senle yön bulurken
Ne kadar ağlasam,sızlansam geri dönüş yok ki
Hoşçakal demen önce sarıl boynuma

İlhan Koruyucu

Ah Akdeniz
Ne gecelerin vardır öyle
Denizinin siyahında boğulduğum
Karşılaşırım ayrılığıyla ansızın.

Ah Akdeniz
Ne gecelerin vardır öyle
Sokaklarında kaybolduğum
Bir rüzgarın esişinde bulunduğum ansızın..

Madem gidiyorsun,bu son görüşüm,
Son kez gözlerime,bakta öyle git.
Düşünme desende ben düşünürüm,
Bütün umudumu,yıkta öyle git.

Dayanamam fazla karşımda durma,
İstemem açtığın, yarayı sarma,
Sana söyleyecek,sözüm var amma,
Kapıyı vurmadan,çıkta öyle git.

İsmini yazmıştım, dut ağacına,
Bir de kâlp yapmıştım,onun yanına,
Hiç bir şey kalmasın, senin adına,
O dut ağacını, yakta öyle git.

Ardında bırakma, hiç bir hatıra,
İnancım kalmadı, artık batıla,
Bir şal bağlamıştık, kutsal yatıra,
O şalı ordan al, yırtta öyle git.

Bu ayrılık kefen olur eynime,
Nasıl söz anlatam garip gönlüme,
Son bir kez itibar et de sözüme,
Kalbime hançeri, sokta öyle git

Belki kokun gelir, yeller esince,
İsmimi anarım, dilim sürşünce,
Dar ağacını kur,gitmeden önce,
Urganı boynum,takda öyle git

Hercai gönlünle, gönül eyledin,
Leyla oldun beni mecnun eyledin,
Beni yaşayan bir ölü eyledin,
Bari mezarımı, kazda öyle git.

Finali güzel yap,herkes ders alsın,
Ardımdan ağlayan,bırak ağlasın,
Salim bey’m bu sayfa,burda kapansın,
Beynime bir tek mermi,sıkta öyle Git

Salim Şengül

Sessiz ve ürkeksin

Ben esen rüzgarın

Üstüne yürüdükçe o

Dahada çok inatlaşıyor…

Sertleşiyor…

Ve yapraklar bir bir

Dökülüyor ağaçtan

Saçlarım savruluyordu bir yana

Ve açık kalmış bir yara

Çok yanıyor şimdilerde

Canım yandı

Belli olmuyor mu?

Çökükler,morluklar

Yok mu gözlerimde?

Gittiğin günden bugüne

Neler değişmiş

Görmedin mi?

Geceleri uyumamın tek sebebi var artık rüyamda bile olsa seni görme umudu
Özlemek seni; zor şey dönmeyeceğini bilmek ölüm gibi
GÖzümden yaşlar süzülüyor bazen zamansız yağan yağmurun sesi
Bazense şarkılardan olsa gerek ağlıyorum iki kişilik yalnızlığımıza

Bilir misin bugün bir şiire rastladım beni anlatıyordu halimi
”Sana giden yollar kapalı”
Artık günde iki pakete çıkardım hiç sevmediğin sigarayı
Hiç bir şey avutmuyor senin gidşini

Kalbim ne acılara dayandı nelerden vazgeçtim neleri unuttum senin için
Beni bir başkası için terkettiğin o sabahı bile.
Gülüşün aklıma gelince önce sebepsiz bir sevinç sarar içimi
Sonrası keder sonrası hasret yalnızlık

Sen gündüzlerimin hırsızı gecelerimin katili oldun bir nevi
Anılarımız dolu sokaklarda bu kentten gitmem gerekli
Aramızda bir kaç cadde var aslında
Fakat seni görmem sana dokunmam imkansız.

Sensiz yaşayamam diyemem, ama seninle farklı bir sevinçle yaşardım
Hayatımın her anı huzur mutluluk sen olurdun
Gece senin yanında uyumak sabah seninle uyanmak,
Boş umutlarla düşlediğim hayalim

Bazen yanımda sıkıldım derdin konuşmuyoruz diye
Bilseydin ben o anda gözlerine dalmış doğmamış çocuklarımızı severdim
Ansızın sana sarılırdım sokak köşelerinde
Ayrılacağımızı bildiğimdendi kokunu tenini hissetmek unutmamak içindi.

