Yaklaşık 1.5 seneden fazla süredir sürdürdüqüm bi ilişkim war…
We ALLAHIMA şükürler onu buldum….

Şu anda 19 yaşındayım… Lise 1 in yazında internet üzernden tanışıp çocuk aklıyla sürdürdüqüm 2 aylık bi ilişkim wardı we bitti…

Üzerinden 2 sene geçtikten sonra aynı kişiyi yine ben internet sayesinde buldum…
Normal iki arkadaş gibi konuşuyorduk… Senler geçsede onunla konuşmaya o kadar susamışım ki bi merhabasına…
Bi süre sonra flört etmeye başladık… Ama 1 hafta on gün sürmedi… Ayrılmak İstedi…
Bunun üzerine onu o kdr çok aradım… Ama her seferinde suratıma teL kapandı…
Bende onu aramamak için hat deqiştirdim… Biliyordum beni merak edicekti… Onu unutmak için başkası ile görüştüm… Asrın hatasıydı bnm için… çnkü unutamadım..

Bi gün Sahilde dolaşırken sadece bi caqrı attım…tek bi çaqrı … Sanki bni aramayı bekliyor gibi hemen aradı…

Bana nerdesiN… BİTANEM sen… dedi… içimin yaqları eridi… Sahilde çocuklar gibi oynamaya başladım… Hemen ewe gittim hattı açmak için… o gun içinde awea bayiine 3 defa gittim geldm…

üniwesite sınavına girdiqim zaman yanıma geldi… Bende onun yanına gittim aynı yerde 1 sene okuduk onun okulu bitti… o kadar alıştım ki her gün onu görmeye şimdi o kadr koyuyor ondan uzakta olmak…

onu canımdan kanımdan çok seviyorum…. hemde çok…

…..YüReqimdeKi ezqiM…

Alıntı…

Lise birinci sınıfı gayet güzel dostluklarla kapatıp bitirmişti.. Gayet neşeli, sevecen, insanlara saygısı olan biriydi.. Ama O’ nu arkadaşlarından ayıran bir özelliği kimsenin olmadığı ya da olamadığı kadar romantik olmasıydı.. Slow müzik dinlemeyi çok severdi..
Seside gayet güzeldi.. Dinleyen her insanı rahatlatıyordu. O da şarkı söylemeyi çok seviyordu zaten.

Lise ikinci sınıf gelmişti artık.. Çoğu arkadaşının O’ nunla aynı bölümü seçmesi, O’ nu çok sevindirmişti..
Sınıfındaki ‘sınıf defteri’ ne göz gezdirirken ‘Gurbet’ adında birini görmüştü. Ama sınıfa baktığında herkesi tanıyordu. Yeni bir kişide gelmemişti sınıfa. İçinden; ‘Allah’ ım ne değişik bir isim bu böyle !’ dedi.. ‘Neyse bekleyip göreceğiz bakalım kimmiş bu Gurbet’.. dedi.
En arka sırada oturuyordu Melih.. Yanında da daha o sene samimiyet kurduğu bir arkadaşı vardı.. Diğer gün yabancı bir kız gelmişti sınıfa. Evet ‘Gurbet’ O idi. Yüzüne hiç dikkat etmemişti Melih.. Ama şans bu ki tam önüne yerleşmişti Gurbet. Saçları çok değişik bir renge sahipti.. Daha önce kimsede görmemişti.. Değişik bir ‘sarı’ ydı bu..
Önüne oturmuştu ama bir kelime bile konuşmamışlardı daha.. Melih nerdeyse her tenefüs şarkı söylerdi sınıfta kısık bir sesle.. Hep slow şarkıları tercih ederdi.. O gün Ayna’ dan Anlatmalıymış Meğer şarkısını söylüyordu. Gurbet arkasını döndü ve ‘bu benim en sevdiğim şarkı’ dedi. Oysa daha tanışmamışlardı bile. Melih şarkıyı söylemeye devam etti o güzel sesiyle..

Gurbet’ in gözleri kahverengiydi.. Çok hoş bir yüzü vardı.. Melih az da olsa O’ndan etkilenmişti..
Sınıfta dersteyken ön sıralardan biri sarışınlarla ilgili birşey söylemişti.. Melih önündeki güzel kızı hiç düşünmeden ‘tüm sarışınlar aptal zaten ya’ dedi.. Gurbet aniden arkasını döndü. Melih’ e bakmaya başladı..
‘Aaa Gurbet çok özür dilerim. Gerçekten öyle demek istememiştim. Sarışınların çoğu aptal oluyor sadece.. Sen değilsin yani’ dedi Melih.. Galiba böyle söyleyince Gurbet’ in siniri geçmişti..

Melih silgi tozlarını hep ön sıraya üflüyordu.. İlk üfleyişinde Gurbet O’na yine kızmıştı.. Melih birdaha böyle birşeyin olmayacağına söz vermişti ama hep bunu unutarak üflüyordu silgi tozlarını Gurbet’ in sırtına..

Devam:

Sonralarda alışmışlardı birbirlerine.. Gayet iyi iki arkadaş olmuşlardı.. Ama sanırım bu arkadaşlık arkadaşlığında ötesine gidecekti. Gurbet Melih’ in gözlerinin içine öyle bir bakıyordu ki.. Melih’ te O’na bakmaktan kendini alamıyordu. Birbirleriyle fazla konuşmuyorlardı ama o bakışlar sayesinde konuşmanında ötesine gidiyorlardı belki..

