Adını sana çıkan sokaklara kazıdım,
Unut geçmişteki sitemleri.
Her sabah gibi,
Bu sabah da aşk’a doğru yürü,
Nisan esintisi ol
Her mevsim yeniden sev beni.
Gün doğmadan sen doğ
Koşarak gel bana.
Sıkı, sımsıkı aşkla sarılayım sana.

Yapraklar sararmadan toprak kurumdan,
Çiçekler solmadan
Koşalım aşk’a
Ruhumun ilk cemresi ol
Aşk baharını müjdele bana.
Bir günlük olsa da ömrümüz
Kelebeğim uçalım mutluluğa
İzin ver ay yüzlüm…
İzin ver
Doyasıya, bakayım sana.

Gamze YAĞMUR

12.04.2012/KIRIKKALE

12.04.2012/KI

Haberdarmisin ellerinle attigin
Ateslerin icinde nasil yandigimdan?
Haberdarmisin Can ellerinle attigin
Acilarin icinde nasil can cekistigimden?

Nereden bileceksin ki
Kimler gelip sana söyleye bilir ki
Karanlik ve soguk gecelerde
Hasretinden nasil yandigimi

Adini yüregimde hatirladigimda
Göz yaslarimin seller gibi aktigini
Her ah cekisimde yüregimin parcalandigini
Can evimden canimin alindigini

Adini unutamadigim sevdam
Sen bu cektigim acilari
Nereden, bilebilirsin ki

N“ olur dayanamiyorum artik sensizlige,
ya gel, yada benide al Cennetine
Sensiz olmuyor
yoklugunun acisi cekilmiyor

seni öyle özlüyorum,öyle özlüyorum ki
hatirlayamadigim O teninin kokusunu
unuttugum O güzel gözlerinin rengini
sahi güldügünde yanaklarinda Seninde
Gamzelerin, varmiydi
Bitanem benim gibi?

Seni unutamiyorum biricik Sevdam
gözlerimi kapatiyor ve herdafasinda
Seni hatirlamaya calisyorum
seni herzaman, seni son gördügüm
halinle hatirlaya biliyorum sadece

Oysa biz 34 yilimizi birlikte gecirmistik
zaman geldi gülmüs zaman geldi aglamistik
simdi özler oldum seninle gecen günlerimi
özler oldum sacimi oksayarak
Baldan tatli olan dudaklarina
Basimi öptügün O günleri

ben seni cok ama cok özlüyorum
adini unutamadigim biricik sevdam
sende beni özlüyormusun?
Sahiden sende beni özlüyormusun?
Arada bi Ah benim
Deli kizim diyormusun?
Diyormusun? ?

Hayat benide yoruyor artik
Benimde saclarima aklar düsüyor artik
Sol yanimda kalbim sürekli agriyor
Hastaliklar yavas,yavas yakama yapisiyor artik

Sen gittin gideli gülmedi su garip yüzüm
Bir derdim var idi bin daha ekledim
Agliyorum ben simdi hani sen nerdesin?
Nerdesin? ?
Gelipte göz yaslarimi neden silmesin?

Sevmiyorsan artik beni
N“ olur söylede bileyim
Akan göz yasima bi care bulayim
Yanina varayim soguk mezarina yatayim
Sonsuz uykuya dalip BABAM sana kavusayim
Kavusayim sana, varayim artik bende huzura
Cennettinde N“olur komsu olayim Babam sana…
Ayse Alioglu…. 21.01.2012 Hagen..saat 02.14

Ayşe Alioğlu

Adını sen koydum şimdi tüm gitmelerin
Sessiz ve vedasız terketmelerin
Avucumda kaldı yazık senli hayaller
Bitti mi herşey bu benim mi cançekişmelerim

Solmuş bir resmin var senden geride kalan birde kurumuş bir gül
Ne yazık ki hasretinmiş bana yar olan sessizce geçiyor bak ömür
Son demindemiyim hayatın nedir bu bitmişlik
Yaşıyormuyum senden sonra yoksa bu bende hepmi görülür

Demek ki buymuş bu aşkın kaderi
Zor biliyorum kabullenmesi zor
Hayat hergün kahredecek değilya beni
Böyleyim işte birgün ağlıyor birgün gülüyor

Yeter artık titriyor ellerim yazamıyorum
Sensizliği yazmak yoruyor artık beni
Kan kırmızısı gözlerim dayanamıyorum
Ardından ağlamak yıpratıyor görme istemem bu halimi

Sensiz ne yapılır nereye gidilir o’nu bile beceremiyorum
Öksüz kalmış bir çocugun çaresizligi kadar çaresiz
Yalnızım yine dilsizim duymuyorum kimliksiz adsız
En önemlisi sensizim meçhullerdeyim ve de kimsesiz

Şiir: Sedat Kesim

Gülali Ölmez

Vedalar aşk’larda
Anılar bende kalsın
Yalnızlığın adını
Sensizlik koydum artık

Sözlerin yankılanır
Dilimdeki duada
Dökülür gözlerimden
Hayalin damla damla
Şimdi artık saatler
Bana hep senden sonra.

