biz biribirimizde yaradanı sevdik
yarattıklarını
çiçeklerini
renklerini
kokularını sevdik

çiçekte al
arıda bal yok mu
aklın yolu bir

okuduk araştırdık
şaşırdık
hayran kaldık ya
okumakla bitmezdi dünya
ne de gezmekle
ona giden en yakın yol sevgilinin kalbiydi
o herkesin rabbiydi benim de sevgilimin de

üzerindeki kareli gömleğini gördüğümde kırmızı
iltifatlarını bir bir mor menekşe misali
bir demet yapıp göğsüme taktım

kırmızıyı da moru da o yarattı
sonra herşey kendiliğinden oldu
aşık olduk birbirimize

ezber bozuldu hafriyat başladı
o benim kalbimi ben onunkini kazmaya başladık
göz göze bakıştık
kolunu omuzuma doladı
ve benim için kavga etti
en samimi arkadaşıyla

zengin delikanlı fakir kız ezber bozuldu
ama benim haberim yoktu
kırmızı kareli gömleğiyle beni seven bakışlarını sevdim
aşkın yolu birdi

ona giden yol sevdiğimin kalbinden
gözlerinden geçen en uzun yoldu

hikmetinden sual olmaz
biz biribizimizi sevdik
birazdan hayaller de kurabilirdik
küçük bir evimiz
bir kız bebeğimiz
bahçemiz
bahçemizde kamerıyemız olsun gibilerden

sonunda steril bir etiketle aklandık etiketlerden
zengin fakir yoktu
aşk vardı bir de yol
yıkandık farklı ırmaklarda
sıyrıldık benlik esvabından
çıplak çırılçıplak kaldık
ikimiz de müsaviydik artık
ve aşkın yolu bir

silahlandık kuşandık taş üstünde taş komadık
biz iki aykırı sevgili
birimiz güneş birimiz ay
gündüzle gece misali
birimiz ak birimiz kara
düştük içimizdeki yollara
gece gündüz kazdık
dediler ki cevher derinlerde

ama biz sevdik birbirimizi
başkaldırdık sözünüze
kanunlarınıza
bozduk ezberinizi

çünkü biz
ve güneş ve ay gibiyiz
birimiz gündüz birimiz gece
aşkın yolu bir

9/Kasım/2011/Çarşamba/Bodrum

Yüksel Nimet Apel