Kapıldık bir güle sanki bir bülbülmüşçesine
Bülbülün göremediği gülü heveslerim
Bu şiiri yazarken yaşımın damladığı sahifelere
Dön dön bir kez daha bak isterim

Bir meleğin dağın ardından görünür gözleri
Parıldar kimsenin göremediği saç telleri
Bilirim bir gün dokunacak bu ellerim
O dağı aşamadığımdan böyle şikemperverim

Dön dön bir kez daha bak gözlerime
Benziyor muyum hiç yaşayan birisine
Yalansız gözlerim haykırır aşkımı
Maalesef aşka sağır birisine

Sonsuz aşk ağacımın sonsuz meyvesi
Her dallarına baktığımda yeşeren bi yerdesin
Sen ki çölde yeşeren bi gülün
Erişemediği bülbülün kafesisin

Sustuğumuzdan büyüdü bu acı
Yok mudur ki bu acının bir ilacı
Konuşsak olmaz mı ki merhem
Saramadığım yaralarının ilacı

Tanışırız elbet bir gün gülüm
Bir bülbülün göremediği gülün
Bülbül görür görür elbet bir gül yüzü
Belki görürler o Zaman bir gün yüzü

Ardı arkası kesilir mi elemlerin
Bitmiyor çile dediklerim
Belki bir gün bir gün kesilir bileklerim
Anlamı kalır mı o zaman beni sevmenin