Vedalar aşk’larda
Anılar bende kalsın
Yalnızlığın adını
Sensizlik koydum artık.

Seher Ercan

Sitemin çok acı, gönül yakıyor
Yine gözlerimden yaşlar akıyor
Melekler şahidim bana bakıyor
Yar senin adını hasret koydum ben

Gerçek aşkta olmaz gülüm hiç gurur
Sana ait bu kalp, çırpınıp durur
Özlemin yandırır, kalbimden vurur
Yar senin adını hasret koydum ben

Seven gönüllerde olur merhamet
Dünyada sevmenin bedeli hasret
Yakıyor içimi, bu aşk ne hikmet
Yar senin adını hasret koydum ben

Şaşırdım birtanem inan bu işe
Engel olamadım ben bu gidişe
Benzesede yüzün, ay’a güneşe
Yar senin adını hasret koydum ben

Dileğim Mevladan hep mutlu ol, gül
Sen gönlümde açan nadide bir gül
Hayalinle yaşar, bu deli gönül
Yar senin adını hasret koydum ben.

Salih Kozan

Eğer siz kulaktan dolma bilgilerle onun varlığından haberdar olursanız,sakın olaki onu aramaya çıkmayınız.Bulamazsınız çünkü.Bu yolda servetinizi harçayıp ömrünüzü tüketseniz yinede onu bulamazsınız…Çünkü, aradığınızın sadece adını biliyorsunuzdur ama neye benzediğini bilmediğiniz için bulsanız bile onu tanıyamaz onunla tanışamazsınız..Belki siz onun yanından geçip gidersiniz,belki o sizi görmeden yanınızdan geçip gider…O ancak kendi istediği zaman gelir sizi bulur..Ama tabi onun istediği siz iseniz..Sen neyi aradığını bilemezsin ama,o neyi kimi aradığını çok iyi bilir..Ve istediği yüreğe sahibine bile haber vermeden sessiz sedasız yerleşiverir…Sen bile çok sonra anlarsın…Ve işte o zaman,içinde birşeyler kıpırdadığı zaman, yüreğindeki yabancının kim olduğunu öğrenirsin…Hayır hayır bu kadar çabuk öğrenemezsin…Önce hayatın değişecek…Hani onu tanımadan önce yaşadığın bir hayat vardıya..O hayat baştan sona yalan olacak..hani üstelik sen o hayattan memnundunda mutluydun da…Ama yalan oldu işte….O güne kadar ne varsa hayatında seni mutlu eden,hepsinin yerini tek başına o aldı artık…O ki mutluluğun en yüce katı,o ki mutluluğun doruk noktası, şahikası.Ki ondan güzel birşeyde yoktur artık…Ve artık onun tarfide yoktur,ona benzeterek anlatacağın birşeyde yoktur .Çünkü,onun dünyada eşi benzeri yoktur…