Melih aşık olmuştu.. Aralarda hep durumunu anlatan şarkılar söylüyor; Gurbet’ inde O’nu önden dinlediğini biliyordu..
Artık Gurbet’ e bunu açmanın vakti gelmişti. Ama konuşarak olmayacaktı bu..

Bir Cuma günü; Gurbet kağıda şarkı isimleri yazdı.. ‘Biliyorsan sözlerini yazar mısın bu şarkı sözlerinin’ dedi Bazı şarkıları biliyordu sadece.. Hafta sonu bilgisayarından tüm şarkı sözlerini bulmuştu Melih.. Ve şarkıların arasına şiir koymuştu.. Şiirin başlığını büyük puntoyla yazdı. Çünkü başlık şöyleydi: ‘Sen Benim Aşkımsın’..
Pazartesi günü, Gurbet kağıtlardaki şarkı sözlerini görünce çok mutlu olmuştu.. ‘Teşekkür ederim’ dedi..
Melih her zaman O’na; kağıt hazırlayıp, içine şiir ve şarkı sözleri koyup Gurbet’ e veriyordu. Artık Melih kendisinden emindi.
Gurbet O’na aşık olmuştu..

Artık geriye sadece bunu Gurbet’ e söylemek ve yeni bir aşkı başlatmak kalmıştı..
Gurbet’ de O’ na bir kağıt vermişti.. İçinde uzun şiirler vardı. Melih şiirleri okudu.. Çok beğenmişti. Gurbet’ e sordu: ‘Çok güzel. Çok teşekkür ederim. Şairi kim bu güzel şiirlerin ?’
‘Eğer beğendiysen; benim şiirlerin şairi..’ Melih inanamıyordu.. Nasıl bir yetenek vardı bu kızda ? Şiirler gerçekten harikaydı..

Sınıf öğretmeni, yer değişiklikleri yapmak istemişti.. İkisininde yerleri değişmişti; ama bu seferde yan sırasına gelmişti Gurbet Melih’ in. Aslında bu biraz daha iyi olmuştu.. Artık silgi tozlarını sırtına üflemeyecekti Gurbet’ in..

21 Haziran; Devam:

(Gurbet İstanbul’a Çorum’dan geldi..)
Günler güzel geçiyordu.. Konuşmalardan çok bakışmalar vardı sınıfın boş kalabalağının içinde..
Melih’ in Lise birinci sınıftaki hali gitmiş, sanki yeni bir Melih gelmişti sınıfa.. Fazla konuşmazdı. Tenefüslerde dışarı çıkmazdı.. Hep buruk bir suratı vardı yüzünde.. O’na gülen gözlerle bakan yüzlere buruk bir gülümseme..
Gurbet O’na; ‘Neyin var senin ? Neden hep böyle suratın asık?
‘Yok bişey.. Herzaman ki halim..’
‘Yalan söyleme.. Geçen sene hiçte böyle değilmişsin..’
‘Ben aşık oldum..’
‘Kime?’
‘Boşver.. Sonra söylerim sana; olur mu?’

Melih O’na İclal Aydın’ ın Seni Seviyordum şiirini getirmişti.. Melih Gurbet’ in kız arkadaşlarından O’nun çok güzel şiir okduğunu duymuştu. Ve Gurbet’ e ‘bu şiiri bana okur musun ?’ dedi. Gurbet teklifi kabul etti.. Ders boş olduğundan en ön sıraya geçtiler. Gurbet şiiri okumaya başladı. Okurken heryeri titriyordu..

‘Sana uzak kentlerden birinde, zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı aksam güneşi…
Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi
İnsan hergün anımsarmı aynı gözleri..
Seni seviyordum ve senin haberin yoktu
Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun, herkesden başkaydı işte.
Güldüğü zaman yukarıya bakardı;
Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı.
Ne güzeldiler.. sen bilmiyordun,
Ben Seni Seviyordum..’…

Ne kadar güzel okuyordu şiiri.. Ne kadar içten.. Melih’ in artık herşeyi itiraf etmesinin vakti gelmişti..
Sınıfta O’nlardan başka 4-5 kişi vardı.. Ve unutulmayacak bir günün saatleri başlamıştı..
Melih: ‘Hani ben sana neyim olduğumu sonra söylerim demiştim ya?
‘Evet. Ama ilk önce ben birşey söyleyebilir miyim ?
‘Tabiki’
‘Melih.. Sen çok iyi birisin.. Ben seninle dost olmak istiyorum.. İkimizinde ortak yanları çok..
‘Hayır! Seninle dost olmak istemiyorum..’
‘Neden ?’
‘İşte.. Nedeni yok..!
‘Hani bana kime aşık olduğunu söyleyecektin ya?’
‘Evet?’
‘Bunu asla söylemeni istemiyorum.. Çünkü ne diyeceğini çok iyi biliyorum.. En başından beri biliyordum herşeyi..’
‘Bende biliyorum herşeyi.. İkimizde birbirimizn taa gözlerinin içine bakıyorduk. Ve ikimizde bunun farkındaydık.. Ee ,artık öğrendin herşeyi.. Bişey demicekmisin?
‘Melih.. İmkansız bu.. Benim kalbim dolu..’

