Bahçe - Siirler.Biz

ALAADDİN ÇELEBİ (Gülce-Bahçe)

feyzullah924 — Mon, 09 May 2011 20:27:34 +0000

Mevlana ömrü boyunca, tek kadınla evli kaldı

Mutlu ve mesut yaşadı, huzur deryasına daldı

…Lârende’de lalasının kızı

….Gevher Hatunla evliliğinden

…..Sultan Veled ile Alâeddin adında

……Verdi Rabbim güzide iki yıldızı.

Bunlar ki; yetişkin birer delikanlı olmuşlardı

Mevlana hoşgörüsünden, çokça nasibini alan

Sevgi dini peygamberi, Habib ve tabibi bulan

Billur iman küfesiyle, hakikatle dolmuşlardı

Soyla öğünmedi, Türklükten bir soydu.

O ki; Mevlâna’nın ortanca oğluydu

Onun doğumuyla çok mutluluk duydu

Sultan Veled önce, o sonra doğduydu

…Muhtemelen bin iki yüz otuzlardaydı

….Ailesi adını, Alâeddin diye koydu

…..Alâeddin Çelebi büyüyecekti.

……Daha çocuktu, sonra gençti ve toydu.

Büyüdü gelişti, ilim ahvaliyle

Zaman gelecekti ve büyüyecekti

Allah’ın emriyle, nebi’nin kavliyle

Bir eş bulacaktı ve evlenecekti.

…Selçuklu Devleti’nin baş veziri

….Sahip Ata Fahreddin Ali’nin kızı

…..Kerimeler kerimesi biri

……Kerra Hatun adındaki ile evlenmişti.

Yazık ki,

Bu evliliği

Fazla uzun sürmemiş,

…Alâeddin Çelebi

Bin iki yüz altmış iki yıllarında

Sonu bilinmeyen ebed yollarında

Bir Ağustos ayının, kavuran sıcağında

Yaşanası diyar ki; Mevlana kucağında,

…Ateşlice bir sıtmaya tutuldu

….‘Allahtan geldik, Allah’a döneceğiz ’

…..Denilerek, sabra davetlere duruldu…

Zaman yoktu bitmişti

Ömrü çoktan geçmişti

Ruh kuş olup uçmuştu

Genç yaşında göçmüştü

…Uçup gider vücutsuz ve tensiz

….Yolun kalan kısmına

…..Gülümseyerek yürüdü bedensiz.

Bahaeddin Veled’in mezarı sırasında

Ol dedesi ki; yatar, onun sol sırasında

Ne farkı olacak ki, amel sahih değilse…

Ebu Cehilde yatar, Mekke’nin orasında

Başta Eflâki olmak üzere

Bakarsak dilden düşmüş sözlere

Bazı Mevlevi kaynaklarından

Konuşan dudak, oynaklarından

…Şu yönde sözler, dökülüvermiş

….Kulak denen kimi zaman duymaz

…..Kimi zaman uydurur gözere;

Şems’e muhalefet etmiştir diye

Kimine göreyse, sebep başkadır

Sevdi Kimya kızı, döndü deliye

Kendince gittiği, yolu aşkadır

Hediye etmişti Mevlana Şems’e

Daha güzel kim ki; güneşi emse

Onundu öldürüp Şems’i gömse

Mevlana’yla Şems, odaya girer

Elbet çalışır, Rahman’ın dersi

İblis dolanır, zihinde birer

Başka düşünür, halk tam tersi

Gider söylenti hem kulağına

Düşmüştür nefsin, kin tuzağına

Kimya kız var ya, düşsün ağına…

Şems ise

Sıra dışıdır.

Ne evliyaya benzer,

Ne de Allah dostu birine.

Ve de halkı onu pek sevmiyordu

Mevlana; onunlayken ders vermiyor diye…

Ortadan

Kalkarsa eğer,

Konya Mevlana’sına

Tezden kavuşacaktır meğer.

