ÇAĞLAR DOĞAN

Dinmez gözümdeki yaşlar
Aşk ateşi teni haşlar
Birşey desem yağar taşlar
Yâr’im benden haberin yok

Açsam derdim eller kınar
San ki Kader beni sınar
Gözüm oldu kanlı pınar
Yâr’im benden haberin yok

Canım fedadır yoluna
Girip oturdu soluma
Taksaydı birde koluna
Yâr’im benden haberin yok

Sundum neyse olan varım
Yara sardı bütün bağrım
Duyulsun yâr bu son çağrım
Yâr’im benden haberin yok

Kör ettin gönül gözümü
Dertler bürüdü özümü
Sönmeyen sevda közümü
Yâr’im benden haberin yok

Eller yürüyorken aya
Açtım bahtım ben hüdaya
Bir daha gelmem dünya ya
Yâr’im benden haberin yok

Bir volkan kaynar özüm’de
Tütüyorsun hep gözüm’de
Yoktur yalanım sözüm’de
Yâr’im benden haberin yok

Der DURAK’ım düştüm aşka
Ben’deki dert bir bam-başka
Kader ağlarını başa
Örüyorum haberin yok

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Takıpta koluna birkez alsaydın
Ne olurdu sanki benim olsaydın
Benim ile açıp ben le solsaydın
,,,,,,,,Zoru görüp ben den nasıl ıradın ?
,,,,,,,,Bu değildi benim senle muradım

Hep sana akarken dereler çaylar
Demedin ki bir gün sevdiğim ağlar
Senin de dağların dumanın bağlar
,,,,,,,,Zoru görüp ben den nasıl ıradın ?
,,,,,,,,Bu değildi benim senle muradım

Çağlayıp akarken gönlümün arkı
Dilime dolanıp oldu bir şarkı
Döndürmedin gitti şu paslı çarkı
,,,,,,,,Zoru görüp ben den nasıl ıradın ?
,,,,,,,,Bu değildi benim senle muradım

Sanmaki bu devran sürecek böyle
Kim getirdi seni bu hale söyle
DURAK’ım kapında olurken köle
,,,,,,,,Zoru görüp ben den nasıl ıradın ?
,,,,,,,,Bu değildi benim senle muradım

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Gidersen bir gun yağmurlu bir sonbaharda,
yine geri don ve sunu bil- yalniz degilsin.
Ne gururu?!Ona yer yok aramizda!
Suclu olan yok, ozur dileme, mecbur degilsin.

Gidersen eğer huzunlu bir gunde,
gitigin yol biryere cikmiyorsa,
hatirla beni, benimle oldugun gunleri
umutla yasadigin gunleri hatirla.

Eğer gidersen bir gun benden,
yine geri don,geri don endise duymadan.
Sakin dusunme gelirsen yenildigini,
bende biliyorum- olmuyor sen olmadan.

( Bulgaristan’dan yaziyorum, bilgisayarimda turkce alfabe yok, kusura bakmayin arkadaslar)

Ağlatmak istesen,
Yaş yok gözümde.
Boğulmuşum zaten hüzün denizinde.
Ne arıyorsun söyle daha bende…
Uzaklaş yalnızlığım,
Git artık benden ne olur..

Yaralarımı daha fazla kanatma.
Belalı başıma birde kahır katma.
Giderken götür kastın canımsa.
Veda et yalnızlığım,
Git artık benden ne olur..

Enver ÖZEL

ankara; 8.01.1977

Zeki Tüyen

Hasretim tutsak yüreğimde,yağmalama
Bir şişe elimde,dibi delik mi ne
Damlalarda aradım seni teselli
Ve ardından filitreli cigara dumanı tüten

Can yakan deniz gözlerin
Hüzünlere bürünmüş gittin gideli
Şakaklarına yağmış karlar
Yüzün solgun belirgin çizgileri

Tanımazdı duygularım sınırı
Aşar,coşardı deli gönlüm
Kaç baharlar yaşandı ben hala güzün
Kamburlaştı duygularım,gölgem küskün

Senin gönlün buzdağı
Benim ki ağır yaralı
Senin sözlerin çok ağır
Benim kopasıca lâl dilim

YORGUN BEDENİM AĞIRLAŞTI YAŞAMIN YÜKÜNDEN
FELEĞİN KAMBURU KIRDI ÜMİTLERİMİ,

YAZAN:KADER OYUNCUSU

Gül Başpınar

Neyse artık gelmişiz geleceğimiz yere
Hep sen haklısın ben ne desem de
Uğraş bakalım benimle
Uğraştığın sanki kimse
Eğlen bakalım
Eğlenebildiğince
Demek ki sana da lazımmış
Uğraşacak bir meşgale
Evet devam et uğraş bakalım benimle
Uğraş gelir miyim hiç evine
Evini bırak uğramam bile semtine