Melih bu cümleyi duyduğu anda yıkılmıştı.. İçi titremeye başlamıştı.. Ne diyeceğini şaşırmıştı..
Eğer kalbi doluysa Melih’ in gözlerine nasıl öyle bakıyordu ?

‘Nasıl ? Anlamadım?’

Devam: (03/07/07)

‘Benim Çorum’ da sevdiğim biri var.. Biz birbirimize söz verdik.. Ne olursa olsun asla ayrılmayacağız.. Ben O’ nunla iki aydır konuşmuyordum. O arada sen çıktın karşıma.. Sende aynı O’nun gibisin.. Hayata bakış açın aynı O’nun gibi.. Sen sadece aklıma girdin.. Benim kalbim O’nun..’

Yalan dünya.. Bir anda nasıl yıkılıveriyor bütün umutlar.. Sadece ‘sus’ görüyordu ikiside..
Melih’ in gözleri dolmuştu.. Belli etmemeye çalışıyordu Gurbet’e..

‘Ya Gurbet, peki böyle birşey nasıl oluyor.. Senin kalbin O’ndaysa benim gözlerime nasıl böyle bakabiliyorsun ki?
‘Herşey için üzgünüm Melih.. Herşey için.. Ne olur beni affet.. İkimiz iyi arkadaş olabiliriz.. Sen benimle arkadaş kalacak mısın?’
‘Hayır………. Evet, Evet..’

Boş ders bitmek üzereydi.. Melih Gurbet’ e hiç birşey demeden dışarı çıktı.. Bahçede tek başına dolanıyordu.. Ağlamak istemiyordu ama istemeden geliyordu gözündeki yaşlar.. Ne yapacağını şaşırmıştı.. Vaz mı geçmeye çalışmalıydı bu sevdadan.. Yoksa sımsıkı tutunmalı mıydı? O bile bilmiyordu bunu..
Tekrar sınıfa çıktı. Sırasına geçti, hiç konuşmuyordu..
O sırada Gurbet geldi yanına..

‘iyi misin?’
‘Hiç iyi değilim Gurbet, hiç iyi değilim..’
‘Konuşalım istersen..’
‘Hayır konuşmak istemiyorum..’ dedi Melih ve oradan kalktı.. Gurbet yine arkasından geldi.. ‘Konuşalım..’ dedi..
‘Peki..’ dedi sadece Melih..

‘Lütfen iyi ol..’ dedi Gurbet..
‘Ben artık hep böyleyim.. Ölene kadar..’
‘Yaa Melih böyle yapma..’
‘Bak Gurbet, bu verdiğin söz elbet bir gün yalan olacak.. Birde bir daha Çorum’ a dönmeyeceksin.. Böyle bir beraberlik nasıl olabilir ki? Ama ne olursa olsun.. Ben seni hep seveceğim.. Ölene kadar.. ‘

Gurbet gözlerine baktı uzun uzun.. Hiç birşey söylememişti..
Okul bitti. hiç bir şey söylemeden birbirlerine, çıktılar sınıftan..
Bir dahaki gün, Gurbet Melih’ e üç sayfalık bir yazı yazmıştı.. Melih ilk defa birinden böyle birşey alıyordu..
Sınıfın bir köşesine geçti.. Okumaya başladı.. Gurbet O’ndan herşey için özür diliyordu yine. Onu affetmesini ve arkadaş olmalarını istiyordu..
Bir yerde şu cümle geçiyordu..
‘Ben senin gözlerine her baktığımda, seninle her konuştuğumda O’nu düşünürken nasıl seninle olmamı istersin benden?’
Belkide haklıydı Gurbet.. Belki O’nun yanında hissetmek için bakıyordu Melih’in gözlerine.. Ama hayır.. Böyle birşey olamazdı.. Kabul etmek istemiyordu..

