Hiç kimseler sevdama sen kadar yakışmadı,
Bu gözler senden başka tutkulu bakışmadı,
Gittiğin günden beri yanarım alev alev,
Unutmaya çalıştım yüreğim yatışmadı.

Gülümsemek huyundur,güzellikler özünde,
İyimserlik rüzgarı mekan tutsun sözünde,
Karanlık fikirleri sürgün et uzaklara,
Kalbinin güzelliği güller açsın yüzünde.

Yapmacık olmamalı, gülmek içten gelmeli
Gözlerine ayar çek, çirkini görmemeli,
Yüreğin sevgi dolsun çıkar kini, nefreti,
Beynin güzelden gayrı başka şey bilmemeli.

Sevdalı bakışlarla gülücükler saçarsın,
İncileri yayarken gonca güller açarsın,
Negatif duyguları itersin ters yönlere,
Ufukta şer var ise, sen iyiye kaçarsın.

Güneşin kaybolmasın ey güzeller güzeli,
Sofran muhabbet olsun, kaşığın sevgi seli,
Dost yüreğin kocaman, aşk kanına işlesin,
Üzerinden kalkmasın ebedi sevgi yeli.

Bu ne güzel yürektir; iyiliğe hamd eder,
Bir iltifat eylesem bana mislini eder,
Bu bir hakikat sözü, abartıdan beridir,
O gül yürek yanında barınamaz gam, keder.

Ağrılar çeşit çeşit; başta yürek ağrısı,
Kimi aşk ağrısı der kimi gönül ağrısı,
Hançer, kurşun ağrısı zamanla unutulur
Fakat depreşir durur,dinmez ilk göz ağrısı.

Baktım iltifatlara hemen geldim hizaya,
Bir yıldıza göz attım, bir dönüp baktım aya,
İnciler ve pembeler uçuştu etrafımda,
Aklımı yeller aldı, kaldım kanatsız yaya.

Gökten iltifat yağdı, kimi al kimi beyaz,
Hemen baktım semaya, sandım alırım biraz,
Şu kıskanç ahvalimle kaçırdım güzelliği,
Benim payıma düşen soğuk geceden ayaz,

Pembe düşler kurmuştum zemini kardan beyaz,
Kapıldım aşk yeline zannettim bitmez bu yaz,
Sayende Hakkı buldum,şükür geldi aklıma,
Artık rotam değişti, dilime düştü niyaz.

Mustafa Hoşoğlu

Sahip olmadan anlayamazsın
Avucunda olmadan kavrayamazsın
Onca vakittir tanıyamadın
Bundan sonra hiç tanıyamazsın

Hep aşkta kal, hep sevdada kal
Ne olursa olsun sadık kal
Hep masum kal, hep mahsun kal
Ne olursa olsun kendin kal

Benden başkasıyla mı asla
Senden başkasıyla mı asla
Bizden başka bir dünya mı
Yanarsa yansın bu dünya aşkla yansın
Batarsa batsın bu dünya aşkla batsın

Serkan Andiç

Çöl çok sıcak yandım aşkım
Mecnun gibi kandım aşkım
Seni sordum andım aşkım
Kerem olup seveceğim
Büyük aşkla öleceğim.

Gitme canım birgün hemen
Gitme acılarla hemen
Yalnız seni kalpten seven
Kamber olup seveceğim
Yine senle öleceğim.

Yılmaz Turgut

Halil ÇOLAK

Sevda ile gönüllere bakarız,
Pınar olur yüreklere akarız.
Sevgi ile yürekleri yakarız,
Ateştir gönülde hazımız bizim.

Biz özümüzü sevgiye veririz,
Aşk ile inan kalplerde vururuz.
Deniz gibi dalgalanır dururuz,
Rüzgarla kesilmez hızımız bizim.

Mecnun gibi gönüllerde gezeriz,
Aşkı eleyip süzekten süzeriz.
Sevda üstüne destanlar yazarız,
Gönülden silinmez yazımız bizim.

Yusuf ile yürekleri boylarız,
Sevgiyi gönlümüze mal eyleriz.
Sevda üzerine şiir söyleriz,
Aşkla değer bulur sözümüz bizim.