Bir an önce kurtulmaya değerdi

Hem de kimliği bile belirsiz adamdan.

Alâeddin Çelebi

İşi öyle abartmıştı ki;

Babasını ziyaret ettiğinde

Kimya Hatun Ediyordu orda ikamet

Özellikle bakıyordu içeriye bir zahmet

Durumu gören Şems tarafından uyarılmıştı

Güya; Alâeddin, fesatçılarca çok kayırılmıştı.

Alâeddin Çelebi’yi çileden çıkarmaya kurulmuştu.

…Öyle ya Şems;

Hem sevdiği kızı almıştı elinden

Kimya’yı kıskanıp, uyarmış dilinden

Kendi malı gibi, özgür davranmıştı

Gelip çöreklenmiş, nerdeyse ilinden

Bu ne cüretsizlik, kendini bilmezlik

Kısa süre sonra, olmuş kefen bezlik

Onun yüzündendi, ölüm kavranmıştı

Kimya hastalandı, olmazdı görmezlik

…Bu kinini arttırır iyice

….Birde buna

…..Fasıkların kışkırtmaları dahil olunca

……Hazırlanan komployla

Kararmış bir kör vicdanla

Öldürülür Şems bir gece

Ortada bir damla kanla

Birde ortada sadece

Duyulan tek bir; “Allah” sesi vardır

Sokaklar dersen, karanlık ve dardır

Mevlana inanmaz, Şems ölmemiştir

Sanırdı dönüştür, Şam da sorardı

Söylentiler kulağına kadar gelince

Artık dostundan ayrı düşmüştür bilince
…“Ey Şems Yusuf gibi kuyuya gittin.

….Ey Ab-u hayat! İpten bile gizli kaldın”

…..Diye sözler söyler, edebi dilince…

Bir numaralı zanlı olduğu içindir ki;

Oğlu Alâeddin’in, cenazesine gelmez.

Bu durumdan dolayı, o kadar üzgündür ki

Kimseler affeder mi, yoksa etmez mi bilmez

…Asla affetmediğini,

….Cenaze namazına dahi gelmediğini

…..Sözleriyle ifade ederler.

Hatta günlerden bir gün

Bizim için geçmişten

Geçmeden işler işten

Ders alınası bir dün

Mevlâna’nın eline

Hokka kalemi alıp

Onun kabrine varıp

Şöyle yazdı biline;

“Eğer

Sadece

Bağışlaman

Merhametini

Umarak yalnızca

Salihlerin ümitle

Beklemesi lazımsa,

Mücrimlerin kime gitsin

Yar kime gidip sığınsınlar?

…Ey kerim olan Allah!

Yalnız iyileri kabul ediyorsan,

Suçlular kime yalvarıp ta yakarsın?”

….Anlamında beyitler yazdığını,

…..Sonra ruhlar âleminden

……Şems’in sesinin geldiğini,

…….Alâeddin Çelebi’yi affederek

……..Suçunu bağışladığını,

………Şefaat ettiğini kaydederler.

Ağızlar dağarcık değil ki büzesin

Hangisi yalan gerçek nedir süzesin

Daha önce de söz ettiğimiz gibi,

Doğrudan fenalık etmemiş Çelebi

(A)dı dedikodulara karışmıştı.

A(L)dandır biz kula, her ne gelirse

Aş(A)r kul her engeli onunla,

Gül(E)miyor, yıkılıyor yalan bir oyunla

Bura(D)a hayat geçiyor şu ve bununla

Sonun(D)a iş işten geçip gidiyor

Mevsim(İ) geçip gidiyor ömrün

Her kulu(N) yolu aynı yeredir bilirse…

Alâeddin Çelebinin mezarı basışında,

Başı tarafındaki, dikili duran taşında

…Şu kitabe yazılmıştı:

….”Allah bâkî,

…..Burası Hüseyin oğlu Muhammed’in oğlu,

Şeyhlerin şeyhi.