Devam: 23/08/2007

sevdaya, aşka tutulacak oruçların başlangıç imzası atılmıştı.. gözler birbirine tutsaklığı oyun biliyordu ama olmazlar olura izin vermiyordu..
gurbet, melihe ilk mektubunu yazmıştı.. melih kağıdı gördüğünde yüzüne şaşkınlık olta atmış, mutluluk olmuştu.. yazıya karşılık vardı elbet..
ama bu yazışmaların aylarca devam edeceğini melih bilmiyordu.. üzüntüye katılan sevinçli yanlar olacaktı.. bir gülüş bin umuda bedeldi.. uçan kelebeğin kanatlarında taşıdığı sevgi parçacıkları bile melihi mutlu ediyordu..
sevgi istiyordu, sevilmek.. karşılığından emin bir aşkın başkasına ait olduğunu öğrenmek bir yürek
harbiydi.. evet biliyordu melih tek taraflı sevdiğini.. ama kararlıydı pes etmek yoktu..o sevmesede melih onu hep sevecekti.. arada bakışmaları oluyordu..uzun uzun olmasada gözler değiyordu birbirine.
dokunuyordu sevgiyle.. melih artık gülmüyordu..yüzünü asmıştı O’nun giden aşkının peşine.. gurbetin arka sırasına geçiyordu bazen..konuşmalar oluyordu aralarında.. artık herkes biliyordu melih’un aşkını ve karşılığının olduğu düşünülüyordu.. çünkü beraber geçirdikleri vakitler günden güne yalan gibi gebe kalıyordu
çoğalmaya.. beraber ders çalışıyorlardı ara sıra..
gurbet’te seviyordu melihi ama sevginin türü farklıydı.. melihin aşkı büyüyordu her beraber geçirilen anda.. anlar aşk oluyordu, çağlıyordu.. yenilen haram bir lokma nası boğazında kalır sana ölümü tattırır.. işte melihin aşkıda
öyleydi ona acı veriyordu bazen.. sınıfta çok fazla konuşamadıkları için artık tam anlamıyla yazıyla
anlatıyorlardı birbirlerini.. melih gece ikiye üçe kadar yazıyordu kendini kağıtlara.. inandırmaya çalışıyordu gurbeti aşkının gerçek olduğuna dair.. ama gurbet inat
ediyordu. çünkü O’na göre inanmak sevmekti.. melih şiirler veriyordu ona.. kendine derinleriyle anlatan şiirler..
O ise şiirlerle yaralanıyordu.. şiirlerin içinde isyan dolu sözler saklıydı.. yani öyle düşünüyordu.. isyan yoktu aslında.. melih öyle seviyordu onu ve sevgisinin ne kadar büyük olduğunu göstermeye çalışıyordu.. melihin çabası boşunaydı.. gurbet sadece sevdiği zaman inanacaktı ona..

Devam: 24/08/2007

konuşmaları hergün oluyordu ve konuştukça ortak olan özellikler
çıkıyordu ortaya, özel oluyordu..
gurbet baktıkça melih seviyordu..beraber gülmeler beraber kızmalar..ara sıra tartışmalar da oluyordu aralarında.. sonunda bir özür af kılıyorrdu tüm yaşananları.. gurbet bir ara yazmamaya karar verdi..melih nedenini soruyor merakı kabarıyordu.. gurbet onu umutlandırdığını ve bu yüzden bir an için yazmak istemediğini söyledi.. melih yazsın istiyordu elbet.. sevdiği ona emek harcıyordu her harfinde..

umutlar yok edilmezdi öylece.. yokluk olsa sevgi olmazdı..ama melih azalttı umutlarını ve ona karşılık beklemeden sevdiğini söyledi.. isterdi o da kendisini deli gibi sevsin ama başkası vardı.. gurbet şiirler yazıyordu.. melihe olan şiirler ve gurbeti anlatan şiirler.. ara ara veriyordu.. melih mutlu oluyordu her şiirde.. bir gün sınıftan biri melihe gurbetle çok yakıştıklarını söyledi.. melih ona olan aşkını anlattı çocuğa ve başkası olduğunu..bunun üzerine o gurbetle konuştu..
melihin çok sevdiğini o da anlamıştı ama gurbet anlamıyordu.. bir düşün dedi gurbete.. araya giren 4-5 günlük bir tatil vardı.. gurbet melihe düşüneceğini söyledi.. melihin gözleri gülüyordu o an.. tatil bitmişti ve melih cevabı bekliyordu.. olmazlar pusu kurmuştu yine her yana ve yine olmazdı.. bir kaç hafta geçmişti.. zaman akışına hız veriyordu bazen ve yarı yıl tatili gelmişti.. okulda konuşmalar geçti arası olmayan iki kişi arasında.. yine olmazdı ve olmayacaktı..unutmasını istedi gurbet, daha fazla üzülmemesini.. aşk acıydı, acı kabulleniş.. sahile gitmişti melih.. yine asılmıştı yüzü aşksızlığa..
gurbette arkadaşlarıyla gelmişti sahile.. melih oturmuş denizi izliyordu.. sonra gurbetle konuşmaya başladılar.. gurbet O’ndan vazgeçemeyeceğini anlattı melihe.. gurbet başkasına aşıktı, melih gurbete. aşk güzeldi.. eşsizliği vazgeçirmiyordu.. melih gurbetin fotoğrafını çekmek istedi anı ölümsüzleştirmek için.. önce alınan cevap hayırdı ama sonra izinler verildi ve ele cansız bir suret geçmişti.. mutluluk olmuştu..ayrılık vakti gelmişti..günler geçecekti aradan ve geçmişti.. bakışlar yolunu bulmuştu..
melih bir sürü şiir hazırlamıştı gurbete.. içinde gurbetin şiirleride vardı.. o gün birbirleriyle hiç konuşmamışlardı.. diller başkalarına sözleri sıralıyordu ama birbirlerine lal olmuştu.. gurbet o davranışlardan melihin artık onu fazla sevmediğini düşünmüştü.. hayırdı düşünülen.. melih seviyordu onu..
melihte o davranışlardan gurbetin onu gerçekten sevmediğini düşünmüştü..
çıkarılan sonuçlar bir günde sevgisizlikti.. geçmişti ama o düşünceler ve haller eskiydi artık..

