11.12.2012
İSTANBUL

Sen başkasın benim için…
Bir arkeolog oluyorum seni düşününce
İnce bir fırça elimde
Kazılarından seni çıkarırken kendimle birlikte,
Üzerindeki bir damla kumun müptelası oluyorum.
İlk defa ellerimi bu kadar narin hissediyorum
Kırılmaktan korkan ben kırmaya korkuyorum.

Sen başkasın benim için…
Bir ney sesi gibi incesin ruhumun derinlerinde
Bir yerde sanki seni hep tanımışım gibi
Hep varmışsın gibi ne garip.
Ve ruhunu tanıyorum sessizce zorlanmıyorum.
İlk defa nefsim olmadan seviyorum birini
Öyle ki ilahi bir sarhoşluk gibi
Şefkate dokunuyorum.
Aklıma her gelişinde
Güneşi yüreğimde hissediyorum.

Sen başkasın benim için…
Bana menekşem dediğinde
Büyük bir kır bahçesinde buluyorum kendimi
Renk renk çiçekleri olan basmaya kıyamadığım
Bir dünya oluyorsun bir dünya oluyorum.
Rüya görmüyorum bu kez o kadar gerçek ki
Öyle görmeyi istediğimden değil inan bana
Hep öyleymiş gibi.

Sen başkasın benim için…
Dudağımda tebessüm oluyorsun çoğu kez
Neden tebessüm ettiğimi bilmiyorum.
Bir şarkıyı mırıldanırken
Sözlerini tanımadığım bir senfoni yükseliyor.
Yüreğimden uçan kelebekler görüyorum
Peşlerine takılıyorum çocuk gibi
Sekerek kırlarda koşuyorum.
Oysa ben…
Hiç bu kadar özgür hissetmemiştim kendimi.

Sen başkasın benim için…
Hep bir kardelenim derdin ya
Ben o dağın eteklerinde
Kardeleni ararken ellerim hiç üşümüyor.
Parmaklarımın dokunduğu yerde
Bir damla su oluyorsun saf.
Ve bana bunları hissettiren senin
Kötü olmadığını umuyorum.
Yinede ben ilk defa korkmuyorum yanılmaktan.
Bu senin bendeki yanın
Sendeki yanınlaysa zaten ilgilenmiyorum.

Sen başkasın benim için…
Ne hayalimsin ne geleceğim.
Ne de içinden çıkamadığım çıkmazım
Ne bugünümsün ne yarınım
Ne tanıdık geliyorsun nede yabancı
Ne tutunuyorum dallarına
Nede düşüyorum
Sadece büyüyorum yanında
Seni bu kadar tarif edebiliyorum.
Sen başkasın benim için
Çünkü sen bende sadece ansın…

Bircan Misirli