Hak ve dinin celâli,

Bilgin ve arifler sultanı

…Belhli Muhammed’in oğlu

….Rahmetli bilgin

…..Alâeddin Muhammed’in toprağıdır.

Allah Celâleddin’in bütün bereketini,

Mevlevi inancıyla dönüş hareketini

İnananlara saçsın, yeryüzüne de yaysın,

Oğluna fazlasıyla, merhametini duysun

…Bütün inayetlerine mazhar ederek,

….Mümtaz kılsın, Alaeddin’i affederek.

…..Altı yüz altmış yılı

……Şevvalinin sonunda göçtü.”

……..Diye yazılmıştır.

Feyzullah Kırca
Akbaşlar Köyü / Dursunbey

The post ALAADDİN ÇELEBİ (Gülce-Bahçe) first appeared on Siirler.Biz.

ULU ARİF ÇELEBİ (Gülce-Bahçe)

feyzullah924 — Wed, 15 Dec 2010 14:36:41 +0000

Gönlümüzü ısıtası aşk, düşer mi belleğimize
Kapımızdaki rüzgâr değer mi canlar yüreğimize.
Sonu sorgulu ömrümüzün yaşamsal değerlerini
Yaşamayı öğütler mi aciz benlik belleğimize.
…Ulu Arif Çelebi gibi candan geçip,
….Sarılır mıyız, aşk-ı ilahi ile sevdiğimize?

…Ulu Arif Çelebi,
Sultan Veled Çelebi Hazretlerinin büyük oğludur
Umuda pullanan mektupların özenli ilk puludur
Annesi Selahattin Zerkubi kızı Fatma hatun’dur
Kelebek renkli düşlerde yaşam rotası kuruludur
…Miladi bin iki yüz yetmiş iki yılında
….Dünyaya gelince Arif,
…..Ninni söylenir, uyusun da büyüsün diye zarif,
……Sevgiyle kuşanılan tüm hücrelerde
…….Ona karşı şefkat ve merhametle duruludur…

Vardı elbet bu aşırı sevginin geçerli sebebi
Babasının çocukları olmuş olsa da daha önce
Küçük yaşlarında, ebediyet deryasına dönünce
Belki de Torun Arif olur diye, hayırlı nesebi
…Başta Hz. Mevlana olmak üzere,
….Aile de vesile olmuştu büyük sevince…
…..Dualar yükseldi arşa,
……Bu dilekler ile duruldu sözlere,
…….Aydınlık gündüzlerden sonra, her gece.

İlahi bir sınav değilse, dualar kabul olmaz mı?
Allah dostu erenlerin, dileği karşılık bulmaz mı?
Kabul oldu içten dualar, dilekler karşılık buldu
Sonra ki anadan, Arif’in üç kardeşi daha oldu;

Ana başka, baba bir,
Canlar cana bir eştir.
Onlarda yok, hiç kibir,
Aynı kandan kardeştir.
…Şemsettin Emir Abid,
….Selahattin Emir Zahid,
.….Hüsamettin Emir Vacid
……Kardeşlere,
…….Ulu Arif Çelebinin yüzü hep güleçtir.
*
Ve
Günler,
Geceler
Geçip gider.
Günün birinde
Gözleri derinde
*
Ulu Arif Çelebi, hemen emir eyledi
Menakib’ül Arifin, eserini peyledi
Ahmet Eflaki beyim, hemencecik başladı
Kâh okudu, kâh dinledi, kâh yazdı ve söyledi,
…Böylece kaynak olabilecek, büyük bir eseri
….İtinayla yazdı menkıbeleri oluşturan cümleleri.
…..Böylece meydana getirildi ariflerin menkıbeleri.