melih gurbete bazen ingilizce çlıştırıyordu.. tabi ders bahane, önemli olan bir arada olmak.. melihin elleri titriyordu anlatırken.. içinin heyecanı dışına titreme oluyordu.. beraber günlerin bir önemi yoktu.. gün gündü ve geçmeye sahipliydi.. okulun son günlerine girilmişti.. adalara gezi vardı ve gurbet gitmeye karar ermişti.. sonra melihe sormuştu ‘sende gelecek misin?’diye.. melihin cevabı ‘sen gidersen bende gelirim’ olmuştu.. gurbet mutlu olmuş ve gülümsemişti.. melih gurbetin sonunda onu sevdiğini düşünmüştü..
ve ada günü.. her dakika beraber geçmişti.. güzeldi.. melih çok mutluydu.. birbirlerinin gözlerinin içine bakıyorlardı.. gurbet melihe baktıkça aşık oluyordu.. sevgilisinden ayrılmıştı ama ondan vazgeçemeyeceğini düşünüyordu.. vazgeçmişti geçmişten ve aşk koyulmuştu kalbe..

Devam: 28/08/2007

daha sonra olacak günlerde ne olacaktı.. aşk vardı artık.. bir mağarada kalan küçük bir çocuk mu olmalıydı? yoksa açığa çıkıp kendini ortaya koymalı mıydı?bir şiir yazıldı aşka benliğini dayamış.. her şey anlatıldı o şiirde..ve verildi melihe..ilk başta bir şey anlamamıştı.. sonra konuştu gurbetle ve her şey çıktı ortaya..
biliniyordu artık aşk..tırnaklarını geçirip kalbe çıktı ortaya..melihin yüzüne artık gülümseme olta atmıştı.. aşk her şey miydi? yoksa her şey aşka mı bağlıydı? başka mutluluklarda vardı elbet ama aşk heyecan demekti..
gurbet bir rüya gördü..melih ve kendisi vardı o rüyada..uyandığında rüyanın etkisinde kalmak kötü bir şeydir elbet..
ama bu güzeldi..melihe anlattı rüyasını ve o da mutlu olmuştu..bilinç altı oyun oynuyordu gurbete..

yaz gelmişti ve tatil vardı elbet..3 ay da neler olacaktı..gurbet geldiği o küçük şehire gidecekti..geldiği yerde geçmiş vardı
ama geçmişi silmişti zaman.. ve tatile girilmişti.. melih çalışacaktı ve artık msn konuşmaları da olamazdı..
yani öyle zannediyorlardı.. evet melih çalışıyordu ama işe saat 5 te gidiyor ve o saate kadar fırsat buldukça konuşuyorlardı..
gurbet sonunda gidiyordu bu şehirden.. giderken telefon numaralarını aldılar birbirlerinin..
yüzler seslerle canlanacaktı.. her şey tam anlamıyla konuşmalarda ortaya çıktı.. itiraflar baş koydu duyulmaya..
melih her geçen gün daha da mutlu oluyordu.. seviyor seviliyordu..gurbetin zor günleri oluyordu.. aldatıldığını öğrenmişti ve melih ona teselli oluyordu..aşk büyüyor büyüyor ve çığlık oluyordu… gurbet sevdiği zannettiği kişiyi gördü bir gün ve anladı melihi gerçekten sevdiğini.. melih önemliydi, özeldi, tekti ve
sevilen herkes gibi farklıydı.. birbirleri için endişeleniyorlardı artık.. aynı şeyleri düşünüp, aynı şeylere kızıyorlardı..
bir insan birini sevdiği zaman benliğinden bir şeyler feda eder ve iki kişi bir kişi olur aşkla.. düşler,hayaller,gelecek planları ve her ne olursa olsun sözle duyuluyordu kulaklarda.. belki bir ömürdü paylaşım belki bir ‘an’dan öte gitmeyecekti.. güzel olan geleceği bilmemek ve öyle yaşamak,
sözlerle yaşlanmaktı..aralarında söylenen sözlerin önemi vardı.. her harf değerli ve boşa sarfedilenler atılmıştı dillerden..
sevginin gerçekliği alınmıştı içe..
aşk kovalanan günlere başlanacak şimdilerde.. gözlerin birbirine bakışı anlamlanacak ve bin bir anlam yüklenecek..
sevildiğini bileceksin, ölçeceksin kendini onunla..

eğer onların bir geleceği olursa tüm forum bilecek bunu..

hikayemizi okuduğunuz için çok teşekkür ederiz..

Tarih: 24 Haziran 2008
Hayata, aşk dolu günlere devam…

Tarih: 23 Kasım 2009
‘Aşk belki, ağlamaktır.. Ağladıkça anlarsın, anladıkça ağlarsın..’
Ağladıkça anlıyor, anladıkça ağlıyorum..

Yüreğimin derinliklerindeki sevda kabarcıklarının fokurdaması duyuluyor, kendi iç basınçlarını açık hava basıncına eşitlemek istemiyorlar bir türlü. Çünkü eşitlerlerse dışarı çıkarlar ve sevda biter, aynı zamanda acıda. Ama için acının gitmesini istemiyor. Ne kadar kötü olursan ol içindeki o acı gitmek istemiyor, sahipleniyorsun onu; ‘sen benimsin’ , ‘sen sevgilinin bende bıraktığı son parçasın’ diyorsun. ‘sen gidersen ne kalır ki benden geriye, koca bir hiçten başka..’

