Temmuz 2009 Ayında Eklenen Konular


baştan sona bir yalanmışsın hiç olmamış hiç yaşanmamalıymışsın ne acı bunu farkedemeyecek kadar körmüş gözlerim bu kadar yalanken benim gözüm aşktan başka bişey görmüyomuş ne acı kanmak mı belki aldandım yanıldım yaralandım çok kırıldım ama öğrendim......... Seni kazandığımı düşündüğüm her noktada aslında kaybetmişim. Rol yapmışsın sen sevmemişsin beni hiç.. bu yaralamıyo inan beni sevip sevmen değil bu kadar yalan oluşun bi yalana sevdalanışım yaktı kavurdu yüreğimde bi yangın yanıyo şuan kor köze döner külede savrulur ama şunu bil bu ah peşini bırakmıcak bi...
baştan sona bir yalanmışsın hiç olmamış hiç yaşanmamalıymışsın ne acı bunu farkedemeyecek kadar körmüş gözlerim bu kadar yalanken benim gözüm aşktan başka bişey görmüyomuş ne acı kanmak mı belki aldandım yanıldım yaralandım çok kırıldım ama öğrendim......... Seni kazandığımı düşündüğüm her noktada aslında kaybetmişim. Rol yapmışsın sen sevmemişsin beni hiç.. bu yaralamıyo inan beni sevip sevmen değil bu kadar yalan oluşun bi yalana sevdalanışım yaktı kavurdu yüreğimde bi yangın yanıyo şuan kor köze döner külede savrulur ama şunu bil bu ah peşini bırakmıcak bi...
Yıldızları seyrediyorum balkonumdan kayan yıldızlardan dilekler diliyorum sana dair. Ay'da yüzünü görüyorum buradan.İçime çektiğim her nefeste teninin kokusunu duyuyorum.Kendi yalnızlığımın kokusunu duyuyorum sonra o kahreden acı kokuyu sensizliğin kokusunu... Belki de bir tek seni bu kadar çok sevdiğim için korkuyorum karanlıkta kalmaktan ruhumun karanlığını aydınlatan güneş kadar tatlı gözlerin ne olur ışığı bana arkasını dönmesin.Hep aynı sıcaklıkla bak gözlerime. İçimi eritsin her defasında ve daima. Belki de sana bu kadar çok...
Agladıgımı Görme Sakın! Bakma nemli gözlerime! Bir iç çekiþ görürsün o zaman... Pişmanlık degil o süzülen yaşlar. Belki de bir hüzün Ya da sensizligin denizinde Sevgisizliginin diplerindeki benim iþte onlar... Çaglıyor sensizligin en acımasız şelalesi. Düşüyorum o vakit Parçalanmış hislerimle en derine... Sonra Boguluyorum gözyaşlarımın akıntısında, Tutunamadan bir dala Alıp atıyor beni sonsuzluga... Sonsuzluk da sen oluyorsun, Sonra Dolduramıyor o an göz yaşlarım boşlugu, Büyüyor giderek yalnızlıgım... Sensizlik yani başımda kapılmış oluyor akıntıya, Sürüklüyor o zaman beni Çaresizlige çaresizce... Gözlerim yaşla dolu Ama boş bakıyor aynı senin gibi. Hüzünlerim boş bir noktaya dalmış Seni...
Kalbimin Sana İhtiyacı Var Sevdiğim! Bunca yorgunluğun üstüne biraz durup dinlenmek istiyor kalbim. Bir omuza yaslayıp başımı, azıcık soluklanmak, hatta bir ömür boyunca güçlü görünmek adına tuttuğum gözyaşlarımı kollarında serbest bırakmak. Kalbimin Sana İhtiyacı Var Sevdiğim! İstediklerim aslında o kadar basit ki, belki de bana öyle geliyor. Yaşadığım sıkıntıları üstüne atmak değil derdim. Tam da tersi, bütün hepsini unutmak için sana koşmak istiyorum. Yangın yerine dönen şu kalbimi, aşkınla söndürmem gerek. Öyle uykusuzum ki...
Sakın... Yangınına düşme yüreğimin Korkar kaldıramaz yükünü aşkımın En dev yangına hiç dese de sözlerin Altında kalır bir damlacık yüreğin Sen ki... Beni bir damla anlaya bilmen için Okyanusları sırtlanmış olmalı yüreğin Çıldırmış belki hayretinde ya sevmelerin Buz dağından soğuk esmeli misal yüreğin Bende ki sevdanın sahrasına düşüncede Belki tesir eder bir ufacık da yüreğin Sevda sancılarına boğma sen hiç gözlerin Yüreğimin harında tek yanmak düşer sana Sakın... Arzusuna kapılma sen yüreğimin Savrulan bir toz gibi bakarsın ki yüreğin En içli bulutların yetmediği sahramdan Sende...
