Kalbimde özlemin su gibi akar
Dalar hep gözlerim maziye bakar
Hüzünlü bekleyiş bedenim yakar
Söyle senden başka kim anlar beni ?

Yakıyor bedeni hasretlik yeli
Dön gel artık bitir şu gurbet eli
Uzat artık bana o müşvik eli
Söyle senden başka kim anlar beni ?

Kabardı bu yürek coşar sevginle
Hani beraberdik aşkta seninle
Gelin gelecektin duvak telinle
Söyle senden başka kim anlar beni ?

Sarmaya dermanım yokken kollarda
Tükettik ömürü bitmez yollarda
Ne acılar çektik geçen yıllarda
Söyle senden başka kim anlar beni ?

Bekliyor DURAK’ım senden inayet
Olsanda uzakta etmem şikayet
Döneceksin eri geci nihayet
Söyle senden başka kim anlar beni ?

Senin sevdan beni Mecnun eyleyen
Senelerdir gurbet elde eğleyen
DURAK’ın dili’dir bunu söyleyen
Söyle senden başka kim anlar beni ?

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Gün olur maziye dalarsa gözün
Yakmasın yâr seni ateşim közüm
Çırpınır dururum bulamam çözüm
Hatırla sevdiğim beni hatırla

Bir yırtık resminle hayale daldım
Şİmdi hasretinle başbaşa kaldım
Deldimde salımı ummana saldım
Hatırla sevdiğim beni hatırla..!!

İstersen pazara götür beni sat
İster unuttum de ister silip at
Sende benim gibi kaktüslerde yat
Hatırla sevdiğim beni hatırla

Yeter yâr elinden çektiğim yeter
Bak DURAK’ın halı oldu bin beter
Virandır bağlarım baykuşlar öter
Hatırla sevdiğim beni hatırla..!!

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Resmine bakıpta öyle dalınca
Sevda kitabından ilham alınca
Ellerim koynumda mahzun kalınca
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Kar yağar başıma yanıyor içim
Bu nasıl bir dünya bu nasıl biçim ?
Sensiz bu hayatta inan ben hiçim
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Düğümlenir lokmam geçmez boğazdan
Tükenmiş kısmetim dua niyazdan
Haz alamam gayri bahar ve yazdan
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Kalmadı tükendi gözümün feri
Sanmam-ki o güneş doğacak geri
Vedasız gidenler dönmüyor geri
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Engelleri geçip asla aşamam
Ömrüm yetmez sana hiç ulaşamam
Ömür vefa etmez fazla yaşamam
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Der DURAK’ım artık uzatmam sözü
Bağrımı yakıyor hasretin közü
İçten içe yanar sevenin özü
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Durak YİĞİT
GönüllerinŞairi
KOCAELİ

Ben bu kaderimden dedim el aman
Kaldım aralarda halim pek yaman
Yetiş ey sevdiğim kalmadı zaman
Şimdi ellerinle kabre koy beni

elimde
bir gelberi
olduktan gayri…
en kor ateşler
ocağın en uzağındaymış
hiç önemli değildi…

yüzümde…
bu sev beni
olduktan gayri….
en güzel kızlar
hep yakınımdaymış
gibiydi..!

gönlümde..
bu sev beni
olduktan gayri…
en güzel aşklar
hep elimdeymiş
gibiydi…!

Fikret Turhan-Yalova,
15.03.2013

Kara kaderimi asla yıkamam
Saplandım batağa daha çıkamam
Çırpındıkça daha derin batarım
Her çileye derde darıyor beni

Alan olsan durmaz hemen satarım
Gücüm yetse çok uzağa atarım
Yıllardır yârimden ayrı yatarım
Her çileye derde arıyor beni

Küstürdüm yârimi gülmüyor yüzün
Kapladı içimi keder ve hüzün
Beni hasretiyle yakar hep közün
Her çileye derde koruyor beni

Ağlayan gözlerim gülsün isterim
Bahtıma güneşim doğsun isterim
Huzura saadete boğsun isterim
Her çileye derde soruyor beni

Eleyip toprağı ayırdım taşı
Dinmiyor DURAK’ın gözünden yaşı
Talihim benimle gider at başı
Her çileye derde yoruyor beni beni

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Gözlerimden düşen sel olup akar
Yâr senin hasretin sinemi yakar
Eller bana Mecnun diyerek bakar
Sen yoksan yanımda beni kim takar ?

Gitmiyor hayalin karşımda durur
Yakarak tenimi hergün kavurur
Deli poyrazlara külüm savurur
Sen yoksan yanımda beni kim takar ?

