Keder ve dertlerle hergün yoğrulmuş
O eğilmiş sade eller doğrulmuş
Elemler içinde bi-tap yorulmuş
Ömrünce gülmemiş bir elâ gözlü

Gülmeyen bahtına hep etmiş eyvah
Yaşam haram olmuş aşk ise günah
Bumudur dünyada insana mübah ?
Dalmış hayallere bir elâ gözlü

Açmadan dalında goncayken solmuş
Bir sevda uğruna gam keder dolmuş
Kahrından oturup saçların yolmuş
Kalmış ahı-zarda bir elâ-gözlü

Yâr’le visâl gerçek oluştuğunda
Sevdiği o yâr’le buluştuğunda
Gönülden gönüle doluştuğunda
Onla yüzü gülmüş bir elâ-gözlü

Her seven mevladan visâli diler
Candan seven yârin yaşını siler
Ben içten ağlarken el-alem güler
Almış alacağın bir elâ-gözlü

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