Veysel Taş

her gün göz yaşınla
vatanım diye aglıyosun
beklemekteyiz
yollarını
gelisin bir gün diye
uzaktasın
yollar uzak
yollar girdaplı
geçilmez
beklemekteyiz
yollarını
gelirsin bir gün diye
gözler arar seni yürekler carpar
heyecandan
baharı bekleyen
kuşlar gibi bekliyoruz.
ŞİİR:SALİH.4006

Dedi seni seviyorum,
Kalbim ona doğrulmuyor,
Aydan güzel yüzü varmış
Bana niye görünmüyor

Serhat Çalışkan

Dursun Tombul

bak tamda istediğin gibi kestirdim saçlarımı,
artık uzatmak istemiyorum.
geç kalmadım bak bu günde eve,
alışkanlık işte kapıyı çalıyorum yine,
açmayacaksın biliyorum.

biliyormusun ütüsü bozulmuyor atık gömleklerimin,
banamıydı kastın deme çünki hiç ütülemiyorum.
kızarsın diye açmıyorum da müziğin sesini ,
kızmayacaksın biliyorum

görüyorsun değil mi ,sen dikmiştin bu ağacı,
sulamayı unutmuyorum artık.
bu yıl meyve verirmiş öyle diyorlar,
yiyemeyeceksin biliyorum.

televizyonun karşısında uyuya kalmıyorum,
ayaklarımı sehbanın üzerine uzatmıyorum.
sinirlenip bağırıp çağırmıyorum da artık,
dönmeyeceksin biliyorum

kış geliyor artık buralara,
orada mevsim ne bilemiyorum.
yarın yıl dönümümüz unutmadım bak bu sefer,
kutlayamayız biliyorum.

bir çok şey değişti hayatımda,
yalnız yaşamaya da alışıyorum galiba.
ama unutamıyorum seni,
sevmekten vazgeçemiyorum.
hala dönersin diye bakıyorum açılan kapıya,
öleli üç sene oldu biliyorum.

MeçhulŞair

Ben…
Duyduğum kadar benim..
Ben…
Dalgaları duyduğum kadar
Deniz benim olur
Biliyorum…

Ben…
Gördüğüm…
Duyduğum…
Anladığım kadar benim
Biliyorum….

Ben…
Toprağı…
Kazdığım kadar…
Ben…
Kuşları..
Uçtuğum kadar
Anlarım…

Ben…
Benden öte…
Benden içeri…
Neyi bulsam severim…
Senden ötürü..

Ben…
Aşk’ın esiriyim..
Ellerim kelepçeli…
Gözlerim bantlı…
Ayaklarım prangalı…

Sen’in
İstediğini görmakteyim…
İstediğini duymaktayım…
İstediğini anlamaktayım
Yalnızca…

Sen’in
Çektiğin yönlere
Sürüklenmekteyim…
Ellerim kanasa da…
Gözlerim kararsa da…
Ayaklarım tutmasa da…

Ben…
Aşk’ın esiriyim
Benden öte de
Benden içeri de olsa..
Neyi bulsam razıyım
Senden olduktan sonra…

Ben…
Biliyorum ki…
Gönlün elleri yok..
Kelepçe tutmaz…
Ben…
Biliyorum ki…
Gönlün gözleri yok…
Bantla kapanmaz…
Ben…
Biliyorum ki…
Gönlün ayakları yok…
Pranga vurulmaz….

Ben…
Bilirim…
Gönül avaredir…
Dolaşır durur…
Arada bir aklı karışır…

Ben…
Bilirim ki…
Sonunda..
Gönül gülüne…
Gül bülbülüne…
Bülbül kafesine
Kavuşur….

