Bir kuşku düştüde şimdi özüme
Engelleri koyman n/olur düzüme
Dünya malı bir’hiç gâyri gözüme
____N/olur yâre gidem sıralı dağlar
____Oturmuş sılada sevdiğim ağlar

Bu nasıl firkâttır söyle hoşmudur ?
Şu başımda dönen kara kuş/mudur?
Ömürler bitiyor sonu kış/mıdır?
____N/olur yâre gidem sıralı dağlar
____Oturmuş sılada sevdiğim ağlar

Görenler de beni Mecnun sanıyor
Kerem Aslı gibi yürek yanıyor
Azdı yaralarım içten kanıyor
____N/olur yâre gidem sıralı dağlar
____Oturmuş sılada sevdiğim ağlar

Varıp yâr bağında seyran eyleyim
Yâr koynunda biraz gönül eyleyim
Halim budur dağlar neyi söyleyim ?
____N/olur yâre gidem sıralı dağlar
____Oturmuş sılada sevdiğim ağlar

Eylemeyin beni dardayım dar da
Yâr’im gurbet elde ben ahu zar da
Koymayın DURAK’ı ne olur zor da
____N/olur yâre gidem sıralı dağlar
____Oturmuş sılada sevdiğim ağlar

Durak YİĞİT ((BATU_41 ))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Bavulum yaş dolu, zor taşırım
Artsa da gönül hanemde ağrılarım
Allah tan başkasına yalvaranı kınarım
Sözümden yara alana, sükût bağışlarım

Devasızdır hep kanar bazı yaralar
Herkese yakışmaz karası bol sevdalar
Arkamdan ağlarsa sadece anılar ağlar
Ayrılığı aklına koyana, açılır tüm kapılar

Ayşe Evyapan

Doyamazdım bakar iken yüzüne
Şimdi hasret koydun gonca gülüne..
Aşkınla düşmüşüm sevda çölüne…
Dertli dertli ağlar gönül ne çare

Yol aldım derya’ya yelkenim fora
Azgın dalgalardan görünmez kara
Medet ey sevdiğim düşmüşüm dara
Dertli dertli ağlar gönül ne çare

Kaybettim yönümü mihmandar gerek
Bilemem nerede aceb mendirek ?
Sevdana hapsoldum çekiyom kürek
Dertli dertli ağlar gönül ne çare

Gönül denen salda bulamam huzur
Dinmiyor fırtına beklerim hızır
Kader son darbeyi vurmaya nazır
Dertli dertli ağlar gönül ne çare

Azmı çektik ayrılığın çilesin ?
Öğrendin herşeyi gayri bilesin
Gelipte DURAK’ın yaşın silesin
Bilmez ahvalimi söz geçmez YAR’e

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Ağlatıp YAR durdun beni
Hep solumdan vurdun beni
San ki korudun sen beni
Dertli dertli ağlar GÖNÜL.!

Yeter illallah dedirdin
Kendi kendimi yedirdin
Bana karalar giydirdin
Hazin hazin ağlar GÖNÜL.!

İşte bak senin eserin
Sensiz ben bir derbederim
Ölürsem olmaz haberin
Kimsesizim ağlar GÖNÜL.!!

DURAK’ım der budur halım
NAZLI yare haber salın
Artık kurumuş bir dalım
Daha da yeşermez GÖNÜL

Durak YİĞİT
GÖnüllerin Şairi
2011…KOCAELİ

NOT….NAZİRE BİR ŞİİR..

hani derler ya gökyüzü kadar ağlamaktır
bazen aşk
sessizce bir hayale koşmaktır
bin yol içinden sadece bir tekini seçmektir

her bağımlı gibi onun için
tüm dünyayı aldatmaktır
bazen aşk
ruhunu bir yalana inandırmaktır

ah yine de ıslak gözlerinden dökülen sessiz yaşlar
benim için olsaydı keşke
ağlatmayı sevdiğimden değil inan
insan sevdiği için ağlar da ondan…

