Buhar olup uçtun gittin göklere
El açtırdım masum olan dillere
Bulut olup rahmet ile yüklendin
Hayat verdin viran olan yerlere

İndin gökten toprak bir anda emdi
Aşkın ile ölü yerler şenlendi
Çiçek açtı meyveleri bol oldu
Kondu bülbül güle aşkım bu dendi

Biçareyim bana aşkını anlat
Güneş olup gönlümüzü aydınlat
Karanlığı siler sevgi muhabbet
Ne olursun can kulağa sen çıtlat

Vüslat için doğsun aşkın güneşi
Sevdim diyen bulsun kendine eşi
Bitsin artık sevenlerin çilesi
Mutlu olsun aşıkların cümlesi

08.12.2011 Norveç

Abdurrahman Yıldız

BAK,şimdide rakı_balık yediğimiz masanın önündeyim
acılarım çok taze
yeni sulanmışlarcasına çiçek açıyorlar
oysa vazodaki gül solmuş,tabaklar ters çevrilmiş
ama masa örtüsü bana nispet edercesine rüzgarlarla cilveleşiyor
oturuyorum sessizce,sensiz_senle
istiyorum yine rakı_balık
bakışıyoruz bir an
seni soruyolar sanki nerde? diye
o zaman fırlatıyorum hepsini yere,SUSUN…

bak ya,hala orada duruyor
mavi boyalı beraber yaşadığımız ev
hemde hiç utanamadan hala,dimdik
giriyorum
yatakda kapkara bir çarşaf,hüzün ve yalnızlığı saklayan
karşımda beraberce ağladığımız,acılarımızı gülümsemeyle boğduğumuz divan
namevcut giysime bürünüyorum bir an
bedenim burda ama aklım sende
bir ses bölüyor sessizliği
banyodaki bozuk çeşmeden damla damla
sensiz çok soğuk,üşüyorum
mutfak tezgahındaki kibriti yakıp atıyorum birden
yükselen ateşlerin buzdağlarını tutuşturacağını düşünerek
anıları yoketmek istercesine,YANSIN

yine sokaklardayım işte
şimdi o eskici dükkanının önündeyim
herşey ben gibi,yüreğim gibi yıpranmış,parçalanmış, eski
birden görüyorum o nu
60 lı yıllardan kalma
üzerinde hala eski sahibinin parmak izleri olan
o kadar süsün püsün ardında,yıpranmış öksüzlüğünü gizleyen
ahşap kabzalı bir silah
al hadi,daha ne duruyorsun,alsana beni
kurtar artık,senide benide bu ızdırapdandercesine
bana bakıyor sanki
yıllardır beklediği sevgiliye kavuşmuş gibi
sarılıyoruz birbirimize.
ve sıkıyorum geçmişe
ve sıkıyorum sevilen ayakkabının tabanı gibi aşınmış aşkımıza, BİTSİN..

Şafaknur Yalçın

Özletme bana kendini,
ya da bir şey yap, unuttur…
Bilesin ki şimdi bana,
işkence yapan umuttur…

Ah her aşkta densizliğim!
Sessizce dalma odama.
Camlarda var sensizliğim,
yumruklatma bu adama…

Tamer Oğuzcan

Serap Özen