Baktım da aynaya hayale daldım
Viran gönül evim ne hale kaldım
Şu divane başım çöller saldım
Bir Leyla varımış ben’den içeri

Ağlayarak gezdim onca çölleri
Soldurdum bağımda gonca gülleri
Şimdi serin eser sevda yelleri
Bir Mecnun varımış ben’den içeri

Bal diyerek hergün zehre bananı
Aşk elinden Kerem gibi yananı
Kendi elleriyle kabrin kazanı
Bir sin daha varmış ben’den içeri

Arif olan alsın benim sözümü
Kinle doldurmadım asla özümü
Dostluğa dikmişim hergün gözümü
Bir dost daha varmış ben’den içeri

Dolaştım dünyada ovayı dağı
Örmedim kimseye örümcek ağı
Der DURAK’ım viran eylemen bağı
Bir bağ daha varmış ben’den içeri

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