Kollarımda mutluluğu sardım ben bir zamanlar
Başına sineme yaslardın
Gözlerimin içine bakar asla ayrılmayalım derdin
Bense beni bırakacığını bilirdim o zamanlar

Saat epey geç hayalini kuruyorum bir gece yarısı karanlık odamda
Yüreğime yangınını söndürmek için gözyaşı döküyorum
Yokluğun cehennem ah cennetim saadetim
Kalbimin efendisi nazlı yarim

Görmezden geliyorsun beni, seni seven bu kalbi
İşte ben bu yüzden emeklerime yanarım
Yine başladı nöbetlerim nefes almakta zorlanıyorum
Gücüm kalmadı yavaş yavaş tükeniyorum

Bilmeni isterdim
Ben senin ne gözlerini ne dudaklarını sevdim
Ben içimdeki seni sebepsiz yere bir sonbahar akşamı
Çıldırırcasına intihar gibi geleceğim olmanı isteyerek ölümüm kalımım ol diye sevdim

Sana ağır geldi belki bu yürek
Çok sevdim kendimden bile sakındım seni
Sana ne kadar basit gelsede bu duygularım
Anlamanı umarak karanlıkta yalvarmaktayım tanrıya

Dün yastığımı kokladım kokun vardı üstünde inanamadım
Bir hayaldi galiba ama seni içimde yaşadım
Biliyorum yine çağırırsan geleceğim
Aynı acıları yaşatsanda sevmekten vazgeçmeyeceğim.

Dostlarım bile bana yaptıkların yüzünden nefret besliyor sana
Ben ise hala aşığım
Tek taraflı aşk aptallaştırdı beni iyice
Hayatta vezirken senin yanında piyon oluyordum ne desen evet diyebiliyordum

Bana bir şiir yaz demiştin bense bir anda yazılmaz dedim
Aslında yazardım bakma öyle dediğime
Yazmadım seni anlatacak kelimeleri bulamam diye
Biliyorum bunu asla okumayacaksın ama söylüyorum yinede

Seni özgürlüğümden çok seviyorum.
O kadar aciz ve bir o kadar da gururlu bir şey seni yaşamak.
Ve bir o kadarda yaşama sebebim seni sevmek
Seni sevmek acı şey seni sevmenin ödülü yalnızlık.

Savaş sonrası yıkılmış bir şehir gibiyim
Yaralarımı sarmaya çalışıyorum her gün
Olmuyor bazen yaraları sarsanda izi kalıyor
Yüreğimde öyle bir iz bıraktın ki bu nasıl acı.

Hani bir ara ayrılacaktık çok kavga etmiştik bana senden soğudum demiştin
Geldi mi hatrına o gün ne söylediğim
Ellerimi tutsan sarılsan gözlerime baksan her şey geçecek demiştim
Haklı çıkmıştım ama her sey geçti senin sevginde geçti

Nerden bilebilirdim
Sen benim dünyamın merkezi olmuşken
Ben senin için ufak bir noktaymışım
Kabullenemedim aslında uzaklaşmayalım diye ama her masal bir yere kadarmış

Mutlu bir sonumuz olmadı
Ben başka tarafa gittim sen başka tarafa
Arkandan çok geldim istemedin benden kaçtın
Artık koşmuyorum ardından yalnızca kaçışını izliyorum sevgilim acizliğime ağlıyorum oturmuş

Gerçekler acıtır
Gerçek şu ki sen beni asla sevmedin asla sana sahip olamadım
Ve bir hayalden öteye gidemeyeceksin artık bir fikriyat sadece
Soğuk bir hoşçakal kalacak elimde yalnızca ve gözlerinin hatırası.

22 OCAK 2012

nasıl heyecanlıydım yolun başında
aşk var zannettim o gözlerinde
olacaksın sandım hep yanıbaşımda
sandım ki hep kalacak elin elimde

nasıl soğudun nasıl uzaklaştın
içimdeki sevgi de eridi böylece
şimdi yüreğimden siliyorum kaydını
başka aşk bulursun kendine
Göksel Kurum

hiç üzülmeden bakıp işime
bu heyecanı atıp içime
aşk çiçeğinin gönül bahçeme
çoktan veda ettiğini bil

beni sana getirecek son umudun
kalbimin ucundan gittiğini bil
bin kere gelseydin bile kalbime
bir yalnızlık ettiğini bil
Göksel Kurum