Tarih: 23 Nisan 2010
belki bir gün özlersin.. başka adamlarla, başka şehirlerde yürürken..
okuduğun ilk roman, sevdiğin ilk adam.. yasal acılarından, hatta yalnızlıktan..
belki dolar gözlerin.. başka adamlara, başka şehirlerde.. belli etmezsin. belki bir gün özlersin..
ben hala sendeyim, senle değil ama, sendeyim..

9.SINIF

Şuan dersteyiz.yanımda dünya tatlısı bir kız oturuyor.Yüzüne bakmaya kıyamıyorum.onu ne kadar çok sevdiğimi bilmiyor.o benim en yakın arkadaşım. beni sadece arkadaşı olarak görüyor.nedenini bilmiyorum ama kendimden çok utanıyorum…

10.SINIF

Evdeydim arayıp erkek arkadaşıyla tartıştığını ve bana ihtiyacı olduğunu söyledi.sonra bize geldi.bana sıkı sıkı sarılıp ağladı.Şuan dizimde uyuyor.saçlarını okşayıp ogül yüzünü doya doya seyrettim.ben onu o kadar çok severken o beni sadecearkadaşı olarak görüyor.nedenini bilmiyorum ama kendimden çok utanıyorum…

11.SINIF MEZUNİYET BALOSu

Onunla çocukluktan beri arkadaşız.8. sınıftayken birbirimize söz vermiştik lise sonda mezuniyet balosuna gidecek eşimiz olmazsa beraber gidecektik.beni aradı ve erkek arkadaşının hastalanıp gelemeyeceğini söyledi ve beraber gidebilir miyiz diye sordu. kabul etttimonu evinden aldım.balodaki en güzel kız oydu.bembeyaz elbisesiyle tıpkı bir melek gibiydi..gece boyu dans ettik.kollarımdayken hep aynı şeyi düşündüm onu çok seviyordum .gece sonunda onu evine bıraktım.beni yanağımdan öpüp en iyi arkadaşı olduğumu söyledi.onu gerçekten çok seviyorum.ama o beni arkadaşı olarak görüyor.ona onu sevdiğimi nasıl söylerim. nedenini bilmiyorum ama kenmdimden çok utanıyorum…

Aradan yıllar geçti.. şimdi o canımdan çok sevdiğim meleğimi toprağa veriyorum. özel eşyalarının arasından kara kaplı bir defter çıkmış bana verdiler.okuyup okumamakta kararsızdım.açtım. bu bir günlüktü ve bir sayfasında şöyle yazıyordu…

”Şuan dersteyiz ve yanımda dünya yakışıklısı bir çocuk oturuyor.yüzüne bakmaya doyamıyorum.onu ne kadar çok sevdiğimi bilmiyor.beni arkadaşı olarak görüyor.erkek arkadaşım olduğu yalanını söyleyerek ve sürekli onunla ilgili yalanlar uydurarak yanında olabiliyorum.onu canımdan çok seviyorum.bana bir kerecik SENİ SEVİYORUM deseydi dünyalar benim olurdu…”

Ben bu satırları okurken meleğimi çoktan gömdüler.hıçkırıklarımı tutamıyorumgözümü mezarından alamıyorum.merak etme biriciğim ben de ben de seni çok seviyorum….

Günler hep alınıp, sardırılan CD’lerle geçti. Kıza açılmaya bir türlü cesaret edemiyordu. Annesine açıldı sonunda…Annesi; “Git konuş oğlum, ne var bunda?” dedi. Ertesi sabah,bütün cesaretini topladı, erkenden dükkâna gitti. bir CD seçti. Kız gülerek aldı CD’yi, arkaya gitti paketlemeye. Kız içerdeyken bir kâğıda “Sizinle bir gece çıkabilir miyiz?” diye yazdı, altına telefon numarasını ekledi,notu kasanın yanına koydu gizlice. Sonra,paketini alıp kaçtı gene dükkândan… İki gün sonra evintelefonu çaldı… Anne açtı telefonu. Dükkândaki tezgahtar kızdı arayan. Delikanlıyı istedi, notunu yeni bulmuştu da… Anne ağlıyordu… “Duymadınız mı?” dedi. “Dün kaybettik oğlumu.” Cenazeden birkaç gün sonra anne, oğlunun odasına girebildi sonunda. Ortalığa çeki düzen vermeliydi. Dolabı açtı, oraya atılmış bir yığın açılmamış paket gördü. Paketleri aldı, oğlunun yatağına oturdu ve bir tanesini açtı. İçinde bir CD vardı, bir de minik not…”Merhaba, sizi öyle tatlı buldum ki, daha yakından tanımak istiyorum. Bir akşam birlikte çıkalım mı?Sevgiler… Jacelyn “Anne, bir paketi daha açtı, onda da bir CD ve bir not vardı: “Siz gerçekten çok tatlı birisiniz, hadi beni bu gece davet edin, artık.Sevgiler…Jacelyn ”

SEVDİĞİNİZİ BELLİ ETMEKTE VE SÖYLEMEKTE GEÇ KALMAYIN!

