Arifeden başlar bu hüzünlü düş
İçin, için akar gözlerinden yaş
Doldurmaz yerini komşu, arkadaş
Köyde mezarlığı bile can çeker

Kardeşin yerini tutar mı börek
Elleri gördükçe dayanmaz yürek
Bana doğduğum yer vatanım gerek
Teselli eder mi bir avuç şeker

Gelenler gidenler girer araya
Kezzap olur özlemler bu yaraya
Bizi koysalar da koca saraya
Yediğimiz lokma boyunlar büker

Gezmeler çare değildir çileye
Mutlu olmayız alsak da hediye
Teselli eder mi çay ya da kahve
Sıkıntıdan damla, damla ter akar

Necati Bayramlar geçse de böyle
Gel de eşe, dosta bir selam söyle
İçinde uhde bayram yapmak köyde
Burkulur yüreğin gözlerin döker

Necati KEÇELİ