Fikret Turhan

Sevdin mi? Sevmedin mi?
Birleştik mi? Ayrıldık mı?
Ben hiç bilemedim.
Hep iki ayrı noktadaydık biz.

Baharda varsan güzde yoktun.
Dilde varsan sözde yoktun.
Ne başı oldu bu aşkın ne sonu.
Ne gitmeyi bildim nede kalmayı.

Ne gecesi oldu bu aşkın nede sabahı.
Ne güneşi bildik nede ayı.
Bu aşkın hep bir yarısı eksikti.
Çok tökezledik biz bu aşkta.
Ne düşmeyi bildik ne kalkmayı.

Ben geldikçe sen, sen geldikçe ben kaçtım. Oysa biz ne kalmayı bildik nede kaçmayı . . . ! ! !

Aşk Bize Çok Yakışmıştı..

Göremedim bakarken Seni, Ya da görmeyi istemedim.
Kapattım sana tüm kapılarımı…Olamazdı
Bekleyenim var geride, Seninse önünde özgürlüğün
Üzerlerine basıp tırmanamazdım, sana doğru
Sonrasında bakamazdım kimseye, eski ben olarak
Olmazdı….Gereken görmemekti seni, karşımda olsanda
Hissetmemeye çalışmaktı içimdeki sızıyı
Derindeki acıyı yok saymaktı, farketmemekti…
Nefes alamadığımı belli etmemekti…

Yok sayamadığımı farkettiğim an bu hissi;
Aynaları bile kaldırdım etrafımdan,
Kendi kendimle yüzleşmemek, kızdığım Ben’i görmemek;
Aynada gördüğüm aksimde,
Aslında Seni gördüğümü inkar edebilmek için….
Üzerine attığım külleri hiçe sayıp sönmeyen,
Daha da alevlenen duygularımı yok saymak için

Şuan, ardından enzor olanı kaldı bana,
Kendi kendime itiraf edemediğim
Görmesi kolay bir düş, yaşaması zor bir keder.
Kördüğüm, korateş,
Eskiden olmazmış gibi gelen,şimdiyse içine düştüğüm bir alev.
Aslında öylesine özlemişim ki yanmayı
Seneler sonra…
Sevebildiğimi öğrenmek , hissetmek
Şimdiyse…
Geç öğrenmişliğin verdiği,isyanıma dur diyebilmek.

Ben artık SEN diye baslayan siirleri sevmiyorum..
Bu satırlar sana;
Yakıp yıktıkların, Kanatıp bıraktıkların için.
Bu satırlar sana:
Bir avuç kırıntı sevgilerin,Yetersizliğini yüzüme fırlattığın için.
Bu satırlar sana;
Öğrettiklerin için…Yaşattıkların için.

BEN GiDiNCE SEN BiTECEKSiN…

YA HEP,YA HİÇ….
Beynimden atamam biliyorum ama….
Yüreğimden söküp atacağım bu gidişle
Ve bu gidişle kulağım kapalı olacak sesine,
Ne de gözlerimde sen olacaksın.
Kış uykusuna yatıracağım tüm anıları;
Sana ait ne varsa….
Sabrım tükenecek birgün,
Ve sonunda isyan edip,
Şöyle haykıracağım sana;
Ben’de ben’i tüketmeden gel…
Öylesine arama beni,
Öylesine gelme bana;
GELECEKSEN ADAM GİBİ GEL…