Yürüyorum Sakarya Caddesi,
Barlar Sokağı’nda,
Fıçı bira beş buçuk lira.

Çocuklar gülümsüyorlar bana
A kocaman adam,
Elinde külahta dondurma.

Mutluluk,
Gülümsetebilmek belki çocukları,
Bir külah  dondurmayla.

Kemal Alkan
02.09.013

Çocukluğumdan kalan atkestaneleri,
Şimdi yalnızca birkaç semtte
Beşevler’de,
Gazi Üniversitesi yerleşkesinde.

Gazi Mahallesi, sükûnetin adresi.
Cumhuriyetin ilk yılları,
İkişer katlı meyve bahçeli evleri.
Fırından yeni çıkmış bol susamlı Ankara simidi
Ve bir fincan çay.
Okuyorum, hafta sonu gazetemi.
Cami avlusunda, çay ocağında,
Sohbetteler üç, beş emekli.
Sükûneti bozan tren sesleri.

Bol sütlü dondurması, Tekel Bira Fabrikası,
Mesire alanları, mis gibi kokan kebapları,
Atatürk Evi ile şehrin akciğeri,
Atatürk Orman Çiftliği.

Sarı sazanlar oltanın ucunda,
Mogan gölünde,
Ördekler sazlıklar arasında.

Semaverde demli çay, Papazın bağında
Gaziosmanpaşa da.

Kaçmak istersen olur ya
Herkesten, her şeyden.
Hüseyin Gazi Türbesi,
Kentin terası,
Ta bir ucundan bir ucu.
Kapat gözlerini seyretme
Uzaklaş,
Buluş yalnızca, kendinle.

Olsa da AVM’ler yeni yeni
Buluşmanın adresi, yine Kızılay tabii ki.
Birahaneler sıra sıra, Sakarya Caddesi.

Halaylar, şenlikler, türküler,
Polisin acı biber gazı,
Sol eylemlerin mutlak uğrak yeri,
Yüksel Caddesi.

Konur, Karanfil, Kumrular Sokak,
Güvenpark çiçekçileri bir başka sıcak.

Hacıbaba, Karacaoğlu, Yeşilnalın,
Meram pastaneleri,
Necatibey Caddesi.

Sıhhiye köprüsü,
Tüm semtlerin otobüs ve dolmuş durakları.

Hastaneleri, kaffeleri, üniversiteleri,
Öğrencileri ile Hacettepe, Cebeci.

Hergele’n’ Meydanı,
Namı diğer, Bit Pazarı.
Tiyatroları,
Cumhurbaşkanlığı Orkestrası,
Büyük Tren Garı,19 Mayıs Stadı ,
Lunapark coşkusu, Gençlik Parkında.
Sıkıştırayım araya,
Vakit ayırın kendinize, gidin mutlaka,
Opera’ya.

Atatürk Heykeli, İlk TBBM binası,
Ankara Palas, Merkez Bankası, Vilayet Konağı,
Anafartalar, Küçük Hal, Suluhan, Sobacılar Çarşısı,
Kafeste kuşlar, akvaryumda balıklar.

Gece hayatının adresi, Ulus’ta;
Gazinoları, pavyonları, revü kızları.
Kellepaça, şırdan, tuzlama,
İşkembe salonları, sabaha karşı.
Rüzgârlı sokak, Çankırı Caddesi.

İpsizi, sapsızı, kopuğu,
Hırsızı, muhbiri, canisi.
Polisin adres defteri,
İsmet paşa otelleri, kahvehaneleri.

Ogüst Tapınağı Bizans eseri.
Pır pır uçup konuverirler aniden,
Bir avuç buğday tanesine.
Hemen yanı başınızda, güvercinler.
Gülbaba, Yakup ile İzzettin hazretleri,
Hacı Bayram’ı Veli.
Zikir, ilahi, ezan sesleri,
Karışır, mest eder seremoni.
Ankara’nın kalbi, ruhu, nefesi.
Çek içine çekebildiğin kadar.