Ulu arif Çelebi, Ahmet Eflaki ile birlikte
Başta Tebriz ve Azerbaycan’ı dolaştı şecaatle
Dolaştı Anadolu’nun pek çok yerini defaatle
Yurdum insanını hep gördüler birlik ve dirlikte
…Hep dillerindeki dua ve rabbe niyazla
….Sevgili peygamberimizden istenen şefaatle.
*
İrşat şerbeti içtiler, sohbetler gönül ördükçe
Kendilerinden geçtiler, birçok nimeti gördükçe,

Dünya denen şu fani de, kusursuz bir bahçe varlık
İnsan hizmetinde her şey, bunu bilen çekmez darlık
Tüm canlılar mutlu olsun, olmasın diye simsarlık
İrşat şerbeti içtiler, sohbetler gönül ördükçe.

Gezdiler birçok diyarlar, dere ve tepe geçtiler
Yeşil ağaçlar altını, konaklamaya seçtiler,
Soğuk akan pınarlardan, avuçlarda su içtiler
Kendilerinden geçtiler, birçok nimeti gördükçe
*
(U) lu Arif çelebi,
E(L) açıp yalvardı insanlığın selametine,
Ul(U) lar ulusu, yüce rabbine…

(A) kıllar olmasın zorda, kalınmasın iki cihanda darda
E(R) geç döneceğimiz ebedi yolculuklarda
Al(İ) deyip, alenî olmasın, Emevice davranışlar
Ari(F) olsun insanlar, sinelerde iman dolu kavranışlar.

(Ç) alınınca ömrün son zili,
N(E) mallar, ne benim dediğin hiçbir varlık
Kü(L) liyen etmeyince fayda
Hev(E) slerin ve nefislerin istediği her şey geçince kayda,
Kala(B) alık dostlar ve ahbaplar olsa da; bize darlık…
Sinem(İ) zdeki imanımızdan başkası açamadığında dili.
*
Bilir misiniz?
Halimiz nice olur
Kırılır düşler,
Uykudan uyanırız.

Vaktimiz varken
Kendimize gelelim.
Yüce yaratan
Rabbimizi bilelim.

Diye halklara
Dini tebliğ ettiler.
Gönüller adres,
Yunus olup gittiler.
*
Bin üç yüz on iki de babası
Babası Sultan Veled’in ölümü üzerine
Yerine geçip Mevlevilik postuna
Postuna oturduğunda kırk yaşlarındaydı yaşı
Yaşı aktı onunda, yüce dostu için gözyaşı.
*
Mevleviliğin kurulmasında ve gelişmesinde
Mevlevilerin döne döne ask yolunda pişmesinde
İki cihanda hak rızasının peşine düşmesinde
Ulu Arif Çelebi’nin de büyük emeği geçmiştir.
…Bin üç yüz yirmi yıllarında
….İnsanın içini ısıtan, güneşli bir bahar gününde
…..Kırk sekiz yaşlarında iken
…… Vefat ederek, ebediyet şerbetini içmiştir.

Bizim bildiğimiz, bir ‘Divanı’ vardır
Onun gönlündeki, yanar sine hardır
O od ki; sönerse, düşe yağan kardır
O zaman biz kula, iki dünya dardır

Yaşam rabbe rıza, ona teslimiyet
Bunun tek adı var, o da İslamiyet
Ondadır kurtuluş, ondadır kemiyet

Feyzullah Kırca
Akbaşlar köyü / Dursunbey

——————————————
Şecaat; Allah Teâlâ’nın takdirine rıza ve teslimiyettir. Allah’a tevekkül eden bir Müslüman’a korkaklık ve zillet asla yakışmaz.. İnsandaki öfke ve hiddetle korkaklık arasındaki itidal hâlidir. Yiğitlik, bahadırlık, kahramanlık, kalp metaneti, şiddet ve tehlike esnasında cesaret göstermek manalarına gelir.

Kemiyet: Nesneler ve olaylarla ilgili ölçülebilir özellikler, anlamdaş tutar.

The post ULU ARİF ÇELEBİ (Gülce-Bahçe) first appeared on Siirler.Biz.