A$k,ne illet bi$ey arkada$.
Kalbine koyarsin hasta yapar.
Verem yapar,kan kusturur,
kanser eder,kan aglatir.

…A$k,nasil bi$ey arkada$.
Önce sever,sonra ölmekten beter eder.
YAnilmak bu demek.
Anladim ki,A$K nefsin bir oyunuymu$ arkadA$.

Kalemsiz Şair Hasan

Bir yol ver, bırakıp geleyim,
Seslen bana sesini duyayım,
Yalnız senin sesinde kalayım.

Sevmek, post giymiş yalancı,
Aşk cefa değilki, büyük acı,
Özlem sadece sana anladım

İkram Gökhan Akcebe

İçime gam düşer gün kararınca,
Bildiğin yerlere yalnız varınca.
O ağaç altında bir çok karınca,
Kuşlar bana seni sordu be gülüm.

Şaşarım uykuya daldıysam sensiz,
Hayattan bir neşe aldıysam sensiz.
Ne zaman sevdânla kaldıysam sensiz,
Dertler yığın yığın, ordu be gülüm.

Beynim uğrağıdır her düşüncenin,
Konu, bazen bir düş, bazen bir cenin…
Olursa sabahı böyle gecenin
Sensin vaktin dörtte dördü be gülüm! …

Bu aşk tutulması acıttı beni,
Dağlardan çöllere taşıttı beni,
Buzlu ummanlarda ısıttı beni,
Hayâlin ateşti, kordu be gülüm…

Seninle gülmüşüm, neşelenmişim,
Seninle şeytânı, nefsi yenmişim.
Şimdi anlıyorum, meğer benmişim
Dünyanın Karunu, lordu be gülüm! …

Bahattin Karagöz

Adem Uysal

Yollarına bakıyorum
Hep boynumu büküyorum
Çok göz yaşı döküyorum
Yere bakınca anladım

Ev karım başımdan gitmez
Yürek yanar duman tütmez
Sensiz burada günler geçmez
Sen yok olunca anladım

Yollarına bakıyorum
Hep boynumu büküyorum
Çok göz yaşı döküyorum
Yere bakınca anladım

Mahmut Ali BULUÇ 17 04 20 11

Bizi nasıl ayıracak ölüm, bu volkan nereye akacak o zaman
Kime dertleneceğim, kim ile neyi konuşacağım
Hatıraları nereye saklayacağım, yerine ne koyacağım
Kim beni göğsüne yatıracak, sevgiyle saracak yar
Gurbeti, çaresizliği, hüznü kiminle paylaşacağım
Gönlüm nerede nasıl teskin olacak bu kalbi ne yapacağım
Anladım sensin benim dostum, sensin yarim

Ya Rab, bırakma beni ondan geriye aman,
Yapamam onsuz, anladım tamam.

Sinan Turan

Ağrı’mı desem adına
Kaçkar’mı
uzatsam ellerimi
bir çığ düşüp o elleri
kar topuna sarmalarmı
korkuyorum

anladım seni
ben sana ulaşamam
ipim yok boynuna dolanmaya
urganım yok
sevdalandım yollarına
varması ömür ister
yürüyorum

anladım seni
titrerken sesim
mor’a çalmış parmaklarımda
seslendim duymadın
yolu yarılamıştın
çekip giderken
Anadolu bozkırlarında

anladım seni
sen’ki
Çukurova’da pamuk toplardın
Giresun’da fındık
çayı Rize’de
zeytini Ege’de sofraya getirirdin
kutsal ellerinle
ekine bereket verirdin
Hıdırellez’din

Anladım seni
denizleri aştığını gördüm
yelken açmış gidiyordun
derken rastladım sana
Kıbrıs’ta bir çoban kavalında

misafir oldum o sese
nağmelerde seni buldum
ben mi ardındaydım
sen mi önümde
bu amansız takipte
bilemiyorum

seni anlattım ardısıra
dost olduğum yaşlı çobana
-uzak dur sevdalara
-yakar kavurur derdi
yandığı kadın için
mesken etmişti dağları
şehirlere hiç inmezdi

anladım seni
ben çoban olmalıymışım
ya da şimdiki gibi
halen dünü yaşayan bir deli
en kötüsüde hiçbiri olamadım
çobanın bir kavalı var
delininse deli gömleği

