Birisi diyor ki; gececiler selamlar
Bu bir fenerin sesidir
Verilmeli kulaklar
Ve yakılmalı o fener
Adı sevgi feneridir
Onunla aydınlanır
Nice çok karanlıklar!
Sevgiyi bilen, kıymetini anlayanlar
Feneri karanlık ve ışıksız koymamalılar!
İşte bak; gececiler selamlar
Nerdesiniz ne yaparsınız
Nasıl karanlık yaşarsınız
Haydi alın selâmı mı, ey insanlar
Yansın şu sevgi denen fener
Aydınlansın o dünyalar!
Alem-i Sır, yaktı bile kendince
Sevgi denen feneri gece
Aydınlandı ’’Âlem-i Gönülde’’
Akşamların karanlıkları her gece!

Alem-i Sır

Gönüllerde yer ederler
Yok, olup da gitseler
Gönülde kalan sesler
Hiç bitip tükenmezler

Seslerde sırlar vardır
Dinleyen bunu alır
Sırrı anlamındadır
Ona çözen ulaşır

Alem-i Sır der; duyalım
Dinleyip anlayalım
Anlayıp da uyalım
Uyumla bir olalım!

Alem-i Sır

Alem-i Sır

* * *
AHDE VEFA: (devletler hukukunda) devletlerin, katıldıkları milletler arası antlaşmalara uyma zorunluluğunda olduklarını.
AHDÎ: Antlaşmaya göre olan, antlaşma gereği olan.
CEFA: Büyük sıkıntı, üzgü, eziyet.

Aşkın sınavı, Âlem-i Dünya da başlayan
Âlem-i Gönüllerde demlenip, anlaşılan
Sırat köprüsünden geçerek, ulaşılan
Âşığına âşık olup, sonunda kavuşan

Âşık olalım, aşkımız ile yaşayalım
Aşkın Âb-ı Hayatını, böyle tadalım

Aşk ile âşık budur, bir gönülde olan
Onunla yaşayıp, onunla nefes alan
Kalbin her atışı; Allah! Allah! Diye atan
Bedenimizde, o kalplerimizle yaşayan

Âşık olalım, aşkımız ile yaşayalım
Aşkın Âb-ı Hayatını böyle tadalım

Alem-i Sır der; Ey! Âşık olan insan
Aşkını tanıyıp da, onu bir anlasan
Aşkına âşık olup, onunla yaşasan
Başlayıp, demlenip, sıratı öyle aşsan!

Alem-i Sır
* * *
Âb-ı Hayat: Kan. Ebedî hayata sebep olan hayat suyu (diye tâbir edilen) bu kelime,
edebiyatta: Çok güzel ifâde, lâtif söz, parlaklık, letâfet mânalarında geçer.
* tas: aşk-ı hakiki, aşk-ı ilâhi, ilm-i ledün, mârifetullah’tan kinayedir.
Âb-ı Hızır, âb-ı hayvan, âb-ı beka gibi isimlerle de söylenir.

Diye, istiyorum ayırmak!
El; kolumuzun parmak…
Uçlarına kadar ulaşmak
Tutmak ve iş yapmak
Eş; birbirinin aynı olmak
Birbirine çok benzemek
Hayat arkadaşı olmak
Tir; Nişan, alıp atış yapmak
Hedef noktasına şutlamak
Mek; sermayede, etkin olmak
Ömür boyu, gelirini sağlamak
Bunları, bir araya getirmek
Bir yerde, birleştirmek
Parmaklar gibi, el yapmak
Bir arada, avuçlamak
İşaret parmağımızı, kaldırarak
O noktaya, işaret etmek…
Ve işte, onu eleştirmek!
Bunun için, söylemek
Bildiğimizi, dışa dökmek
Onun için, her şeyi anlatmak

El; değilsin ki, sana el desem!
Eş; değilsin ki, sana eş desem!
Tir; değilsin ki, seni hedeflesem!
Mek; değilsin ki, sana sermayeleşsem!
Bir şey için isterdim, etkin olmak!
Senin aşkına, gelir sağlamak!
Ve bir yerde, seninle birleşmek!
Duygularımızı, sevgiyle toplamak!
Senin avucunda, parmakların olmak!
Aşkımızı işaret eyleyip, ona bakmak!
O noktayı hedefleyip, nişan almak!
Oraya, sevgimizle atış yapmak!
Tam yerinden vurarak, âşık olmak!
Ve ben seninle, bir beden olmak!
Aşkım; “Ben Seni Seviyorum” demek!