Aklıma geldi iyi ki;
Okul yıllarımda, 90’lardı galiba.
Bağlum Köyü, köydü o zaman.
Aşk ile okurken Necip Fazıl’ı,
Beni götürmüştü oraya, şiirlerin büyüsü.
Abdülhakim Arvasi,
Cennet mekân her birinin yeri.

Zengerpaşa Konağı,
Yıkık, virane evleri,
Hisar, Ankara Kalesi, Kaleiçi.

Müzeleri, kilisesi, antikacı dükkânları,
Atpazarı.
Çıkrıkçılar yokuşu biraz aşağıda kaldı.

Zeynel Abidin Türbesi,
Beş, altı adet Selçuklu Camisi,
Meşhur toptancı eşrafı, keşmekeş trafiği,
Sevimli mi sevimli, Ulucanlar Caddesi.

Tebrikler, her kimin var ise emeği,
Taceddin Dergâhı, Mehmet Akif Ersoy Evi,
Tarihi Karacabey Hamamı,
Yepyeni, eski Selçuklu Evleri,
Hacettepe’de, Hamamönü’nde.

Gülveren, Gülseren, Destegül, Güllüdere.
Gülbaba mı uğradı semtinize?
Kim bilir?
Cebeci Asri Mezarlığı yanı başınızda,
Hayat memat iç içe.

Sokak aralarında, Kasım ayında, Ankara’da,
Kucaklaşırım güz yapraklarıyla,
Hele bir de çöpçüler toplamayınca…

Gidecek çok bir yerin olmasa da
Seviyorum seni galiba, Ankara.
Sükûnetini, dinginliğini hatta
Ezikliğini, seviyorum olsan da Başşehir,
Mütevazılığını…
Kemal ALKAN
(26 Kasım 2006/ Şubat 2013
Gazi mh., Gülveren, Ankara)

Bitmezmiş ilhamı İlhan’ın

Az önce, okurken anladım.

Neredeyse,

Sevildim demek uğruna,

Feda edecektim

Namusunu kalemimin.

Anladım,

Anılmazmış hiç kimsenin

Adı onur, haysiyet, şeref diye

Boşu boşuna.

Boş değildi hizmetin,

Gitmeyecek boşu boşuna.

Nur içinde uyu,

Mekânın olsun cennet,

Baş öğretmenim Mustafa Kemâl ile.

Kemal Alkan

01.09.013

:20:38

Diyecek yok hamaratlığına,
Bir ordu gelse eve,
Hazırlar hemen sofrayı.
Aç kalan olmaz, doyurur her birini.
Ama yine de,
Çok cahildir benim annem.

Anlamaz hiç halimden,
Duyarım hep aynı
Kırk yıl önceki sözleri.

Ramazan bayramı, ikinci sabahı,
Konuşurken kendimle,
Şeftali soymuş, getirip koydu önüme.
Şair mi olacaksın hayırdır? Dedi,
Tatlı bir tebessüm ile.

Şimşekler çaktı beynimde,
Başka bir dünya açıldı sanki
O an gönlümde.
Anladım,
Okuyup üflemişti yine.
Utanıyordum kendimden,
Farkına dahi varamadığım cehaletimden.

Biraz geç oldu ama
İyi ki
Verdin dersimi.
Anladıkça şimdi,
Bir başka seviyorum,
Canım annem seni.
Kemal ALKAN

Ne diyorsun ki?
Anlayamadım.
Ha, tamam.
Sen beni seviyorsun.

Oh be, de
Ben öyle bir şey söylemedim.
Ne gelin ne güveyi,
Ol kendi kendine.

Olsun,
Beni seven biri çıktı ya sonunda.
Beyaz olan ne varsa,
Giyerim artık güle güle.

Kemal ALKAN

Aylardan Kasım.

