Menekşeyle Nergiz kokusun saçar
Her canlı şevk ile yuvaya koşar
Seven sevdiğine kolunu açar
,,,Şimdi bizim elin baharı başka
,,,Gönüller coşuyor yâr ile aşka

Bağrımda derine indi yaralar
Görmedim alları giydim karalar
Ecel birgün gelip kapım aralar
,,,Şimdi bizim elin baharı başka
,,,Gönüller coşuyor yâr ile aşka

Hep düşündüm durdum gündüz ve gece
Herkes gidecektir sıra gelince
Ölüm hiç bakmıyor ihtiyar gence
,,,Şimdi bizim elin baharı başka
,,,Gönüller coşuyor yâr ile aşka

Ah be benim deli çileli başım
Çatladı bağrıma bastığım taşım
Yeter artık dinsin akan gözyaşım
,,,Şimdi bizim elin baharı başka
,,,Gönüller coşuyor yâr ile aşka

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Bilen varsa desin bana birisi
Saldı cana sevda denen virüsü
Çekerim hasreti gelmez gerisi
Ömrümün baharı var/ise gelsin ?

Düşmez oldu adı inan dilimden
Sevdim diye onu sürüldüm ilden
Çaresizim birşey gelmez elimden
Ömrümün baharı var/ise gelsin ?

Aşkın ateşiyle yanarak piştim
Ben/de bir zamanlar hayal ve düştüm
Bilmem ne yaptım/ki hep ayrı düştüm
Ömrümün baharı var/ise gelsin ?

Ağlayarak yazıyorum bilesin
Gelip gözyaşımı artık silesin
Sen den başka DURAK kimi dilesin ?
Ömrümün baharı var/ise gelsin ?

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Bİ-çare kalbime düşürdü damla

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Uğraşıp dururum hayırsız yar’la

Tükettim ömrümü hep ahı’zarla

Olmazmış güzellik anladım zorla

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Hesab ettim ince ince tutmadı

Zavallı boğazım lokma yutmadı

Ateşlere yandım hiç uyutmadı

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Geç otur karşıma derdim diyeyim

İşte Felek ben her zaman böyleyim

Baharı görmedim yazı neyleyim

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Kalbimde ki yeri hala boş durur

Hasretin acısı kalbime vurur

Gonca tomurcuklar dalın da kurur

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Dokunmayın daha garib DURAK’a

Düşmüşüm yar’imden hayli ırak’a

Gerek varmı FELEK böyle firaK’a ?

Baharı görmeden yaz geldi geçti

Durak YİĞİT

Gönüllerin Şairi

KOCAELİ

Sokuldu bir peri kızı
gizlice
nur yağdırdı
sevgiyle ikimize.

Sıcaklığımı ellerine
kokumu tenine
bakışlarımı gözlerine
öpüşlerimi dudaklarına
bırakıyorum sevgili.

İçin rahat olsun
izin vermem hüzne.
Hazan sindi köşeye
gitti kayboldu sessizce.
Şimdi
baharı yaşıyorum gönlümce.

İstanbul.

Hülya Arısan

deyivermek isterdim ismini her şiirimde,
anmöak isterdim, sarmak isterdim,
ki sana yazdığımı o zaman anlardın
usulca okuyorsun şimdi bu şiiri
oysa haykırmanı isterdim
kıskandırmanı isterdim güzelliğin önünde çirkin kalan dünyayı,
olurya okursun belki
işte sana geldimbu şiirle,
saçlarının siyahına, gözlerinin baharına geldim.

Ekrem Tonğ

Sence böyle gidermi ?
Küslük para edermi
Kulak asma düşmana
Dost iyi yaptın dermi

Hayattan siliverdin
Bahar, yaz ve güzleri
Gidişatı çevirdin
Bozdun penbe düşleri

Nasıl bir inattırki
Bir türlü yontulamaz
Şimdi yaşı kırkiki
Yıkımı anlayamaz

Saldın ipi pazara
Diri koydun mezara
Eğer gönlüm kırdıysan
Bilki onlar kazara

Dayanılmaz bu çile
Bir ışık bekliyorum
Uzak olsada bile
Baharı özlüyorum

Abdurrahman Yıldız

Perinur Olgun

Kudurmuş azgın deniz
Kaşlarını çatıp
Kayalara saldırmasın
İçime bir umut, bir huzur düşsün
Açılsın tekneler mavi sulara
Sevgilinin dizlerinde
Dalalım derin uykulara
Baharı özledim!

Baharı özledim
Yeşil gözlerince tarlaları
Uçuşan kelebekleri, arıları
Deli-dolu yaşadığım
Sevdalı gençlik yılları
Baharı özledim.