Bir hüzün çöker yüreğime Bir bulut kaplar yüreğimi Saatler geçmek bilmiyor Sensiz gece olunca Sensiz dakikalar saat Saatler gün oluyor bitanem Sabah olmuyor zaman geçmiyor Sensiz gece olunca Prangalar vurulur bedenime Sesim kısılıyor dilim söylemiyor Gözlerimde belirir iki damla yaş Sensiz gece olunca Saatler geçse de sensiz Sabah olmuyor bitanem Yorgun düşer yaşlı gözler Sensiz gece olunca Seni arıyorum yanımda Belki bir umut diye Hayal kuruyorum birazdan gelir diye Sensiz gece olunca Acımasızca çakan şimşek sesleriyle birlikte Cama vuran her yağmur damlasında Sen geldin sanıyorum Sensiz gece olunca Yağmur sesiyle uyandım bu gece Öylesine korktum...
Neden ağlıyorsun yüreğim? Nedir bu kızgınlığın hayata? Ne yüzün gülüyor nede zevk alabiliyorsun hayattan Günlerdir kendi köşene çekilmiş kaçıyorsun adeta insanlardan Korkarcasına yarınlardan ölmeyi bile düşünüyorsun zaman zaman… Neden neden yüreğim Yoksa baharını mı özledin? Fırlatıp atmak isterken onu yüreğinden Gölgesi gitmiyor mu gözlerinden? Yazık sana yüreğim Oysa baharın seni çoktan unuttu bak ne güzelde gülüyor… Anılar hatıralar yaşanılanlar bomboş ona göre Geçmiş senin gibi ona acı vermiyor… Aslında haklı yüreğim...
Bembeyazdı Sevdan Canım, can çekişmelerde yokluğundan ötürü Geçen her saniye büyütüyor yalnızlığımı Ve artık bütün kelimeler anlamını yitiriyor bende. Senden başka kimse bilmiyor, yargısız infazlarımı Her an diriliyorsun kan çanağı gözlerimde… Sen öldürüyorsun, ben diriltiyorum özlemlerimi Sabaha karşı tetik düşürüşüm oluyorsun ellerimde, Geride öksüz bırakıyorum iyi niyetlerimi… Yok olmanın içine yürürken çırılçıplak, Yüreğinde unutmuşum bembeyaz sevgimi Senin bende unuttuğun, gülen yüzlerin yanımda Hani suratını cennet bahçesi sandığım gülüşler… Bir de kahkahalarını anımsıyorum kırık camlarda, Kayıp düşerken hayalimden, dudağındaki öpüşler Bembeyaz bir kar tanesi olurdun kara...
Duman gözlerine kapılıp, kendimden geçerdim Her bakışında utanır, gözüm yere düşerdi Ben, o vakitler ölümü gözlerinde seçerdim Aklım gözlerinde kalırdı, oysa zaman geçerdi… Günler kapıma hasretini bırakıp gittiği anlar, Yaşamanın anlamında, bulurdum seni… Önümde şimdi yangınından kalan dumanlar, Öylece süzülür, alır götürür yanına beni Umutlar besler, ellerinde büyütürdüm vuslatı Özleminle çizilirdi, karanlık duvarımda yüzün… İsyankâr yüreğim, yokluğunla kesilirdi kaskatı Sesin duyulmadığı vakit, içimde bir hüzün… Alevlerin bittiği yerde başlardı gözlerin, Yarım kalırdı içimde sesim, biterdi sözüm İntiharın eşiğinde yetişseydi keşke sözlerin, Sonsuzluğa inandırdı beni, duman...
Gözlerim dalıp gider bazen ufuklara, Seni düşünür kalbim, yanımda olmasan da. Sevgiye mesafeler fayda etmez aslında, Yüreklerimiz beraber çarptıktan sonra. Haykırmak isterdim seni ne kadar çok sevdiğimi, Her zaman seninle olup, seninle kalabilmeyi. Gözlerine bakıp seni seviyorum diyebilmeyi, Ne çok isterdim bilir misin !!! Hayatta tek sevdiğimin sen olduğunu, Yanındayken tüm dertlerimi unuttuğumu, Ayrı kalmanın ne kadar zor olduğunu, Anlamanı isterdim sebebsiz suskunluğumu
Sen Ne Yamansin Ayrilik! Ayrilik canima yetti Dogduguma pisman etti Beni benden alip gitti Sen ne yamansin ayrilik! Ayrilik! Gurbet ele dusup bittim Ben kendime neler ettim Ayrilik elinden sastim Sen ne yamansin ayrilik! Ayrilik! Acisi olmekten beter Hasretler gozumde tuter Yeter be ayrilik yeter Sen ne yamansin ayrilik! Ayrilik! Guldurmedin hep aglattin Yaşarî yi cok soylettin Derdi yuregimde eylettin Sen ne yamansin ayrilik! Ayrilik!
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur... Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem...

Sayfa başına git