Sapanlarımız vardı ellerimizde,
Kuşları birer birer avlardık.
pişman olduk sonraları ama
Epeyce kuşun canını aldık..

Çocuk aklımızdan çıkmazdı yaramazlık,
Çok yaramazdık.

Bitince çocukluğumuz,
Biraz büyünce aklımız,
Sakallarımız başlayınca pipon maçına
derslerden kaçmaya başladık sigara molasına..
Bir meraktı önceleri sonra sardı sımsıkı,
Arkasından bira geldi,rakı..
Dağıttık iyice ,saldık kendimizi..
Lise de bitti bunlara rağmen teşekkürle..

Başladım yüksek okulda okumaya…
Herşey iyiydi ,herşey güzel.
Sonra aşk yakaladı omuzlarımdan.
Tuttu silkeledi ,
Tuttu vurdu yüreğimi.
Ve çekip gitti bırakıp cesedimi..

Epeyce ölü kaldım.
Geçince ‘zaman’ilaç oldu bana.
İyileştim sanarken,yine çıktı aşk.
Yine vurdu bıraktı beni,
yine attı kaçtı beni.
Yine öldüm..
‘Zaman yine iyileştidi,iyileştim.

Ben aşkı aradım,buldum..
Ondan hesap soracaktım.
Onu sardım sımsıkı,
Tam bırakacaktım vurarak yüreğini,
Öldüğüm anlar geldi aklıma..
Öldürmeyecektim aşkı,bıraktım.
Nereye giderse gitsindi,
ne olursa olsundu sonu..
Bırakılmaz oldu sonra;
Daha da sarıldım.
Sımsıkı hemde dört kolla.
Araya ‘zaman’ girdi sonra.
Özlemenin güzelliğini de
Acısını da aynı anda yaşadım.
Aşka da bağlandım.

‘Zaman’ oyun oynadı bana..
Aşkım benden kopmuş bu arada.
Hissi kalmamış,ben seven yalnız..
Duyguları kaybolmuş,bir ben seven yalnız.
Şans tanımadı ‘zaman’,
Bir defa daha istedim,olmadı..

Biterken bu aşk da ben ölmedim.
Ölmemeyi öğrendim ama,
Felç kaldı duygularım….