O Öldükten Sonra

bu gün hafta sonu,aşkımla buluşacağız,en güzel elbiselerimi giymeliyim,hangi gömleği giysem acaba,yanakları gibi kırmızı olanımı yoksa gözleri gibi kapkara olanımı,yada kazanın olduğu gün kanıyla üzerine çiçekler yaptığı gömleğimi,ne kazası ne kanı yaa nerden çıktı şimdi offf,ben en iyisi son buluşmamızda başını omuzuma koyduğu o kokan gömleği giyeyim,evet evet bu daha iyi,anne ben çıkıyorum,onamı,
tabiki anne yaa,her hafta sonu kiminle buluşurum ben,iyide neden ağlıyosunki,şimdi gidip annesindende izin almalıyım,günaydın müsade ederseniz kızınızla gezicez biraz,tabi oğlum,ona iyi bak olurmu,bak buda ağlıyor,noluyo bunlara anlamıyorum,koşar adımlarla gidiyorum aşkıma,bu yolda ne kadar uzun,her zamanki gibi bekçi amca karşılıyo beni,hoşgeldin oğlum,oda seni bekliyodu,biliyorum,günaydın aşkım ben geldim,bak hala yatıyo,hemde bembeyaz gelinliğiyle,yanaklarına küçük bir öpücük kondurup uyandırıyorum onu,her zamanki gibi toprak kokuyor meleğim,
uzatıyor kollarını yattığı yerden,tutuyorum ellerinden,tüy kadar hafif,ne kadarda güzel meleğim benim,hoşçakal bekçi amca,bak koskoca adamda ağlıyo,iyi eğlenin olurmu diyor kirli sakallarından süzülen yaşları silerek,
onun en sevdiği yerleri geziyoruz elele,allahım onunla olunca o kadar mutluyumki,bi ara yine gözgöze geliyoruz,bakmamalıydık,yine ağlıycaz,ne kadar ağladığımızı akşam ezanını duyunca anlıyorum,işte bu günde bitti,gitmeliyiz,bekçi amca kızar sonra,hoşgeldiniz iyi eğlendinizmi bari,neler yaptınız bakalım,ağladık akşama kadar,her zamanki gibi ha,evet,hadi meleğim sen şimdi yat,ben haftaya yine gelirim,,birgün diyorum,birgün bende bembeyaz damatlıklarımı giyip geleceğim yanına,kapkara gözlerini açarak yalvarırcasına,çabuk gel olurmu diyor,yakında meleğim çok yakında,biliyorum şimdi iyi geceler öpücüğüm olmadan uyuyamaz bi tanem,yanaklarına bi öpücük konduruyorum,yine o toprak kokusu,geldim anne,hoşgeldin oğlum,öldür beni anne ben de toprak kokmak istiyorum.

Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş.Ada neredeyse battığı zaman, Aşk yardım istemeye karar vermiş. Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde, geçmekteymiş.Aşk, “Zenginlik, beni de yanına alır mısın?” diye sormuş.

Zenginlik, “Hayır, alamam. Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok.” demiş. Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir’den yardım istemiş. “Kibir, lütfen bana yardım et!”, Kibir “Sana yardım edemem, Aşk. Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin.” diye cevap vermiş. Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk yardım istemiş: “Üzüntü, seninle geleyim.” Üzüntü “Of, Aşk, o kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var.”

Mutluluk da Aşk’ın yanından geçmiş; ama o kadar mutluymuş ki Aşk’ın çağrısını duymamış. Aşk, birden bir ses duymuş. “Gel Aşk! Seni yanıma alacağım…” Bu Aşk’tan daha yaşlıca birisiymiş. Aşk o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki, onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş.

Yeni bir kara parçasına vardıklarında, Aşk’a yardım eden yoluna devam etmiş. Ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden Aşk, Bilgi’ye sormuş: “Bana yardım eden kimdi?” Bilgi “O, Zaman’dı” diye cevap vermiş. “Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?” diye sormuş Aşk.

Bilgi gülümsemiş: “Çünkü sadece Zaman Aşk’ın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir”

Seni hayal ediyorum. Hiç konuşamadığım seni. Sesin aynı köpüklü dalgalar gibi. Sen konuşunca dalgalar susacak, sadece seni duyacağım. Gülüşün aynı güneşler gibi, sen güldüğünde güneş sönecek. Sadece sen ısıtacaksın beni…

Öyle bir kalbin var ki, en az benim ki kadar büyük, öyle bir aşık olacak ki, en az benim ona aşık oldugum kadar. “Gel” diyecegim. “Karşıma otur”. Gözlerine dikecegim gözlerimi. O güzel, bakınca kendimi kaybettiğim gözlerine. Onu ne kadar sevdiğimi söyleyecegim. Karşısına geçtiğimde ayaklarımın titrediğini, boğazımın kurudugunu, bir merhaba bile diyemedigimi söyleyecegim. O gülecek. Güldüğünde yanaklarında güller açtıran gamzeleri ile gülecek. Ve hayalim bitecek. Karşımda yine sen olacaksın. Ama sadece yüzüme garip garip bakacaksın.

Çünkü son üç denememde olduğu gibi karşına geçip sana aval aval bakan biri karşındaki. Normal olarak sinirleneceksin ama bir bilsen söylemek istediklerimi…

Ben böyle değilim bir bilsen. Sadece seni görünce, sadece karşında olunca öyle olduğumu hiç bir zaman bilemeyeceksin. Ben senin için herzaman arada bir karşına çıkıp, buram buram terleyen biri olarak kalacağım.

