Siirler.Biz

Ay: Kasım 2013

Derdimi ellere nasıl diyeyim ? Söyle başım alıp nere gideyim ? Ben senin kalbini nerden bileyim Söyle başım alıp nere gideyim ? Her gün...
Hafızam karıştı düşler kurmaktan Gına geldi 0na buna sormaktan Sen hiç’mi bıkmadın beni yormaktan ? Kalmışım bir kemik deri VİCDANSIZ.! Sana gonca gülüm sundum...
gündüzleri, düşlerdim seni... gecelerim, düşlerinle süslensin diye... kapardım gözlerimi, güneşin içimde erisin diye...! gündüzleri, uykuda gibiydim... geceleri, seni düşledim diye......
seni hayatıma aldım yılan çatal dilini hayatıma soktun herşey oldu darma duman mutluluğum vuruldu başından düşünceler örümcek yuvası güven haykırışlarla...
yolu açan bensem sana doğru... yolumu süsleyen sen ol hep bana doğru... yollara düşen bensem sana doğru... yolumu gözleyen sen...
Ne olmuş sana Böyle Saçlarına nede çabuk düşmüş aklar Gözlerinin Rengi Değişmiş Yüzündeki Güzellik Gitmiş Kalbin Kirlenmiş , Kişiliğin İnsanlıktan Bezmiş... Feryadı Kopmuş Bedeninin Çukurlara Düşmüş...
Sırtüstü... Uzanmışım toprağa... O altımda masum... Ben üstünde günahkar... Bakıyorum... Bulutlara kuşlara... Rüzgarlara yağmurlara... Kimi kimin altında... Kimi kimin üstünde......
güz, son güzelliklerindeydi sardunyaların ve güllerin çiçeklerinde karlar düşmeden önce... güz, son renklerindeydi yaprakların sarısında kahvesinde karlar örtmeden önce... güz,...
gökyüzü, sislere bulanmış gelmiş denizleri sarmış... denizler, gökyüzünü üstüne almış yeryüzüne doğru yollanmış... yeryüzü, mavilerin griliğinden bıkmış gökyüzünden ve denizlerden...
katmer katmer sevdanın kini büyüyor yüreğimde amansız volkanlar patlıyor giderken her şeyimi aldın acımadan vurdun yıktın geri döneceksin diye ödüm...
bir yanım boydan boya kır çiçekleri; pembe...beyaz...sarı... uzanıp gitmekte sanki bir halı... sonrası, öyle bir bayır ki sanki, gelincik tarlası......
gök yokken... yer yokken... buyuran, bir SES vardı... dün yokken... yarın yokken... anlatan, bir SES vardı... yer-gök birleşince... dün-yarın eskiyince...
Mustafa Kemal ATATÜRK... o önce, sadece Mustafa'ydı... bahçelerden kargaları kovalardı... emeğin kutsallığını çocukluğunda anlamıştı... sonra, matematik öğretmeni zekasını görünce ona...
el ermezdi... göz görmezdi... yar uzaktaydı, yol kar etmezdi... ses vermezdi... el etmezdi... yar yakındı, kapı el vermezdi... göz süzmezdi......
kanat çırpar gibiydi yüreğim... içinde SEN vardın... üstünde BEN... süzülür gibiydik güneşlerden... Fikret Turhan-Yalova, 09.11.2013
senden, harfleri öğrendim seni heceledim... senden, sözleri öğrendim seni betimledim... sen, benim her şeyimdin canım öğretmenim.... senden, sevgiyi öğrendim önünde...
Bitmez gecelerim olmaz sabahım Umudu tükenen BEN OLACAĞIM Cevri cefa’dadır benim her yanım Bu aşkta tükenen BEN OLACAĞIM Hani bir bütündük hiç yıkılmazdık ? Her...
toprağımız birdi... renkleri ayrı da olsa... suyumuz birdi... kimi mineralli de olsa... güneşimiz birdi... yakınlığı farklı da olsa... hepimiz, saygı...