Alem-i Sır der ki; eleştir veya…
“el-eş-tir-” diye ayırsan da!
Yine, o her ne ise anlamı da…
O’dur ve değişmez, öyle anla!

Alem-i Sır

Senfoni orkestrası olan, bedenimin
Canlı ve çalan, her parçası bestemin
Sevgi dolu, duygularımın güftesinin
Vuran davulu da, kalbimdir benim

Bazen ne güzeldir, senfonik müziğim
Bazen de ağlar, hiç durmadan gözlerim
Bazen güler, oynar durmadan bedenim
Bazen de yok olup gider, hayallerim

Bedenime bağlı olan, organlarım
Senfonik müzik eseri, o şarkımın
Birer parçası, senfonik orkestramın
Her biri ayrı bir saz, o hayatımın

Bazen ne güzeldir, senfonik müziğim
Bazen de, ağlar hiç durmadan gözlerim
Bazen güler, oynar durmadan bedenim
Bazen de, yok olup gider hayallerim

Onlar; çalan müzik, şarkı duygularım
Davul, zurna, klarnet ve kemanım…
Görünen ve görünmeyen orkestramın
Bir bedeni olan, yaşayan bir insanım

Bazen ne güzeldir, senfonik müziğim
Bazen de, ağlar hiç durmadan gözlerim
Bazen güler, oynar durmadan bedenim
Bazen de, yok olup gider hayallerim

Bir bedende, senfonik orkestra olsak
Seninle çalsak ve seninle söylesek
Aşkımızın müziğini, birlikte dinlesek
Beraber yaşayarak, birlikte ölsek!

Alem-i Sır
* * *
Senfoni: orkestra için bestelenmiş, birkaç bölümden oluşan uzun müzik eseri.
Orkestra: Değişik tipte ki sazlardan meydana gelen, müzik aletlerinin topluluğudur. Bir orkestrada nefesli sazlar, yaylı sazlar, telli sazlar, vuruşlu sazlar bir arada bulunur.

Sen bahar ol ben mevsimin
Sen şarkı ol bende sözün
Sen şiir ol bende yazın
Okunsak birlikte satırlar boyu

Sen balım ol bende arın
Sen çiçek ol bende özün
Sen gülüm ol bende dalın
Tutarım seni bir ömür boyu

Sen aşkım ol ben âşığın
Sen canan ol bende canın
Sen şarabım ol ben kadehin
Dolsun, dolum..dolum..kadehin

Alem-i Sır

İki kalp bir bendende
Birleşip yer ettiğinde
Diyar Âlem-i Gönül de
Aşk-ı Âlem eylediğinde

Âşık ile aşkı kalbinde
Aşk diye ses verdiğinde
Ayrılmazlar bir bedende
Aşk işte budur bence de!

Alem-i Sır der ki; ey aşk…
Kanım sen, canım sensin aşk
Gönlümde kal dilimde meşk
Bir bedende seninle birleşsek!

Alem-i Sır

Açtığı yer uçurumun kenarı
Kendi kadar güzel kokuları
Çiçeği çiçek yapan yaprakları
Uçurumda açmış olan o çiçek

Orada kimse onu görmüyor
Yanına gelip onu koklamıyor
Onun yapraklarını okşamıyor
Uçurumda açmış olan o çiçek

O çiçek nasıl açtı ki orada
Kim gelip dikti onu oraya
Kimse gelip ulaşamaz yanına
Uçurumda açmış olan o çiçek

Bir kuş bırakmış tohumunu
Yağmurlar sulamış orada onu
Rüzgâr sallamış yapraklarını
Uçurumda açmış olan o çiçek

Bir gün onunda hayatı bitecek
Bu dünyadan ölüp o da gidecek
Hayatı boyunca kiminle görüşecek
Uçurumda açmış olan o çiçek

Alem-i Sır

Sen ”kimsesiz” derken
Bunu ne diye söylerken
Bende ”kim-sessiz” diyorum
Kulaklarımda ses işitiyorum!

Sen ”kimsesiz” nasıl olursun?
Bu kelime hatası anlıyor musun?
Sen ”Alem-i Gönül” de oluyorsun
Sevdiklerinle orada bulunuyorsun!

Sen ”kimsesiz” olamazsın
O duyguyu yaşayamazsın
Kimseden de, alamazsın
Sevgiyi, muhabbeti almalısın!

Sen ”kimsesiz” ne demektir?
Aslı seni sevmek demektir!
Seni sevmek, seninle sevilmektir!
Sen sevgisin, sevgide sen demektir!

Alem-i Sır