Yarenin sevgine muhtaç, yaralı gönlüm sana aç.
Şu gharip aşığına acıda, ona da gönlünde yer aç.

Har oldu aşkın ateşiyle gönlüm, bitap düştü sensiz bu can.
Seni görmeye alışık gözler, başka şey görmüyor inan.

Senden ayrı geçiyor diye günler, açmıyor gonca güller.
Burun büktü çıkmıyor güneş, dünyama hüküm sürüyor geceler.

Özledikçe özlüyorum seni, geçmiyor sensiz günler.
Ellerim ellerini, kulağım seslenmeni, gözlerim bedenini özler.

Gözlerim görmeyeli gözlerini, kötü gösteriyor her gördüğünü.
Kulağım işitmeyeli sesini, tek tük algılıyor her duyduğunu.

işlev görmüyor dudağım, öpmeyeli o güzel yanağını.
Herşeyden habersizim, hissetmeyeli bedenim varlığını.

Gözüm güzel yüzüne hasret, çökmüş üzerime sisli bir kasvet.
Geçecek bugünlerde sabret, bitecek elbet bu hüzünlü gurbet.

Ömer Faruk Kaya