Dinmez ki acılar gün,be gün artar,
Dert benim başımda hep katar,katar,
Zalim felek sanki hep bana çatar,
Başladı gönlümde hazan mevsimi.

Oynadın sonunda yâr’im oynunu
Bükük koydun bu sevda da boynumu,!
Her seherde boş bulurum koynumu
Başladı gönlümde hazan mevsimi.

Koydun bir başıma beni kenara
Hüzün mevsiminde çattım bahara
Açtın sol’yanımdan onulmaz yara
Başladı gönlümde hazan mevsimi.

Anılarım kaldı atamadığım,
Eski bir resmin var satamadığım
Son öpüşün hazın tadamadığım
Başladı gönlümde hazan mevsimi.

Der DURAK’ım bumu aşkın ederi ?
Doldurdun içime gamı kederi
Kalmışım sayende bir kemik deri
Başladı gönlümde hazan mevsimi.

Durak YİĞİT.
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