Fikret Turhan

sendin biliyorum..
çocukların mutlu gülümseyişlerinde,
dudaklarındı haykıran.

sendin biliyorum…
yağmurdu gözlerinden damlayan
sevdamdı benim,
sevdandı senin.
sendin…
biliyorum…

sendin biliyorum…
yağmurdu gözlerinden damlayan
sevdamdı

Yasemin Yazgan

Adnan Gördüm

Anlıyorum!
Ben yokken,
Yağmur damlaları ile gözyaşların
Birleşiyorlar biliyorum.
Attığın her adımında
Orada;
O kalabalıkta beni aradığını
Biliyorum…

Anlıyorum!
Alışamadın…
Kızılca kıyametler kopuyor yüreğinde
İçindeki boşluğun, yalnızlığın
Pembe güllerin
Söylediği şarkılarla
Kat be kat arttı
Öyle bir sevmek bıraktımki sana
Bana ram olmandan da öte
Biliyorum…

Mehmet Tunçer 1

Belki de git demeliyim.
Git bildiğin neresi varsa…
Yolun açık olacak korkma.
Bensiz yollar zaten hep açıktı sana.

Evet…
Git demeliyim sana…

Belki de çok mutlu olacaksındır.
Belki de hayatına henüz hiç girmemiş olan o yabancıyı,
bulacaksındır.
O sevgiliyi…
Biliyorum,acı çekeceğim ardında,
hemde çok acı,
yaşayacağım,hayatımın en büyük yıkımını…
Hani vardır ya insanın yanılgılarının içinde en çok sevilen,
hani en gerçek,
hani en iç yakan,
işte tüm bunları hayatımdan çıkarmak adına,
Git demeliyim sana…
Git…
Bensiz bütün yollar açık nasıl olsa sana…

Belki de senin için senden vazgeçtiğime inanıp,
bir ödül takarlar boynuma.
Yalancı bir gülüş,
ürpertici bir dokunuş.
Sonrası hiçlik,sonrası yok oluş…
Vuracağım kendimi,
aydınlığa çıkmamış intiharlara.
Kanamalı ölümler kusacağım,
umutsuz akşamlara.
Fedakarı mı oynamış olacağım ardından,
yoksa korkağı mı?
Ne farkeder ki,
yine de git diyeceğim sana…
Git…Benim o hiç bilmediğim yerlere,
Senin o hiç bilmediğin yerlere…

Kalkabilir miyim dersin,bu yükün altından.
Hayır kalkamam.
Ya kızarsam kendime git dedim diye.
Ya pişman olursam gönderdiğime..

Hayır,Hayır…Olmaz bu böyle.
Dur nolur.!
Sen en iyisi gitme.
Ben gerekirse umut olurum,
garantisini veremediğin yarınlarına.
Gerekirse hayatla aranda ki uçurumları
örerim çakıl taşlarıyla,
özene özene,sevine sevine.
Yaşayamam ki sensiz,anla…
Anla,nolur anla.

Çaresiz yok,faydası yok…

Biliyorum,onca yalvarışlarımı
hiçe sayıp gideceksin.
Her adımında hayatım ezilecek
ayaklarının altında.

Her umutlu yarınların için
bir kan damlayacak takvim yapraklarıma.

Hayır…Hayır…
dur.!
nolursun gitme.
Beni kendimle yüz üstü bırakıp gitme.
Ben sana rağmen senden vazgeçememişken,
sırf senin için yine vazgeçemem..
Vazgeçemem anla…
Anla,nolursun anla.

Şimdi sen söyle.
Böylesine acıtan bir sevgi varken içimde,
sana ‘git’ demek haksızlık olmaz mı?
Söyle.!

Ya vur beni,öyle git.
Arkanda cesetim kalsın.
Ya da hiç gitme.
Hikayem son bulmasın.!

Beni seni sana rağmen sevdim,
Şimdi sırf senin için vazgeçemem.
Haksızlık edemem…
Sana git diyemem,demem..
Anla.!

Nolursun,bu hayatı üstüme yıkıp,
beni benle yüz üstü bırakıp gitme.
Bensiz yollar sana açık olsa da,
Sen gitme.!