Kaderin ateşe attığı bizdik,
Umudun peşinde pervane gezdik,
Her gece mehtaba hayaller çizdik,
Sen oralarda ben buralarda yar.

Belki aynı anda balkona çıktık,
Aynı anda aynı yıldıza baktık,
Belki aynı anda sigara yaktık,
Sen oralarda ben buralarda yar.

Aynı türkü gelip dolandı dile,
Aynı yere gelip saplandı çile,
Aynı düşü gördük uyurken bile,
Sen oralarda ben buralarda yar.

Canda cana döndü artık canımız,
Aynı anda sızlar aynı yanımız,
Hasan der ikimiz aynı tanımız,
Sen oralarda ben buralarda yar.
Sen oralarda ben buralarda yar…

Hasan Hüseyin YILMAZ

güneş yolcuyken dağların sırtında
Düden’in Akdeniz’e uçtuğu yerden
avuçlarımda kışlattığım sevdayı
salkım salkım salacağım rüzgarlara

deniz dalgaya durunca buralarda
bulut bulut ağacağım dağlara
yumup gözlerimi bir vadide
sevdasını kavalına üfleyen
bir çobanın türküsünü yükleyip damarlarıma
yıldızlı bir geceyi de dikip başıma
sarkıp sevda kuşlarının kanadından
öpeceğim Akdeniz gözlerinden

velhasıl
şimdi mevsim yaz
sırılsıklam ağustos tutar gözlerimi
denize nasıl bakılır ki sensiz
nasıl denilir demir al yelkenler fora
hangi alfabeyle yazılır acıların güncesi

bak hele

-külleri çoğaldıkça söner de ateş-

tuz doluyor ceplerime
derdine düştüm
ölüyorum sensizlikte
dayadım ağzımı yosunlara
solungaçlarımı ısırmaktayım
rekabetim ihanetim öfkem
sabrımı çatlattım güneşte
gün sensizliğime döndü
mağdurunum

gözlerini Akdeniz’e çizdirip
kaderini dağlara yazdıran kadın
rüzgarın atını çalıp elinden
iyotlu bir öpücük bırakıp dudaklarıma
sevdanı unutup gittin

var git de
demediler mi sana
aşk ağustosta bile üşür buralarda.

Sıtkı Özkaya

güneş yolcuyken dağların sırtında
Düden’in Akdeniz’e uçtuğu yerden
avuçlarımda kışlattığım sevdayı
salkım salkım salacağım rüzgarlara

deniz dalgaya durunca buralarda
bulut bulut ağacağım dağlara
yumup gözlerimi bir vadide
sevdasını kavalına üfleyen
bir çobanın türküsünü yükleyip damarlarıma
yıldızlı bir geceyi de dikip başıma
sarkıp sevda kuşlarının kanadından
öpeceğim Akdeniz gözlerinden

velhasıl
şimdi mevsim yaz
sırılsıklam ağustos tutar gözlerimi
denize nasıl bakılır ki sensiz
nasıl denilir demir al yelkenler fora
hangi alfabeyle yazılır acıların güncesi

bak hele

-külleri çoğaldıkça söner de ateş-

tuz doluyor ceplerime
derdine düştüm
ölüyorum sensizlikte
dayadım ağzımı yosunlara
solungaçlarımı ısırmaktayım
rekabetim ihanetim öfkem
sabrımı çatlattım güneşte
gün sensizliğime döndü
mağdurunum

gözlerini Akdeniz’e çizdirip
kaderini dağlara yazdıran kadın
rüzgarın atını çalıp elinden
iyotlu bir öpücük bırakıp dudaklarıma
sevdanı unutup gittin

var git de
demediler mi sana
aşk ağustosta bile üşür buralarda.

Sıtkı Özkaya