Muratpaşa , Karalı ; Bedirge ‘ yle Sarısu ,
Tarla ve bahçeleri ; nasıl sular doğrusu .
Onlar öyle akarken , tarihini düşündüm ,
Usumu kurcaladı , Hazreti Lût sorusu . . .

Şehirde su mu Asi , geçmişte kavimler mi ?
İbrahim ile Lût ‘ u keşke dinleselerdi .
Şimdi Irak toz duman , Araplar ‘ da bir ses yok ! . . .
Muhammed (SAV)  sağ olaydı , acaba neler derdi ? . . .

Nevzat Bilgiç
Sıla Benim Gurbet Benim
” Memleketime Şiirler ”
isimli kitabımdan.

Ak saçlı başını alıp eline,
Kara hülyalara dal anneciğim!
O titrek kalbini bahtın yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciğim!

Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
Gecenin ardında yine gece var;
Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,
Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!

Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
Kanadın yayılmış, çırpınmak için;
Bu kış yolculuk var, diyorsa için,
Beni de beraber al anneciğim!…

(1926)

Necip Fazıl Kısakürek

Aç kapıyı haber var,
Ötenin ötesinden.
Dudaklarda şarkılar,
Kurtuluş bestesinden.

Biz geldik, bilen bilsin.
Gönül gönül girilsin.
İnsanlar devşirilsin,
Sonsuzluk destesinden.

Necip Fazıl Kısakürek

Hani erken inerdi karanlik,
Hani yagmur yagardi inceden,
Hani okuldan, işten dönerken,
Işiklar yanardi evlerde,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani ay herkese gülümserken,
Mevsimler kimseyi dinlemezken,
Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani hepimiz arkadaşken,
Hani oyunlar tükenmemişken,
Henüz kimse bize ihanet etmemiş,
Biz kimseyi aldatmamişken,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani şarkilar bizi bu kadar incitmezken,
Hani körkütük sarhoşken gençligimizden,
Daha biz kimseye küsmemiş,
Daha kimse ölmemişken,
Eskidendi, çok eskiden.

Şimdi ay usul, yildizlar eski
Hatiralar gökyüzü gibi gitmiyor üstümüzden
Geçen geçti,
Geceyi söndür kalbim
Geceler de gençlik gibi eskidendi
Şimdi uykusuzluk vakti.

Murathan Mungan

Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp
parmaklarımı kanatarak
kırasıya
çıldırasıya…
Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,
yüzde hudutsuz kere yüz…
Kadın erkeğe dedi ki:
-Baktım
dudağımla, yüreğimle, kafamla;
severek, korkarak, eğilerek,
dudağına, yüreğine, kafana.
Şimdi ne söylüyorsam
karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana..
Ve ben artık
biliyorum:
Toprağın -
yüzü güneşli bir ana gibi -
en son en güzel çocuğunu emzirdiğini..
Fakat neyleyim
saçlarım dolanmış
ölmekte olan parmaklarına
başımı kurtarmam kabil
değil!
Sen
yürümelisin,
yeni doğan çocuğun
gözlerine bakarak..
Sen
yürümelisin,
beni bırakarak…
Kadın sustu.
SARILDILAR
Bir kitap düştü yere…
Kapandı bir pencere…
AYRILDILAR…

Dokunmasın bana kimse

Kimse ulaşmasın artık

Tenimin incinen yerlerine

Uyanmasın bir daha etimdeki yaralı hayvan

Zamanın siyah deltasında çürümek istiyorum

Biliyorum artık kimse yok kimsesizliğimde

Biliyorum aşka kimse yok

Aşkın karanlık metali

Soğuyor yüreğimin derinliklerinde

Aşklarım,arkadaşlarım,dostlarım

Dağılıp gitti herkes

İçimi sızlatacak kimse kalmadı içimde…

Murathan Mungan

Ay çıkıyor boğazımdan
Kanamalı bir sözcük gibi
Ay çıkıyor ışığımdan
İhanete uğramış hainler gibi
Öfkeli bir meddah çekilmez oluyor
Sahnede güzel bir şarkıdan çıkıp
Kirletiyor evcimen kadınları

Bavuluma yıllanmış acılar koyuyorum
Oralarda lazım oluyor
Pis bir sevişmenin ardından
Atıştırıyorum biraz
On yıl öncesinden sakladığım
Bilek burkuntusunu
Bağlarım eziliyor
Yeni evlere eski aşklar taşıyorum
Gözyaşlarını biriktiriyorum eski sevgililerin
Nefret asıyorum yatak odamın duvarına
Kanvas üzerine yağlı boya elliye yetmemiş
Bir kadının ellerinde diyorum
Ellerinde gömülüyüm
Her hafta düzenli olarak törpüleniyor mezartaşlarım

Bir kadının diyorum
Bir bavulun diyorum
İçine sakladım sancılarımı
Bir bavul cinayetidir umduğum diyorum
Bütün üçüncü sayfalarda var.

Bir beyaz kağıda
Her şey yazılabilir
Senin dışında
Güzelliğine benzetme bulmak zor
Sen iyisi mi sana benzemeye çalışan
Her şeyden
Bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor
Belki tabiattadır çaresi
Senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
Ve benim bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
Anlarım bitkiden filan ama anlatamam
Toprağın güneşle konuşmasını
Sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

Sen bana ışık ver yeter
Bende filiz çok
Köklerim içimde gizlidir
Gelen giden açan soran bere budak yok
Bir şiir istersin
�İçinde benzetmeler olan�
Kusura bakma sevgilim
Heybemde sana benzeyecek kadar
Güzel bir şey yok

Uzun bir yoldan gelen
Tedariksiz katıksız bir yolcuyum
Yaralı yarasız sevdalardan geçtim
Koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
Her şeyi anlattım
Olan olmayan acıtan sancıtan
Bilsem ki sana varmak içindi
Bütün mola sancıları
Bütün stabilize arkadaşlıklar
Daha hızlı koşardım
Severadım gelirdim
Gözlerinin mercan maviliğine

Sana bakmak
Suya bakmaktır
Sana bakmak
Bbir mucizeyi anlamaktır

Sana sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
Aşk sorgusunda şahanem
Yalnız kelepçeler sanıktır
Ne yazsam olmuyor
Çünkü bilenler hatırlar
Hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
Bahçıvanlar değil tüccarlardır
Sen öyle göz
Sen öyle toprak ve güneş ortaklığı
Sen teninde cennet kayganlığı iken
Sana şiir yazmak ahmaklıktır

Bir tek söz kalır
Dişlerimin arasından
Ben sana gülüm derim
Gülün ömrü uzamaya başlar

Verdiğim bütün sözler
Sende kalsın isterim
Ben sana gülüm derim
Gül sana benzediği için ölümsüz
Yazdığım bütün şiirler
Sana başlayan bir kitap için önsöz

Sana bakmak
Bir beyaz kağıda bakmaktır
Her şey olmaya hazır
Sana bakmak
Suya bakmaktır
Gördüğün suretten utanmak
Sana bakmak
Bütün rastlantıları reddedip
Bir mucizeyi anlamaktır
Sana bakmak
Allah’a inanmaktır..

Ah olaydım
Gözünde yaş
Fikrinde telaş
Düşünce suçun
Beraatin olaydım

Fakat yasak
Yasak bana gözlerini anlamak
Ellerin bana yasak

Ah olaydım
Yüzünde sürgün
Yatağında mülteci
Vatanın
Anayurdun olaydım

Fakat yasak
Yasak bana gözlerini anlamak
Ellerin, uyruğum
Bana yasak………….

Aralık 1993