Yusuf Tuna

Göz ederek sakın beni kandırma,
Bu kör aşığı bir de sen yandırma.
Ey sevdiğim yüzün öte döndürme,
Sen benim gözlerime bak gül yeter.

Acı düştü benim gönül sırama,
Sevgin senin merhem olsun yarama.
Benden başka yerde sevgi arama,
Sen bu garibin gönlümde kal yeter.

Sen olmadığın için düştüm dara,
Hali hatırımı sor ara sıra.
Sen sevgimi yürek içinde ara,
Sen beni gönül içinde bul yeter.

Sensiz olmak dokunuyor kanıma,
Haydi ansızın çıkıp gel yanıma.
Ayrılık hasreti yetti canıma,
Sen bu Yusufa koşarak gel yeter.

Yusuf Tuna

Sevgiyle yürüyüp gider,
Yürüyen bedeli öder.
Sevenlere hitap eder,
Sonra gözde şiir olur.

Söz anlayana söz denir,
Derdi bilene yaz denir.
Aşkla duygu şekillenir,
Sonra özde şiir olur.

Sevgi özden ayrı kalsa,
Gönül derde derman olsa.
Söz gönülde hapis olsa,
Sonra gizde şiir olur.

Şu gönül bendini aşar,
Yusuf sevgi ile coşar.
Aşk sinede yola düşer,
Sonra izde şiir olur.

Yusuf Tuna

Acı zehrin lezzetti,damarımda akarken
Bedenime hizmetti,aşkı kalbe katarken
Haktan bana hikmetti,kollarıma takarken
Uçuverdin kaybettim,gökyüzünde ararken

Kim isterdi sensiz,bu ellerde kalmayı
Uzanıp da almazdı,dalda duran elmayı
Ademi yedirmişti,yasak olan meyveyi
İçindeki şeytanı,zevkle aşkla tadarken
Bahattin Tonbul

Öte diyarlara yol almak, fantastik beden.
Zihin desen, berrak ve şeffaf bir su damlası, göklerin gediklerinde.
Sen desen, yastığına çakılı kalmış bir şüphe.
Ben desen, kendini kendine bölen bir sonsuzluk.
Hangimiz hangimizde kalacak?

Soru varsa, elbet cevabı vardır.
Her şeyde sevmek, bilin ki, her şey olmaktır.
Yanmış ve çatlamış, alnımın ortasındaki şehir.
İstanbul da bir şair vurulmuş, yüreğinin ortasından.
Kırılmış, yabana atılmış, yolluğundaki inancında.

O ki, kendine döner, evrenlerin ekseninde.
Acımasızsa yaşam, ben de vurgunum, karanlıktaki merdiven altlarına.
Bir şah damarı ki, varlığın ve yokluğun yüreğini taşır içinde.
Her şey ölür de,
Nokta gitmez, gidemez, olmayanlar hanesinden.

Onun adı aşk…
Ortasında doğum,
Altında ölüm,
Üstünde diriliş.

Bilinmez bir güneş ki, sadece kendisini ısıtır.
Avunmak, saplanmak açmayan çiçeklerde.
Seni ölüm niyetine tatmak, mutlak imkansızlık.

Başka adam, başka kadındır, bunu yaşayan.
Sırası çıkmayan bir manşet düşmüş, gökten.
Ben kendime inanırım en başta.
Sonu ve başı yok, bu filmin.
Film içinde film değildir, senaryom.
Açık ve nettir, ilhamım.

Doğ sen de kınalı gelin, gel köylerin içinden.
İstanbul vahşi bir kedi gibi tırmalar kötülüğü.
Kimsen kimsin, var mı aşktan ötesi?
aşmadıkça aşamazsın, ne kendini, ne de ölümü.
Mucize dirilmek, acıyla mutlulukla sarmaş dolaş.

At kendini, mil çektim sevgiliyi gözlerime.
Ondan başkasını görmez, onun kokusundan başkasını tatmaz.
Bil ki, soframdaki ekmekte ve sudasın.