Atamadım seni içimden.
Her seferinde bir parçan kaldı yüreğimde.
Ben nekadar parçalayıp söküp atmak istesemde,
Tüm anıları silip süpürsemde,
Nasıl kaldı bilmem ama;
Bir parçan kaldı!
Bir parçan kaldı yüreğimde, kıyıda, köşede, bir yerde.
Birde silik bir izin benliğimde.

Kimi zaman söz geçiremediğimde öfkeme,
Kimi zaman yalnızlığın sessizliginde,
Bazende coşkulu sevincimde,
Bir araya gelip birleştiler;
O küçücük parçan ve belirsiz izin.
Önce büyüyüp yeşerdiler,
Fidan oldular, dal oldular,
Sonrada yanan kor oldular; yüreğimde.