Seninle gurur duymadigim bi an bile yoktu, ama genclik iste kiymet bildirmedi,

Unut yaptigim asilikleri
af et beni,
Zaten boguluyorum aldigim her nefesle,

Boguluyorum, nefes aldigim halde boguluyorum,
aldigim her nefes bir izdirab
bir ziyan,

Vicdan azabi benligimi saran bir yara boguluyorum,

Biliyorum af ettin,
ama ben af ettimmi kendimi,
boguluyorum anla beni,

Sen olmedin ben oldum babacigim,
Sen gittin gideli yuzum gulmiyor,
Soldugum her nefes bana senin yoklugunu hatirlatiyor,

Meger ben nekadar hayranmisim sana babacigim,

Artik hersey degisti, o asi kizin degisti,
Hayata kustu,
Niye biraktin beni,
Niye uzdun bizi
Pes etmek sana yakismadi,

banu keskin

Öyle bir zamanda bırakıp gittin ki bizi.
Arayıp sormadın bile.
Hayal meyal hatırlıyorum güzel yüzünü.
4-5 yaşlarında var yoktum.
Her kez akşam olunca babasını karşılardı kapılarda.
Ablam la ben camın önünde beklerdik, gelmeyen babamızı.

Anlatırdı çocuklar okulda, babam bize yardım etti.
Beraber ödevlerimizi yaptık, hafta sonu gezmeye gideceğiz.
Ya da babamız bize çok kızdı derlerdi.
Yoktu ki babamız bize kızsın.
Sevemez olmuştum bayramları, seyranları.
Baba olmayınca bir anlamı yok ki.
Sabah erken kalkmaya, güzel giyinmeye, hem saten bir annem vardı el öpülecek.
Olsa idin birde sen.
Her bayramda bir balon isterdim.
Başka da hiçbir şey.

Bak baba karnemi de aldım.
5.sınıfa geçtim hem de takdirle.
Öğretmenim de bir kalem hediye etti.
En güzel, en içten duygularını bu kalemle yazarsın diye. Senden başka kimsem yok ki duygularımı yazacağım.
Anneme ablama zaten söylüyorum.
Her gün şehitliğin önünden geçiyorum okula giderken.
Bu babalar gününde bari gel, hiç olmazsa rüyama.
O mübarek elini öpeyim.

BABALAR GÜNÜN KUTLU OLSUN…

16-06-2010
Yılmaz BARITLI