En sevdiğim mevsimidir Ankara’nın.

Sarımsı yeşilli, biraz da kavuniçi

Güz yaprakları,

Sokak aralarında, Bahçelievler’de.

Çocukluğumdan kalan atkestaneleri,

Şimdi yalnızca birkaç semtte

Beşevler’de,

Gazi Üniversitesi yerleşkesinde.

Gazi Mahallesi, sükûnetin adresi.

Cumhuriyetin ilk yılları,

İkişer katlı meyve bahçeli evleri.

Fırından yeni çıkmış bol susamlı Ankara simidi

Ve bir fincan çay eşliğinde

Okuyorum, hafta sonu gazetemi.

Cami avlusunda, çay ocağında,

Sohbetteler üç, beş emekli.

Sükûneti bozan tren sesleri.

Bol sütlü dondurması, Tekel Bira Fabrikası,

Mesire alanları,mis gibi kokan kebapları,

Tabi ki Atatürk Evi ile şehrin akciğeri,

Atatürk Orman Çiftliği.

Sarı sazanlar oltanın ucunda,

Mogan gölünde,

Ördekler sazlıklar arasında.

Semaverde demli çay, Papazın Bağı’nda

Gaziosmanpaşa da.

Kaçmak istersen olur ya

Herkesten, her şeyden.

Hüseyin Gazi Türbesi,

Kentin terası,

Ta bir ucundan bir ucu.

Kapat gözlerini seyretme

Uzaklaş,

Buluş yalnızca, kendinle.

Olsa da AVM’ler yeni yeni,

Buluşmanın adresi, yine Kızılay tabii ki.

Birahaneleri sıra sıra, Sakarya Caddesi.

Halaylar,şenlikler,türküler,

Polisin acı biber gazı,

Sol eylemlerin mutlak uğrak yeri,

Yüksel Caddesi.

Konur, Karanfil,Kumrular Sokak,

Güvenpark çiçekçileri bir başka sıcak.

Hacıbaba, Karacaoğlu, Yeşilnalın,

Meram pastaneleri,

Necatibey Caddesi.

Sıhhiye köprüsü;

Tüm semtlerin otobüs ve dolmuş durakları.

Hastaneleri, kafeleri, üniversiteleri,

Öğrencileri ile Hacettepe, Cebeci.

Hergele’n’ Meydanı;

Namı diğer, Bit Pazarı.

Tiyatroları,

Cumhurbaşkanlığı Orkestrası,

Büyük Tren Garı, 19 Mayıs Stadı ,

Lunapark coşkusu Gençlik Parkında.

Sıkıştırayım araya,

Vakit ayırın kendinize, gidin mutlaka,

Opera’ya.

Atatürk Heykeli,İlk TBBM binası,

Ankara Palas,Merkez Bankası,Vilayet Konağı,

Anafartalar, Küçük Hal, Suluhan, Sobacılar Çarşısı,

Kafeste kuşlar,akvaryumda balıklar.

Gece hayatının adresi, Ulus’ta;

Gazinoları, pavyonları,revü kızları.

Kellepaça, şırdan,tuzlama,

İşkembe salonları, sabaha karşı.

Rüzgarlı sokak, Çankırı Caddesi.

İpsizi, sapsızı, kopuğu,

Hırsızı,muhbiri, canisi.

Polisin adres defteri,

İsmet paşa otelleri, kahvehaneleri.

Ogüst Tapınağı Bizans eseri.

Pır pır uçup konuverirler aniden,

Bir avuç buğday tanesine,

Hemen yanı başınızda, güvercinler.

Gülbaba, Yakup ile İzzettin hazretleri,

Tabii ki Hacı Bayram’ı Veli.

Zikir,ilahi,ezan sesleri,

Karışır, mest eder seremoni.

Ankara’nın kalbi, ruhu, nefesi.

Çek içine çekebildiğin kadar.

