Geçip giden seneler benim asıl tanığım
Yalnızlığa kapıldım insan seli içinde
Kendi dünyamda sanki dört duvara yanığım
Yalnızlığa kapıldım insan seli içinde

Kimsesizlik: Gönlüme en samimi arkadaş
Kimsesizlik: Gözümden usulca dökülen yaş
Kimsesizlik: Ruhumun ikliminde bir savaş
Yalnızlığa kapıldım insan seli içinde

Yoğrulmuşum feleğin bin türlü hilesiyle
Hayatın kederiyle bitmeyen çilesiyle
Kalbimdeki kırığın büyük zelzelesiyle
Yalnızlığa kapıldım insan seli içinde

İbrahim Kuzu

Bu Şiir 822 Defa Okundu

Yazıyı Paylaşın:

Etiketler : Kapıldım, Yalnızlığa Yorumlar Yalnızlığa Kapıldım yazısı için 1 Yorum yapılmış umut19841 sağol yüreğine sağlık çok güzel yazmışsın VA:F [1.9.14_1148] please wait... Rating: 0.0/5 (0 votes cast) VA:F [1.9.14_1148] Rating: 0 (from 0 votes) Yorumlarınızı Bekleriz İsim (gerekli) E-posta (gerekli) Yorumunuz Notify me of followup comments via e-mail