Özlemini her gece koynumda hissettiğim ve hiçbir zaman seni sevmekten vazgeçmediğim için özeldin. Sonra gözlerle yüzüme baktığında ya da her kavga edişimizde fırtınalar kopardı yüreğimde, sen hiç bilmezdin. Benim susuşum senin kaçışını desteklerdi belki de. Belki de gerçekten söyleyemediğim sözlerle doldu kalbim ve sen her seferinde gün batışını anımsattın bana, onun kadar güzel onun kadar huzur verici. Aslında hem onun kadar uzaktın bana hem de yakınımda hissettim seni, uzanıp tutacak kadar yakınımda.

Uzaktan sevmeyi hiç sevmiyordum ama uzaktan sevmek zorundayım. Kimse bilmemeliydi seni sevdiğimi , sonra kopup giderdin benden, arkadaş bile kalmazdın bilirdim. Bir sevdiğin vardı konuşurlarken duymuştum. Sonrada sen anlattın bana sevgilini. Hiç görmediğim birinden nefret ettim onu sevdiğin için. Ve sonra dayanamaz oldu gönlüm bu ağırlığa. Seni görmekten acımaya kanamaya başladı. Tükeniş başladı benim için ömrümün baharında.

Çok tatlıydın o gülen koskoca gözlerinle rüyalarımda gördüm seni. Kumsalda dolaştığımızı, ay ışığında dans ettiğimizi gördüm ve her gerçeğe dönüşümde hayaller biraz daha uzaklaşmaya başladı benden. Artık biliyordum seni benden ayıracak hiçbir şey kalmamıştı. Yüreğimden seni söküp atacak hiçbir güç bulamadım.

Bir sonbahardı hatırlıyorum. Sararmış yapraklar caddelerde telaşlı insanlarla doluydu ve ben ilk kez hatırlıyordum yaşamanın ne demek olduğunu. Kuşların öttüğünü fark ettim ve denizin mavi olduğunu ve dünyanın senin etrafın altında dönmediğini. Hala seni seviyorum, hala seni görüşümde yüreğim kanatlanıp uçacakmış gibi hissediyorum. Ama artık biliyorum aşk tek kişilikte yaşanabilir ve zaten sen bunu anladığım günden beri daha yakınsın bana. Belki de beklediğim buydu güvenmemdi kendime. Şimdi her şeyi fark ederek yaşıyorum ve her şeyin tadına varıyorum ama hala bir yerim eksik biliyorsun. Ama bende biliyorum ki hiçbir şey eksik kalamaz. Elmanın bile iki ayrısı vardır ve benim eksik tarafım sensin.

27 yaşında bir kadın öğretmenim. Uzun bir süre önce bir öğrencimin bana karşı bir şeyler hissettiğini fark ettim. Yada kendi kafamdan böyle bir senaryo yarattım. Ben bazen yaparım bunu … çünkü aşka aşığım…

Ben de ona karşı bir şeyler hissetmeye başladım. Bu duygu büyüdü büyüdü, sonuçta ben de bunalımlar, bocalamalar başladı. Kendimden utanıyordum, bir başkası anlasa ne yapardım?

İnsanların şekillendirdiği ve bizim hiçbir söz hakkımızın olmadığı değer yargıları olmasa bu yaşadığım normal sayılır. Duygular yargılanmamalı ve özgürce yaşanmalı.

Sonuçta benden 10 yaş küçük, tam olgunluğa erişmemiş ama çocukta sayılmayan öğrencime bağlandım. Sanki o dünyamdaki diğer yarımdı. Ölünceye kadar aynı duygularla sevebileceğim tek kişi. Ben onu yalnız bu dünyada değil, öldükten sonra da sevmek isteyen, onun yanından bir saniye bile ayrılmak istemeyen, onu canımdan bir parça gibi gören bir deliyim. Onu dünyanın en güzel yaratığı, en harika varlığı olan bir çılgınım. Onunla bir gelecek imkansız, bunu biliyorum… ama isterdim ki hiç olmazsa ona olan duygularımı kendime rahatça söyleyebileyim…

O, bu sene mezun olacak. Benim onu görebilme şansım büyük ihtimalle hiç yok. O nasıl, ne yapıyor, iyimi, hiçbir zaman öğrenemeyeceğim. Böyle bir olay var mıdır sizce? Konuşamadığım, soramadığım, haber alamadığım, bakamadığım, göremediğim, kendi içimde bile yaşayamadığım aşk, sevgi, ya da her neyse …

Böyle bir acı var mı? İsterdim ki evlendiğini, mutlu, sağlıklı olduğunu göreyim… onun hayatının her döneminden haberdar olayım, yeter ki o varken ölmüş farz ederek yaşamayayım. Beni anlamıyorsunuz değil mi? Tanrıdan şunu diliyorum; tekrar başka bir hayatta olabilme imkanım olursa, beni onunla aynı şartlarda, aynı yerde, hiç ayrılmamak üzere buluştursun… lütfen beni ve duygularımı anlamaya çalışın

Alıntıdır