Derdimi ellere nasıl söylesem ?
Yücelere çıkıp seyran eylesem
Nasıl edip burda gönül eylesem
Sen yoksan yanımda beni kim takar ?

Aldım hüzünlerden düşen payımı
Şaşırdım haftayı yılı ayımı
KOyun musallaya yapın sayımı
Sen yoksan yanımda beni kim takar ?

DURAK’ım böyleymiş kaderin meğer
Felek hep başını önüne eğer
Yâr saçın taramış kalçaya değer
Sen yoksan yanımda beni kim takar ?

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Ayrılık ateşi şimdiden düştü
Bütün uzuvlarım hayata küstü
Neden bu ayrılık hep bize düştü ?
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

Bilmem sararmıyım acaba seni ?
Kor ataşe saldım sevdalı teni
Elveda deyipte bırakma beni
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

Doyunca yatmadım sana sarılıp
Fayda getirir mi küsüp darılıp ?
Revamı yüreğim böyle ayırıp ?
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

Duyulmaz feryadım ahu zardayım,
Gönül de sönmeyen büyük hardayım,
Şeyda bülbül gibi daim dardayım
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

DURAK’ım der artık sevdana erim,
Kalan ömrümü de yoluna serim.
Ecel cana gelmiş kime ne derim ?
Beni bir mezara koyda ÖYLE GİT..!!

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Suçum sevmek imiş nerden bileyim ‘
Akan gözyaşımı neyle sileyim ?
Ne edeyim söyle nasıl güleyim ?
Böyle Mecnun edip gezdirin beni

Çıkmıyorsun hayal ile düşümden
Nere gitsem sevdan gelir peşimden
El çekti tabipler gayri döşümden
Gurbet gurbet böyle tezdirin beni

Huzurun kapısı yüzüme örtük
Bir resmin olsaydı olsa da yırtık
Arkana dönmeden sen’de git artık
Sanki taş dibekte ezdirin beni

Özlemlerim beni dağlara saldı
Bütün heveslerim yarıda kaldı
Gönül sönmek için ummana daldı
Azgın deryalarda yüzdürün beni

Yâr elinden çektim onca çileyi
Bilmezken hayatta böyle hileyi
Gösterdin, DURAK’a türlü geleyi
Çaresiz bırakıp sızdırın beni

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Gönül düştü böyle güzel birine
Kimseyi koyamam onun yerine
Açtığı yaralar indi derine
,,,,,,,Dikenli yollara düşürdü beni
,,,,,,,Aşkın ateşinde pişirdi beni

Ayrı geçen günü bir bir sayarım
Elimde olsaydı bu gün cayarım
Bozuldu düzenim tutmaz ayarım
,,,,,,,Dikenli yollara düşürdü beni
,,,,,,,Aşkın ateşinde pişirdi beni

Yazıyorum hergün sevda diliyle
Çağlıyor yaşlarım hasret seliyle
Gitsem Nazlı yâre seher yeliyle
,,,,,,,Dikenli yollara düşürdü beni
,,,,,,,Aşkın ateşinde pişirdi beni

Cemaline meyil verdim yeldirdi
Beni sevdasıyla hergün öldürdü
Gitti el-alemi bana güldürdü
,,,,,,,Dikenli yollara düşürdü beni
,,,,,,,Aşkın ateşinde pişirdi beni

Son kez görse idim dünya gözüyle
Sevdanın özüyle sarpın düzüyle
Der DURAK’ım söyler aşkı sözüyle
,,,,,,,Dikenli yollara düşürdü beni
,,,,,,,Aşkın ateşinde pişirdi beni

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Göstermedin hiç bana
Mutluluğun özünü
Sayende hep yaşadım
Çile gam ve hüzünü
Ben’den öte döndürdün
Hilal kaş nur yüzünü
Kurtulmadım yokuştan
Görmedim hiç düzünü
Ben’deki bu çıkmazı
Artık arayıp sorma
Benim için kafanı
Dahada boşa yorma

Sevda bülbülüm uçtu
Neyleyim aşiyanı
Çakta kibriti yansın
Sen bana yar olmadın
Aç gözlerini canan
Sana nasıl söyleyim
Uyan artık uykudan
Ölüm kurtuluş olur
Yaşadığım hep ziyan

Aşkınla ben yanarken
Gelip beni bulmadın
Dallarımda çiçek olup
Açıp açıp solmadın
Sevda saraylarıma
Neden Sultan olmadın ?
Her mevsim böyle yağan
Kar borana alıştım
Hüzünler otağ kurdu
Yaşar beleş içimde
Bu nasıl bir kaderdir ?
DURAK kıvranır durur
Hergün türlü biçimde

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