Bir sevda ateşi, yandı bağrımda
Yandı ateşinde, gönül narında
Adaklar adadım, senin uğrunda
Senin yokluğuna, dayanamadım…

Seni sağ gözümden, bile kıskandım
Hani ben kalbinden, bile yakındım
Konuşmayan resimlere bakındım
Senin yokluğuna, alışamadım…

Derdimi anlatsam, neler var neler
Gözlerden dökülen, inci taneler
Takvimleri sayarken birer birer
Senin yokluğuna, dayanamadım…

İbrahim Ata Değerli

Adını duyduğumda
Akıyor gözlerimde yaş
Öyle çok özledim ki seni
Hep seni anar
Sana yanar yüreğim

Sensiz yaşamak ne zor
Ölümden beter etti beni
Gökte yağmur yüreğimde hep acı
Bir gün olsun unutmadım inan ki seni
Alev alev yansa da yüreğim

Etrafım dört duvarla kaplı
Hep seni arar seni sorarım
Seni göremeyince deli divaneyim
Resmini görünce
Düğümlendi boğazım
Bir den bire tükendi nefesim
Ağlayamadım

Taş toprak demedim seni aradım
Ellerim nasırlı
Gözlerim yorgun yollarına bakıyor
Kalemim kırıldı yazmaktan
Yoruldum ben ise ağlamaktan
Alışamadım yokluğuna
Geceler bana yabancı
Sensizliğe alışmak ölüm olsa gerek…
Hüseyin yanmaz

Şimdi geziyorum baka baka.
Yok mu eskiden kalan hatıra.
Nerde neyin olduğunu.
Anlamaya çalışıyorum boşuna.

Çok beğendiğim göçmen kızı.
Evin de yok kendiside nerde.
Tulumbadan akan suyun sesi.
Alışamadım onların yokluğuna.

Saklandığımız zeytin ağaçları.
Deniz tuzlu ıslak boş alanlar.
Etrafımızda yeşil tarlalar.
Alışamadım onların yokluğuna.

Uzaktan gelen kurt ulumaları.
Mısır tarlasına dalan yabanlar.
Hatırladıkca içim hep sızlar.
Alışamadım onların yokluğuna.

Hakan Özüçelenk