Ümit Zafer Bağcı

acı,
söylersem dostuma…
sararsam,
postuma batıyor.

acı,
sürersem dilimi..
güdersem,
kinimi yakıyor…

07.10.2012 Yalova

Fikret Turhan

inan gelirdim…eğer üzerime demir kapılar kapatıp gitmeseydin..beni alevlere teslim etmeseydin,bil ki seninleydim..anlatmak için..anlamayacığını bile bile bir kez daha umut yeşertmek için gelirdim..gelmedim..!inadını bilirim..hadi yine yap yapacağını..beni derinlere göm…

”Sensiz anlamsızlığımı anladım, dön..!
Bugün burada cumartesi,
Ben senin saçlarını, suçlar bakışlarını,
Geveze susuşlarını bile özledim ..”

onca şey..yaptığın onca şeyden sonra seni hala sevebiliyorum…suçlar bakışlarını bile özleyebiliyorum..önemli değil ne dediği gözlerinin..bana baksın yeter..susuşların..önemli değil ne anlattığı..sesini duyayım yeter..
sen..hala nefes alabiliyor musun..?sızlamıyor mu için..?duyuyor musun..kendimi sana teslim ettim..arkanı dönme yeter…yoksa gelemiyorum..

“Ayrılık bu söyle sende farklı mı zaman?
Aynı soğuk.. Aynı hazan… ”
ve zaman…sensizken geçmiş mi durmuş mu sezmiyorum…
ama bugün..bugün burda cumartesi…orda da mevsim hazan değil mi..?soğuk buralar..ayaz içim…mevsim hazan…
sahi..senin de nefesin kesilecek gibi oluyor mu birazdan…?

“Bugün orda da Cumartesi mi?
Sen de beni, ‘benim kadar’ özledin mi?
Aynalardan kaçarken özlenmeyi beklemek,
Ne kadar acı, ne kadar komik..
Ve bana ait değil mi? ”

bilmiyorum,bugün orda da cumartesi mi?gittiğin yerde diyorum..dünyanın öbür ucunda…uzakta hani..çok uzakta..sende beni benim kadar özledin mi??heybene aslımı,kendimi koymuştum farketmedin mi??ben..çok özledim beni..bu acı..komik ve ne kadar da bana ait değil mi…?
hala sevebilmek seni..sırtımdaki bıçaklara rağmen sevebilmek..ne gülünç değil mi..?bilirim..çok iyi bilirim..

ama,
yine de..
“Gülme!
İncinirim..”

Bir yumak sarar gibi geçtim acılardan
Bir kilit yüreğimde bir demir kapı
Kuş uçmaz kervan geçmez bir yerlerdeyim
Belki de aşk dediğin erişilmez olmalı…

Ben imkansız aşklar için yaratılmışım
Ne kavuşmayı bilirim ne unutmayı….
Kayboldum kuytusunda yalnızlıkların
Yaşadım en karasını sevdaların

Sensizlik bir ok gibi canıma saplanlamalı
Coşmalı yanardağlar kasırgalar kopmalı
Aşkın bir zehir gibi kanımda dolaşmalı
Elbette aşk dediğin böyle olmalı

Ben imkansız aşklar için yaratılmışım
Ne kavuşmayı bilirim ne unutmayı…
Kayboldum kuytusunda yalnızlıkların
Yaşadım en karasını sevdaların

Yüzleşmekten korkmuyorum eşzamanlı itiraflardan senin kadar..
Sesim sana vardığında sessizliğinin tercümanı olur göz yaşlarım..
Tüm susuşlarım isyan duraklı, iyi dinle…

Bir zaman kuş kanadıydım semada, yan yatsam suya değerdi..
Değdi, ıslandım..
Ağır çekiyor sağ yanım, solum sende kaldı diye..

Sen turnaları bilir misin Sevgili? Sevda habercisidir..
Eşsiz yaşayamaz turnalar; gidenin ardından intihar ederler..
Eşikteyim düştüm düşeceğim..
Biliyorum bu sefer tutmayacaksın..
Ve ben yine martılara sevdalanacağım..
Günler uzayacak ve ben yine “tıp” oynayacağım..

Oysaki an kadar önceydi…
Ellerin ellerimdeydi…
Şimdi…
Andan az sonraya adımım…
Bugünden yarına yatışım…
Geceden güne uyanışım…

Düşünmüyorum…

Düş(l)üyorum…

Düşlerim uzadıkça,gecesi şizofren günlere uzanıyorum..
Uykusuz gecelerimin çetelisini göz altlarımdaki halkalarda tutuyorum..
Gün susuyor..
Ben susuyorum..
Yutkunuyorum, yutkundukça adın batıyor boğazıma..
Gözlerin geliyor aklıma yosunlardan çalıntı…
Aklım karışıyor..

Bakmıyorsun içime Sevgili……

Uzanmıyorsun ….

Susuyorsun…

Sessizliğin “git” in çevirisidir bende..
Yanlış anlamalara meyil verişin sebepsiz değildir elbet..
Hep sen yanlış anladın dudaklarımın arasından çıkan her harfi..
Sıra bende ; yanlış anlıyorum seni…

Unuturum Diyorum Kendi Kendime,
Olmuyor, Olmuyor İşte.
Ne Bir Başka Sevgili Ne Masum Bir Aşk,
Tutmuyor Yerini Sevgini Asla.

Yasamak İstemiyorum Sensiz Bu Gezegende,
Doğmuyor Güneş Sensiz Gecelerde.
Sabahlar Olmuyor ,Günler Geçmiyor,
Ruhum Yokken Bedenimde.

Benim acı haberim senindir. Gülüm
Gelme gittiğin yerde geri
Beni bulamazsın, tutmuştur benim elimden ölüm
Gelme sakın geri gelme bulamazsın beni
Bulut olup gökyüzünde
Doğ mezarımın üzerine doğ ki;
Yağ kara toprağıma yağ ki;
Sevdamın tohumları yetişsin, akıttığın gözyaşınla…

Benim acı haberim senindir. Gülüm
Gelme gittiğin yerde geri
Beni bulamazsın, tutmuştur benim elimden ölüm
Gelme sakın geri gelme bulamazsın beni
Bulut olup gökyüzünde
Doğ mezarımın üzerine doğ ki;
Yağ kara toprağıma yağ ki;
Sevdamın tohumları yetişsin, akıttığın gözyaşınla…

Bir kanadım kırıldı
Uçamıyorum
Uçmak da istemiyorum
Uzaklara gitmek çok uzaklara
Yüreğimi çıkarıp gitsem gidebilir miyim?

Sadece uyumak istiyorum
Hiç düşünmeden uyumak
Uyusam da, yüreğimi çıkarıp uyanabilir miyim?

İlk defa korkuyorum yaşamdan
Yalnızlıktan korkuyorum
Yapabilir miyim, bilmiyorum
Yapabildiğim en iyi şey,
Hiçbir yere gitmek
Hiçbir yere doğru gitmek…

Bir kanadım kırıldı
Uçamıyorum
Uçmak da istemiyorum
Uzaklara gitmek çok uzaklara
Yüreğimi çıkarıp gitsem gidebilir miyim?

Sadece uyumak istiyorum
Hiç düşünmeden uyumak
Uyusam da, yüreğimi çıkarıp uyanabilir miyim?

İlk defa korkuyorum yaşamdan
Yalnızlıktan korkuyorum
Yapabilir miyim, bilmiyorum
Yapabildiğim en iyi şey,
Hiçbir yere gitmek
Hiçbir yere doğru gitmek…