Dere çağlamaz sanmada
Kuşlar ağlamaz sanma
Kara sevda çekeni de
Kavrulur yanmaz sanma

Dereyi dere yapan da
Kenarının taşıdır
Güzeli güzel yapan da
Kirpi ile kaşıdır

Derenin kenarına da
Gamışları bağladım
Senin bu hallerine de
Yüreğimden ağladım

Dere çağlamaz sanmada
Kuşlar ağlamaz sanma
Kara sevda çekeni de
Kavrulur yanmaz sanma

Mahmut Ali BULUÇ 31 05 20 12

o kör, o karanlık, o sarhoş sokaklarda
aşığım diye gezersin boynu kırık
boş yere dökersin gözyaşını zamanını boş yere
parsellenmiş dağ – bayırda
bilmez misin, ne dağ senin ne ova

dinletemezsin sözünü dinlemekten korkarsın
öğrenmekten, aşkı ören elleri

Musa’nın asasında mı aşk, zülfikar’ında mı Ali’nin
Kerem’de mi – Mecnun’da mı
renkli yüreğinde mi yoksa çıldıran o tayın
toprağa ektiğin tohumda mı aşk
suyun yaptığı yolda mı
çırpıyla ördüğü yuvasında mı kuşun
emekte, dirençte, dirilişte aşk

aşığım diye gezersin divane divane
ne vurulduğun yüzdedir aşk ne boy-postta…
gözbebeğinde ara insanın küçük bir nokta

bir yürek taşıyorsan, bir yürek
göğsünün kafesinde insan…
insan ki, doğarken çırılçıplak, renk renk
gözbebeğine yansıtmış canını
lekesiz, tertemiz

o beyaz kanatlı meleklerle birlikte
bir bir boğulduğunda aşklar
artık tükendi o uyutan masallar
o cadılı – perili hikayeler eridi gitti
para diye satılınca insanlık

aşkın gücü yoktur köleliğe
satmaya – satın alıp kirletmeye
gülüşünü gözyaşına çevirmeye
aşk ağlatmaz ki
aşk yaşamak içindir insanca

aşk, çıldıran tayın o renkli yüreğinde
aşk toprağa ektiğin tohumda,
aşk, suyun açtığı yolda
aşk kuşun yaptığı yuvada
aşk emekte

o kör, o karanlık, o sarhoş sokaklarda
aşığım diye gezersin boynu kırık
boş yere dökersin gözyaşını zamanını boş yere
parsellenmiş dağ – bayırda
bilmez misin, ne dağ senin ne ova

dinletemezsin sözünü dinlemekten korkarsın
öğrenmekten, aşkı ören elleri

Musa’nın asasında mı aşk, zülfikar’ında mı Ali’nin
Kerem’de mi – Mecnun’da mı
renkli yüreğinde mi yoksa çıldıran o tayın
toprağa ektiğin tohumda mı aşk
suyun yaptığı yolda mı
çırpıyla ördüğü yuvasında mı kuşun
emekte, dirençte, dirilişte aşk

aşığım diye gezersin divane divane
ne vurulduğun yüzdedir aşk ne boy-postta…
gözbebeğinde ara insanın küçük bir nokta

bir yürek taşıyorsan, bir yürek
göğsünün kafesinde insan…
insan ki, doğarken çırılçıplak, renk renk
gözbebeğine yansıtmış canını
lekesiz, tertemiz

o beyaz kanatlı meleklerle birlikte
bir bir boğulduğunda aşklar
artık tükendi o uyutan masallar
o cadılı – perili hikayeler eridi gitti
para diye satılınca insanlık

aşkın gücü yoktur köleliğe
satmaya – satın alıp kirletmeye
gülüşünü gözyaşına çevirmeye
aşk ağlatmaz ki
aşk yaşamak içindir insanca

aşk, çıldıran tayın o renkli yüreğinde
aşk toprağa ektiğin tohumda,
aşk, suyun açtığı yolda
aşk kuşun yaptığı yuvada
aşk emekte

o kör, o karanlık, o sarhoş sokaklarda
aşığım diye gezersin boynu kırık
boş yere dökersin gözyaşını zamanını boş yere
parsellenmiş dağ – bayırda
bilmez misin, ne dağ senin ne ova

dinletemezsin sözünü dinlemekten korkarsın
öğrenmekten, aşkı ören elleri

Musa’nın asasında mı aşk, zülfikar’ında mı Ali’nin
Kerem’de mi – Mecnun’da mı
renkli yüreğinde mi yoksa çıldıran o tayın
toprağa ektiğin tohumda mı aşk
suyun yaptığı yolda mı
çırpıyla ördüğü yuvasında mı kuşun
emekte, dirençte, dirilişte aşk

aşığım diye gezersin divane divane
ne vurulduğun yüzdedir aşk ne boy-postta…
gözbebeğinde ara insanın küçük bir nokta

bir yürek taşıyorsan, bir yürek
göğsünün kafesinde insan…
insan ki, doğarken çırılçıplak, renk renk
gözbebeğine yansıtmış canını
lekesiz, tertemiz

o beyaz kanatlı meleklerle birlikte
bir bir boğulduğunda aşklar
artık tükendi o uyutan masallar
o cadılı – perili hikayeler eridi gitti
para diye satılınca insanlık

aşkın gücü yoktur köleliğe
satmaya – satın alıp kirletmeye
gülüşünü gözyaşına çevirmeye
aşk ağlatmaz ki
aşk yaşamak içindir insanca

aşk, çıldıran tayın o renkli yüreğinde
aşk toprağa ektiğin tohumda,
aşk, suyun açtığı yolda
aşk kuşun yaptığı yuvada
aşk emekte