Beni çağırtıp durma ite köpeğe
Gelmeyeceğimi biliyorsun
Daha ne çağırtıyorsun işte
Ben dürzü deyyus ile
Olamam birlikte
Hele deyyusun büyüğü
En önde ise
Hiç uyamam ona
Sakın darılıp gücenme

Bana imam değil
İman lazım
Oda şükür var sayende
Fazla mı az mı bilmem ama
Bana göre yeterlice
Eğer gelirsem senin dürzülerin yanına
Elimdekinden de olurum gör bak yakında
Ben onlara suç bulmuyorum
Tüm suç senin
Unutma ben
Suç benim diyen atam Âdem değilim
Ben ne çalışıyorum
Nede izindeyim
Kendimce orta bir yol bulmuşum
Adam akıllı gitmekteyim
Senin yolunda gidenleri de görmekteyim
Onların imanları ağır gelmiş
Onlar geride ben önlerdeyim

Dinleyen kim ki beni
Kendi kendime söylenmekteyim
Hep öyle yapıyorsun işte
Çağırıyorsun beni ama
Dinlemiyorsun bile
Ama kendine gelince
Babam gibi
Dinletiyorsun kendini
…seve..seve

Ne olmuş her şeyin sahibiysen
Bundan bana ne
Sana değilsin diyen oldu mu?
İnkâr eden oldu mu?
Sen hele bir adaletli davran önce
Verdiğine veriyorsun
Dürzü deyyus demiyorsun
Başa getiriyorsun
Zenginler zengin
Fakirler hep fakir
Ölenler benim olsun
Bu düzen hep böyle
Sürsün gitsin istiyorsun
İyi ki bir Yusuf göndermişsin
Her günümüzde bize
Yusuf çektiriyorsun
Bak yine kızdın
Sen de adamların gibi
Gerçekleri sevmiyorsun
Hep pohpohlanmak
Övülmek istiyorsun
Madem öyle ne dememi bekliyorsun
Çok şükür bile diyemiyorum
Desem de sana yaranamıyorum
Ertesi gün bir dert daha veriyorsun
Valla bıktım aynı teranelerden
İnan ki kötü senaristlere benziyorsun
İnsan bir rol değiştirir
Bir şeyler yapar
Ne bileyim
En azından Yusuf çekmek istemiyorum
Sonra diyorsun ki gel, gel
He geleyim de bir daha öpüver
Sanki öptüğün öptürdüğün yetmiyor
Yeter artık İlahi
Armut başlıda olsa
Artık canım istemiyor
Ben gidiyorum kusura bakma
Küs değilim sana ama
Canım seninle konuşmak istemiyor
Ama senin ne istediğin belli
O zaman gönlün olsun
Çok şükür İlahi
Beni öpüp, öpüp
Başkalarına da öptürdüğün için
Bunu neden yaptığını cümle âlem biliyor
Çünkü Rabbim beni seviyor
Ama benim buna inanansım hiç gelmiyor
Neyse her şeyin sahibi
Zaman hızla geçiyor
Ve benimde uykum geliyor
Söyledim söyledikçe
Dertlerim çektiklerim
Tekrardan aklıma geliyor
Giderayak dövüşmeyelim
Biliyorsun ki benim gücüm
Bir tek sana yetiyor
Ne derse de dilim
Yüreğim dilime katılmıyor
Dilim çileden
Yüreğim sevgiden konuşuyor
Bilesin ki İlahi
Seni bu kulun gerçekten
Tüm benliğiyle seviyor
Ne ben kendimi senin yerine koyabilirim
Ne de sen benim yerime kendini koyabilirsin
Senin bir derdinde ben değilim
Benimle ilgilenmen bile
Uğraşman bile hoşuma gidiyor
Sen ki her şeyin sahibisin
Ama seni tek sahiplenen bir benim
Ve seni sahiplenmek hoşuma gidiyor
Gerisi bana boş geliyor
Senden bir şey istemek için gelmedim
Biliyorsun
Dertlendim sana
Bilirsin ki
Seninle hiç kimseyi sokmam arama
Derdimin ve dermanımın tek sahibi sendin
Sana diyeceğimi dedim
Dünyalıkla ne işim var benim
Benim işim sensin
Senin işinde galiba benim
Seni seviyorum İlahi
Takdir artık senin
Umarım beni affettin
Ve dileklerimi kabul ettin
Bence kabul etmekle de iyi ettin
Beni yine sevindirdin
Tamam söz
Beni kimseye çağırtma
Ben yerini biliyorum

Ertuğrul Temizyürek

Uğruna damla damla eridiğim
Kapıları kapatıp,elimi eteğimi çektiğim
Aklıma gelince derinlerde acı çektiğim
Hayallerim de bile kaybolan yarınlarımsın sen

Sadiye Ayhan