Bir düşünür şöyle demiş  , henüz gelmeden Atalar,
” Evrende doğuş ve ölüm ; her şey bildiğince akar , ”
Öyle de ; Manastır adı yine , bana acı verir ,
Coşku dolu anlarımda bile , hep içimi yakar. . .

Kenarındaki göl , bir ayrıcalık vermiş Ohri ‘ ye ,
Şöyle bir baktım , Osmanlı ‘ dan neler kalmış geriye ;
Birkaç Cami , yıkılmış hamam ve güzelim köprüler ,
Kabristan yakınından , yanıma kadar sesler iner . . .

İşte bak ! . .  Uludağ ‘ı çağrıştıran Üsküp !. . .Hey gidi !. ..
Bilmem ki bu dizeler şimdi , aklıma nerden geldi ,
Osmanlı hoşgörüsü ; söyle ! . . . Neden bir anda gitti ?
Ardından Haçlar , Minareler ; böyle yarışa girdi ?

Makedonya ‘ yı bir uçtan , bir uca geçerken Vardar ,
Diyor ki bana ; ” Soydaşım ! . . . Ne var üzülecek bu kadar ?
Sınırlar ötesinde kaldım diye , sıkma sen canını ,
Bak !  . . . Balkanlar ‘ da halâ , Atalar ‘ ın eserleri var ! . . .”

Bak !  . . . Balkanlar ‘ da halâ , Atalar ‘ ın eserleri var ! . . .”

Nevzat Bilgiç
Sıla Benim Gurbet Benim
” memleketime Şiirler ”
İsimli kitabımdan