Siirler.Biz

ayrılık şiiri oku

Sessizlikten midir nedir, durmak bilmedi gözyaşları göğün. Kaçıncı günü kim bilir ayrılığın belki de ölümün… Hakan Küleşen
Şimdi gidiyorum... Hasretini, demir pırangalarla yüreğime hapsedip, Yaşanan onca hatırayı, Sensizliğin koyu karanlığına gömüp gidiyorum. Gelmez ki adım aklına, Benim...
Durma hadi git; Ardından bakakalırım ben. Züleyha olan benim ben, Sen dudaklarını bükerek git. Sessiz sedasız git bu kentten Geçerken uğramışcasına git. Topla neyin var neyin...
Yakar Giderim Önceleri sensiz duramazken Şimdi sana tahammül edemiyorum Özrün bile kabahatinden büyük Yeter sus artık seni dinlemiyorum Bir değil iki değil Sabrın da bir sınırı...
Hoşçakal Sevdiğim Hoşçakal der her giden Bırakılan hoşça kalamaz Bir elvedadır söylenen Asıl sen hoşçakal sevdiğim. Beni benden aldın helal olsun Hatıralarımız kenarda dursun İlk değilsin belki...
Ayrılığa İsyan Gözlerimiz buluşmadan, tenlerimiz kavuşmadan, Yalnızca yüreklerimizde buluşturduk aşkı, Özürlü kırık, dökük bir sevdayı paylaştık, Gerçekleşmesini istediğimiz bu ulaşılmaz düşü... Açıölçer gibi bir...
Son defa Saçlarını kokluyorum rüzgarın.. Dudaklarından öpüyorum aşkı.. İçimde incecik bir sevgi ürperiyor.. Sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme.. Gelmiyor beklediğim bahar.. Yaralar merhem tutmuyor.. Gözyaşı olup...
Nedense her akşam mütemadiyen hatırlıyorken seni, ağlamamı gördüğünü düşünürken buluyorum kendimi ve tanışıyorum kendimle kısaca; biraz vurgun, biraz solgun, biraz...
Sesini duymak bile yeter. Bu gönül uzaktan sever. Geçsede sensiz günler. Aşk engelleri yine yener. Arı hangi çiçeği seçer. Renkli güzelliğe mi gider. Yoksa koku mu...
ayrılık kolay degil. tek basına tasıyamam ben bu acıyı gel de yardım et beraber yaşayalım şu hayatı bir elimden sen tut öbür elini...
Ayrılığımıza ağlıyor gökyüzü, Yokluğunla ıslanıyor sokaklar, İzlerini siliyor yağmur damlaları, Hayalin köşe başını dönüyor, Sisler arasında kayboluyorsun Siluetin yok, yokluğun var Ve ben seni özlüyorum Koskoca şehir...