13.10.2011

İsa Yılmaz

Zeynep Kartal

Nefes aldığın şehrin gece karasında
Ateş böceklerinin sokak lambasında
Yüreğimde kanayan sevda yarasında
İzler hep seni arar sensiz içim ağlar

Daldan düşen yaprağın sarı abasında
İçinde aşk yazılı sevda yasasında
Neyzenin şarkısında yağmur damlasında
Yüzler hep seni arar sensiz içim ağlar

Yorgun düşmüş güneşin batan hallerinde
Çorak düşmüş toprağın bakir kollarında
Sevda denen duygunun çiçekli dallarında
Yazlar hep seni arar sensiz içim ağlar

Sonbahar rüzgârının çıldırmış sesinde
Ayrık sevdalıların yitik nefesinde
Aşka susamış gönül sevda ötesinde
Sözler hep seni arar sensiz içim ağlar

Abdullah Ramazan

Sevdalar gönül-e,akan işkence
Güzele bağlanıp,onu görürsün
Ardından ağlayıp,sorsan o gence
Acıya katlanıp,her gün ölürsün

Varamadım hızına,hayat akışın
Daha dün tanışıp,yari sevmiştim
Sevenler içinde,sonsuz yakışın
Aynı bir bedeni,farklı görmüştüm

Sevenler bakınca,yürekler yanar
Çoğu gerçek tatlı,azıda kanar
Değişik bedende,nasılda anar
Yarsiz bu dünyayı,nasıl görmüştüm

Avcılar elinde,kalıp ezildin
Sevdiğin göğsünde,nasıl büzülsen
Şahin bakışlarda,görüp sezildin
Sevdaya kapılıp,içten üzülsen

Aşığın yaşını,sordun mu sen hiç
Gönülden gönül-e,kondun mu sen hiç
Sevginin aşını,tattın mı sen hiç
Özleyerek bakar,ağlar gözlerin
Bahattin Tonbul

Çömeldim bir çoban ateşinin kıyısında,
yıllardır aşka demlendim
Sevdanın kepeneğinde terden büzüştüm,
dağ yellerine ismini seslendim
Bir yıldız göz kırptı özlemine her gece,
gece kuşlarıyla dertleştim
Bitimsiz bir dansa kalkmaktı seni sevmek,
yokluğunla helalleştim.

Yangın, kelimelerin aleviyle büyüyen renkli bir atlas,
hiçbir makasa biçtirmez kendini
Bir mana ararız gökten düşen cümlelere,
Hüzünlerle temizleriz karmaşık rengini
İçsel ağrılar geçer içimizin raylarından,
ömürler sürerek yudumlarız ahengini.
Sıkılır avuçlarımız arsız gecelerde yar,
iki kişilik düşlerle süsleriz menzilini.

Bir kayboluş ninnisi doldursun kulaklarımı,
çekilsin dağlarımızdan artık hicranlı bulutlar
Yasak düşlerin tepelerinden sert eser rüzgâr,
yüreğimizi teğet geçerek gönlümüzde konaklar
Yırt fısıltılarla dönen gecenin atardamarını,
gökler yere emretsin, gözlerimizden aktıkça yaşlar
Bir muamma ruletini çevirsin ellerimiz,
kazananların kaybettiği bu devranda
aşk hep yapayalnızlığına ağlar.

Selahattin Yetgin

Gam leskesi saf saf oldu
Hep sözlerim boş laf oldu
Senin yolunda mahv oldu
Gençliğimin çağı benim

Ah belimi büken oldu
Gurbet bana diken oldu
Altı aydır mekan oldu
Dibi kırkkız dağı benim

Sensin derdine düştüğüm
Hayal oldu konuştuğum
Her gün yediğim içtiğim
İçerimde ağu benim

Ağlar VEYSEL çıkmaz sesi
Gine coştu gam deryası
Garip gönlümün yaylası
Güzel hüsnün bağı benim