Siirler.Biz

buzdan

ben daima…; çocukların her yerde aynı tonda ağladığına açlıkla büyünmediğine mahcubiyetin masumiyetten geldiğine ağaçlar eşit kuşlar eşit canlar eşit diye… insanların eşitliğine inandım . çocukları...
Yalnızlık zemheridir gidenlerin ardı sıra Billur tanecikler gibi bir bir Gözyaşları buz döker Pusludur şimdi gökyüzüm Yüzümde sisli bir hüzün Ve yokluğun zemheriden de beter Diller...