Her gidiş zaman zaman birilerini üzmekti
En acısı giderken ne olacağını bilmemekti

Gülmek acının kederin üstünü örtmekti
En doğrusu gülerken gerçeği görmekti

Her ölüm yaşarken bir firardı aslında
Başka bir yerde dirilmekti aynı zamanda

Sevmek bir yüreği rehin almaktı
Severken hiç bir şeyi hatırlamamaktı

Her şiir şairi için bir gözdü
Biterken yeni bir şiire önsözdü

Aşk çırpınarak yalana boğulmaktı
Denize düşüp yılana sarılmaktı

Her hüzün resimlere sonbahar diye geçti
Peki ya hüzün mevsiminde yaşamayı kim seçti

Merhamet aşılması Çetin zor bir dağdı
Asıl olan o dağı aşmak değil oraya varmaktı

Her çiçek sunulmak isterdi elden ele
Kardelenler misali öleceğini bile bile

Kalp bazen bir ceylanın ürkek kaçışıydı
Yâda bir serçenin ölürken son bakışıydı

Her bahar bir göçebe yurdu oldu çocukluğum
Gidenlere yaza yaza göç aldı çoğunluğum

Doğru günahkâr gecenin sabahına doğan güneşti
Yanlış güneşi izlerken onunla yenilenmemekti

Her gurur bir zafer değil aksine yenilgiydi
Alnımıza yazılan kadere ölüm dâhil değil miydi?

Zaman üç vakide gizlenmiş bir ikindi telaşıydı
Hasret kör bir kurşun bir sokak eşkıyasıydı

Her çocuk bir çiçektir büyüse de unutamaz anayı
Hangi göz unutur Filistin’de evladına siper olmuş babayı

İnsandı vuranda vurduranda ölende
İnsandı sevende sevdirende terk edende

Ve insan
Kâinatta en üstün en bilmiş en fettandı
Bazen de insan kılığı giymiş bir şeytandı

Metin Keleş

gerçek sen değil de içimdeki sen
bütün bunları bana söyleten
seni yolda görsem tanıyamam ki
sahi aşk ülkesinin neresindeyim ben

dilimde bir şarkı var onu söylüyorum
şimdi sen çıkıp gelebilir misin
seven bir kalbin bomboş hayali
sahi sen aşkı bilebilir misin
Göksel Kurum

yepyeni bir hüzün başlamamışken
tenim kalbimden huzur bulmuşken
hem daha vakit de varken
bu aşktan dönsem çok iyi olur

boşverdim varsın kalsın içimde
yaşansa da yaşanmasa da aynı tat
dünyanın pembe süsü her kulun önünde
bu hayali unutsam çok iyi olur
Göksel Kurum

yüreğim sevdalara tok gibi
aç bırakacağın aşk sofrasında
boşu boşuna bana gel deme
kalsın tadı yıllarca damağımda

bu aralar sevgim yok gibi
benden boşuna sen aşk isteme
aradığın aşk değil muhabbet değil
hal böyleyken seviyorum deme
Göksel Kurum

kafam çok karışık dalgınım da
aşk var mı yok mu ikilemdeyim
oysa bir damla sevgiye razıyım da
soğuk yangınlar içinde üşümekteyim

bu aralar neşem yok belki
aklıma takılan yalnızlıklar var
üç beş gün bana yeter bir de şarkılar
iyi ki romanlar müzik ve bu şiirler var
Göksel Kurum

şarkılar varken bunca zehir zıkkım
gel de unut haydi kolaysa
bu saatten sonra sana dönülmez
gönlün işi zor avunamazsa

şarkılar bir yanda geceler öyle
kendimi nasıl avutsam bilemiyorum
yüreğim yine o şarkıyı söyle
madem ki aklımdan silemiyorum
Göksel Kurum

bugün sevdalıyım değmeyin bana
çocuklar gibi koşup oynayabilirim
sahi ben sevince hep böyle miydim
onun adını gökyüzüne bağırabilirim

bugün sevinçliyim değmeyin bana
içimdeki efkarım yok bugünlük
sevda değiştiriyorsa böyle herşeyi
birini severim ben de ömürlük
Göksel Kurum

ben sana bağlamadım ümitlerimi
yalnız yaşamak çok daha güzel
sevdalar birşey tattırmayınca
yalnızlık güzel sessizlik güzel

ben sana duymadım o hisleri
o günlerin ışıltısıymış çeken
cıvıl cıvıl rengarenk umutlar dolu
gönlüm yalnızdı gökkuşağından geçerken

ben sana söylemedim o sözleri
bir boşlukta ıpıssızlığa
çay demledim kendime ve
bana hep eşlik eden yalnızlığa
Göksel Kurum

KALBİM İSYAN EDİYOR SENİN YEŞİL GÖZLERİNE
ÜZÜLMEDİM DESEM YALAN OLUR SENSİZ GEÇEN GÜNLERİME
HAYRAN KALDIM GÖZLERİNE İNAN BENİM SÖZLERİME
DEĞİŞMEM SENİ DÜNYAYA BAŞKASI BENİM NEYİME

DUYGU SELİNE KAPILDIM SANA GÖNÜL VERDİM VERELİ
BİZİ BEKLEYEN HAYATIN ŞAHANE RENGİNİ YAŞAYALIM SENİNLE
GEL GİDELİM UZAKLARA KIRMA UMUDUMU SAADETE GEL BENİMLE
DEĞİŞMEM SENİ DÜNYAYA BAŞKASI BENİM NEYİME

ZÜHTÜ KUŞCU