Sevgi deriz,sevmek deriz.Ama o sevgiyede benzemez…
Sevgi,sevmek tanrının bize bir lütfudur..Hepimiz severiz…Yüreği olan her canlı sevmesini bilir ve sever..Hem çok kolaydır sevmek…Annemizi severiz,annedir çünkü..onu sevmek için anne olması yeterlidir…Babamızı severiz babadır çünkü…Kardeşlerimizi,eşimizi çocuklarımızı severiz..Onları sevmek için eksra bir neden aramayız…Onlar sevgisiyle vardır zaten…Hısım akrabayı severiz,dostlarımız arkadaşlarımız vardır,onları severiz..Hatta sevgimiz sadece insan sevgisiyle sınırlı kalmaz…Doğayı severiz,ağacı kuşu,otu böceği çiçeği severiz..Severiz işte, gönül olurda sevmemek olurmu hiç…Ama o başkadır,onun sevgisi başkadır…Sevilecek en güzel şeyleri saydım,ama onu bunların içinde saymadım…Neden..?Bu saydıklarımın hiç birine hasretlik çekmezsiniz çünkü…Hadi uzakta bir kardeşiniz var,özleyince,yada aklınıza gelince hemen ararsınız onu, özleminizi giderirsiniz..Bir daha ya özlediğinizde yada aklınıza geldiğinde ararsınız…Ama o öylemi…Onu ne aklınıza geldiğinde nede özlediğinizde arayabilirsiniz,yada her saat arayın hiç farketmez..Onu aramak ne özleminizi giderir nede aklınızdan çıkarır…O her daim aklınızda ve özleminizdedir..Fakat,bunlar seni ne mutsuz eder nede hüzünlendirir..Çünkü o bunları yanlız sana yaşatmaz,madalyonun diğer yüzüde aynıdır…Zaten onun karakteridir bu, onu o yapan şeydir bu..Aynı anda iki yüreğe hükmetmek,iki yüreğe aynı anda aynı duyguları yaşatmak..Sadece dugularınamı ? düşüncelerine fikrine zikrine hatta bedenine davranışlarına…Düşünün bi, O tek taraflı olduğunda ; O duyguyu tek taraflı yaşayan kişi,her kapı çalındığında gelenin diğer kişi olduğunu ,her telefon zili çaldığında arayanın yine o olduğu düşüncesiyinle heyecanlanıp ayaklanır..Yüreği tir tir dir…Ama ne gelen odur nede arayan odur…Fakat,onu iki taraflı yaşayanlar..Yani gerçekten onu bulmuş olanların böyle bir kaygıları yoktur..Karşısından böyle bir beklentiye girmez..Ama,o sinyal yüreğine kapı yada telefon zilinden önce gelir…Önce gelir ki..Ben önce arayayım diye telefona uzandığında telefonun zili çalar ki ,arayan odur…
Eğer sizde onu tanıyorsanız ve yaşamışsanız,sizede aynı şeyler olmuş olabilir…Kalp kalbe karşıdır derler ya hani…Günlerce haftalarca onu aramayıp görüşmediğinde yada bir satır bir mektup yazmadığında,oda sizi aramamış yazmamışsa,bugün ona yazmaya yada onu aramaya veya ona gitmeye karar verdiğinizde,bir bakmışsınız aynı anda o size yazmış,yada o size gelmek için yola çıkmıştır…Çünkü, o dediğimiz şey iki yüreğe aynı anda komut verir..Zaten bu böyle yaşanmıyorsa o şey o değildir…

Artık ondan konuşma zamanı gelmiştir…Ondan önce ne idin ondan sonra ne oldun.Onunla tanıştıysan,hele bu tanışmanın ilk zamanlarını yaşıyorsan,önce şaşkın bir hale bürünürsün…Kendi kendine cevaplayamadığın sorular sorarsın…Yüzünde daha önce hiç hissetmediğin bir tebessüm belirir,dedimya kendi kendine şaşarsın…Ve o anı daha sonrada hiç unutamazsın…Artık sende bir başka sen oluşmuştur..Eski hayatın son bulmuş yeni bir hayata başlamışsındır..Bundan sonraki her halin her tavrın birbaşka insanmış gibi değişecektir,hemde çok güzel değişecektir..Önce hayatın daha güzel olduğunu farkedeceksin…Eskiden gözüne gönlüne hoş gelmeyen şeyleri daha güzel göreceksin…Hiç kimse seni üzemeyecek sende hiç kimseyi üzemeyeceksin…Çünkü sen artık herşeye gönül penceresinden bakacaksın.O pencereden hiçbişey çirkin görünmez zaten…Sen bunları yaşarken,onun sana verdiği enerjiyi mutluluğu içinde saklayamayacak taşacaksın….Etrafındaki herkes te bu güzellikten gönüllerine düşeni alacaktır….Bütün bunlara sebeb olan o dur…Belki sen eskiden de her güzel şeyi seviyordun ama,o sana öyle bir sevgi getirdiki tanrının yarattığı herşeyi güzel çirkin demeden ,daha doğrusu baktığın herşey sende bir başka güzelleştiğinden herşeyi sever olmuşsundur artık…Bu arada onun gelirken yanında getirdiği o güzel insanı unutmamak lazım…Ondan hiç bahsetmedim değil mi? Bir gün onuda anlatırım…Ama, gerek varmı bilmiyorum,siz söyleyin…

Sefer Keskin…01/11/2010