Aklıma geldi iyi ki,

Okul yıllarımda, 90’lardı galiba;

Bağlum Köyü, köydü o zaman.

Aşk ile okurken Necip Fazıl’ı,

Götürmüştü beni oraya, şiirlerin büyüsü.

Abdülhakim  Arvasi,

Cennet mekân her birinin yeri.

Zengerpaşa Konağı,

Yıkık, virane evleri,

Hisar, Ankara Kalesi, Kaleiçi.

Müzeleri, kilisesi,antikacı dükkanları,

Atpazarı.

Çıkrıkçılar yokuşu biraz aşağıda kaldı.

Zeynel Abidin Türbesi,

Beş, altı adet Selçuklu Camisi.

Meşhur toptancı eşrafı, keşmekeş trafiği,

Sevimli mi sevimli, Ulucanlar Caddesi.

Tebrikler, her kimin var ise emeği,

Taceddin Dergahı, Mehmet Akif Ersoy Evi,

Tarihi Karacabey Hamamı,

Yepyeni,eski Selçuklu Evleri,

Hacettepe’de, Hamamönü’nde.

Gülveren,Gülseren, Destegül,Güllüdere.

Gülbaba mı uğradı semtinize?

Kim bilir?

Cebeci Asri Mezarlığı yanı başınızda.

Hayat memat iç içe.

Sokak aralarında, Kasım ayında, Ankara’da,

Kucaklaşırım güz yapraklarıyla ,

Hele bir de çöpçüler toplamayınca…

Gidecek çok bir yerin olmasa da

Seviyorum seni galiba, Ankara.

Sükûnetini, dinginliğini hatta

Ezikliğini, seviyorum, olsan da Başşehir,

Mütevazılığını…

         Kemal ALKAN

         26 Kasım 2006-12/12/2012

Mekân içinde mekân,

Erkek içinde kadın,

Hatun  içinde adam.

Büyümüş yaşları çocuk

Yaşlanmış yüreği hâla çocuk.

Dili ketum, kalbi geveze

Çok konuşur, tık tak yok gönlünde.

Hem konuşur, hem çalar, hem yazarım.

Oynamayı pek bilmem ancak,

Raks ederim dansöz ile kıvır kıvır.

Yaşarım gönlümce bana ne

Dünya olmuş toparlak,

Yassı, uzun yahut dikine?

Vardır bir bildiği

Bana mı soracaktı

Senarist ile yönetmen?

Geldim giderim işte.

Alkışlarsanız ne ala

Yuhalarsanız

Çıkmam bir daha.

Haydi, iyi seyirler

Oynayın siz de

İzleyici rolünde,

Çıkarsanız sahneye

Görürüm sizleri de.

Dolunca vakit, etmesen de acele,

Gideceğiz mutlak ecele.

Ha hayır,

Hu şer ile.

Buluşacak mıyım sevgilimle?

Haber ver sen, kadınımdan

Yoksa mektupta selamım,

Yalan yazdığın, okuduğun şiir,

Olsa da adın şair.

Bildim bileli kendimi,

Kara kuru bir kızdı bu rüya.

‘Hani rengârenk gözleri,

Biraz da uzunca,

Geçen hafta,

Yok  yok hatırlayamadın sen,

Tamam, kapatıyorum.

Lütfen, arama beni bir daha.’

Haydi, arif bey,

Tecahül et de anlayalım.

Ne demek ister bu şair?

Ben anladım da,

Bir de senden duyayım.

Sahi kimdi bu rüya?

Önce geleceği, sonra geçmişi yaşar insan.

Okunur ardımdan Fatiha,

Ben kalırım geride.

Yok ağlamak!

Göçmedim, doğacağım yeniden.

Zanneder misin hükmeder bana devran?

Üzülmem kavuşumuna toprağın,

Çamurdan yoğurdu Bari.

Ümidimdi ancak,

Koymasaydı Yaratan, sevdiğimden bari.