anladım seni
sen aslında
her aşık olduğumda
bir sonraki sevdamdın
unutulmadın
çünki asl olandın

anladım seni
kardın sen
tipiydin
borandın
kimi zaman yaz yağmuru olup
çok geçip az yağandın
yıldız’dın
ay’dın
güneş’tin
anladım seni
sen herşeydin

anladım seni
çocuktun sen
sevgiydin
çiçektin
yeni doğmuş bebeğimdin
büyümeni bekler iken
ağır usul emeklerdin
kızmazdım

anladım seni
renklerin en güzeliydin
çıplakken sarı
utangaçken kırmızı
denizlerde maviydin
ve anladım seni
sen adımı yüreğime doladığım
birtanecik yarimdin

gittin
dönmedin
bir deli yüce dağı
un ufak ettiğini
hiç mi hiç
bilemedin

Murat Akyol

Sanki hazan vakti yüzler sarı yaprak gibi,
Aynaya bak yüzlerin, sanki sönen kor gibi,
Kar yağıyor sanki, yaz vakti gülen yüzlere,
Sevdalısın anladım, yaş dolu gözler yine.

Pir koca gönlünde betbaht_olacak yılların,
Ağlama gül sevdiğim gül, bitecek yolların,
Ufka bakıp durma, dertlerle gönül eğleme,
Sevdalısın anladım, yaş dolu gözler yine.

Ab-ı hayat çeşmesinden, dökülür sanki su,
Ufka dalan gözlerin yaşlı zaman yordu mu?
Yoksa gönül verdiğin öldü de, yalnız’ mısın?
Sevdalısın anladım, yaş dolu gözler yine.

Yüksel Şanlı er

Reşat Öztoprak

Yolları dikenli kentte yaşadım
Yalnızları ezen
Küllüğüm diyen insanları gördüm

Seni sevince anladım
Hayatın acılarını
Dikenli yollarını

Yolları dikenli kentte yaşadım
Yalnızları ezen
Küllüğüm diyen insanları gördüm

Seni sevince anladım
Hüzünlü gecelerin ışıkları
Sarınca ruhumu
Aşksız yaşayan insanların
Acılarını gördüm

Soğuk sularda boğulan
İnsanların kederleri
Sığınacak yeri olmayan
Yaşamsız geceleri gördüm

Yolları dikenli kentte yaşadım
Yalnızları ezen
Küllüğüm diyen insanları gördüm

Acılarla yandım tutuştum
Aşksız gecelerin boşluğunda buldum kendimi
Ağladım sızladım yaralı kalbim
Yangın içinde yanan bedenim

Hayatın sönük ışıkları
Kararttı yüreğimi
Yalnızlık güneşinden üşüyen gözlerim
Göremedi mutlu insanları

Anladım ki ruhsuz insanlar varmış
Burası küllüğüm diyen insanlar
Boğarmış mutlu canları
Ezermiş aşıkları

Ben dikenli kentte yaşadım
Huzurlu insanları boğan
Aşıkları ezen
Mutlu konakları yıkan
İnsanlar gördüm

Ne insanlığı belli
Ne aşkları aşk
Gözleri sapık
Hayatın sönük ışıkları
Kararttı yüreğimi
Yalnızlık güneşinden üşüyen gözlerim
Göremedi mutlu insanları

Anladım ki ruhsuz insanlar varmış
Burası küllüğüm diyen insanlar
Boğarmış mutlu canları
Ezermiş aşıkları
İnsanlar tanıdım

Ruhsuz güller yapan
Kentte yaşıyorum
Hayatın güzelliği yıldızlara tutunmuş
Acılı yollardan geçiyorum

Aşksız güller yapan
Yalnızları ezen
Burası küllüğüm diyen insanlar tanıdım
Aşk nedir bilmeyen
Ne idiğü belirsiz insanlar geliyor diyenleri tanıdım
Gurbet kuşlarını
Yalnızları ezen
Aşıkları yutan kentte yaşıyorum

Seni sevince anladım
Hayatın acılarını
Dikenli yollarını

Aşkın insan hakkı olduğunu
Bilmeyen aşksız insanlar gördüm

Turgut Çakır