Ay: Ekim 2009

Sen olmazsan susacak Kâinat Yıldızlar ağlayacak sevgiler yok olacak Çiçekler açmayacak Dal yeşermeyecek Güneş doğmayacak bir daha Salkım saçak ağlayacak...

Gözünün alabildiğine bak. Güneşin suya battığı yerde Beni düşün ufacık bir tebessümle, Beni sev… Kendinle ve tüm kalbinle. Beni her...

Haydi toplan akşam oldu vakit doldu toplan gidiyoruz ey kalbim kırkikindi yağmurlarına kalamam kaldıramam bunca ağrıyı, ihaneti biliyorum kirlenmiş hiç...

İnsanın eşi olmalı, bakarken yüreğinin kabardığı, gözlerinden gözlerine yüreğinin aktığı…aşık olduğu bir eşi olmalı! Sabah gözlerini açtığında, yanında olduğunu görüp,...

Hatırlıyor musun? Sen benim ilk aşkımdın, ilk göz ağrım, ”Gün gelecek, bu aşkta bitecek” diyenlere aldırış etmez, inanmazdım. Taki ayrılık...

Aşk denizinde kaybolmuş bir yolcuyum ben. Ne yapsam da kurtulamıyorum hırçınlığından Kıyıya vuruyor yalnızlığım, Karaya çıkamadan derinlere gömülüyor hayallerim. Martılar...

Yüreğimde sevinç meltemleri esiyor Köşe bucak kaçan bakışlarımla Gözlerine baktığımda Hep seni sevmişim, sevdiğim senmişsin Geçte olsa jetonlar yeni düşüyor...

Gönülden gönüle seller akıyor Ölümsüz sevdalar güle bakıyor Canımı sarmışım mutlu gülüyor Vuruldum dostlar ceylan gözlere Şahitti denizler sevdam üstüne...

Ne zaman gidecekmiş gibi Hasretle baksan Yüreğimde dağılıyor sözlerin Hep gittin hiç gelmelerini sevemedim. Ne zaman sonbahar oluyor İşte o...

Ah….. Eskiye bir dönebilse insan Nerede hata yapmış bir anlaya bilse oradan tutunup yeniden başlasa sevinçle, ümitle Çok mu geç...

İki gönülü tanıştıran şarkı Yıllarca kalbimize yaptı yankı Yaşayamadık nağme kokan aşkı Bir gün barışık bir gün ayrı kaldık. Bitmedi...

Mısralar terkedilmiş,yalnız kalmış kalem ile kağıt, Dillerinde sevdalarında kalma bir ağıt, Ezelden kalma bir dert, Neden üzülmüş bu şairler? Mısralarında...

Hep hiçbir yerli hissettim kendimi Hep aradım bana uygun o yeri. Nereye vardımsa yolun sonu kapalı Hangi şehre uğrasam eksik....

Kuzu Kestaneleri Severse bir kişi mesleğini yakıştırır benzetir renklendirir işini çarşının girişinde bisiklet tekerlekli el arabasının üzerinde kömürde közlenmiş kara...

Hiç ben beni bu kadar Yalnız hissetmemiştim Başkasının yüzünden Dirilip ölmemiştim Gözün aydın sayende Ölüyorum bil bende Kurtuluşum yok artık...

Dökülmüştü geceye şiir Akmaktaydı gönül nağmeleri gülizarından Simsiyah bir sitem atılıyor kör uçuşlarıma Kanadım kırıldı kırılacak Düşmekte gece öfke dalgalanmalarıyla...