Doyamazdım bakar iken yüzüne
Şimdi hasret koydun gonca gülüne..
Aşkınla düşmüşüm sevda çölüne…
Dertli dertli ağlar gönül ne çare

Yol aldım derya’ya yelkenim fora
Azgın dalgalardan görünmez kara
Medet ey sevdiğim düşmüşüm dara
Dertli dertli ağlar gönül ne çare

Kaybettim yönümü mihmandar gerek
Bilemem nerede aceb mendirek ?
Sevdana hapsoldum çekiyom kürek
Dertli dertli ağlar gönül ne çare

Gönül denen salda bulamam huzur
Dinmiyor fırtına beklerim hızır
Kader son darbeyi vurmaya nazır
Dertli dertli ağlar gönül ne çare

Azmı çektik ayrılığın çilesin ?
Öğrendin herşeyi gayri bilesin
Gelipte DURAK’ın yaşın silesin
Bilmez ahvalimi söz geçmez YAR’e

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Viraneye döndü bahçeler bağlar
Kalemim yazdıkça gözlerim ağlar
Boşa geçti gitti en güzel çağlar
Söz dinlemez oldu gönlüm ne çare

Bir zalıma yolum düştü yanarım
Söz dinlemez oldu gönlüm ne çare
Bir ses duysam onu geldi sanarım
Söz dinlemez oldu gönlüm ne çare

Kapandı yollarım boranda karda
Hayırsız yar koydu ah ile zarda
Garib bülbül gibi kalmışım darda
Söz dinlemez oldu gönlüm ne çare

Daim gözyaşımı kattım aşıma
Dünyam karardıda çöker başıma
Bağrıma bastığım sabır taşıda
Söz dinlemez oldu gönlüm ne çare

DURAK’ım der beni candan bezdirdin
Mecnun edip ardın sıra gezdirdin
Ne yaptımda sana adım çizdirdin
Söz dinlemez oldu gönlüm çare..

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Sultanın birine olmuşum âşık
Sultanım gönlüme vermez bir ışık
Gönlüm pare pare aklım karışık
Can evimi yakıyorum ne çare

Kara talih beni senden ıralar
Senden ayrı kalmak gönlüm yaralar
Sen gideli kokmaz oldu buralar
Lale sümbül ekiyorum ne çare

Deli gönlüm hasretinle yüklüdür
Yar hatıran yüreğimde saklıdır
Aklım alan sevdan bende köklüdür
İlmek ilmek söküyorum ne çare

İçerim kor dolu yüreğim tandır
Yanarım sevdiğim nice zamandır
Sana olan sevgim ela ceylandır
Aşkın ile sekiyorum ne çare

Gül yüzlü sevdiğim özlemin var ya
Karlar erir seller sular akar ya
Deli gönlüm coşmuş sanki Sakarya
Kıvrım kıvrım akıyorum ne çare

Aylar var ki hasret kaldım sesine
Ben yanarım el âlemin nesine
Sabah akşam cebimdeki resmine
Doya doya bakıyorum ne çare

Balık suya sevdiğim bende sana
Doyamam imkânı yok anlasana
Gözümle yolunu yar bunca sene
Yana yana çekiyorum ne çare

Sunam seni sevdim eş olamadım
Yâda gittin sende kaldı muradım
Yüce dağ başını aştı feryadım
Bülbül gibi şakıyorum ne çare

Kerem misaliyim yaktı canımı
Onsuz geçiremem hiçbir anımı
Sultanıma kıldan ince boynumu
Yıllar yılı büküyorum ne çare

Yalvarıp yakarmak çare olmadı
Tükendi takatim halim kalmadı
Kara talih bir gün bana gülmedi
Hayır, dua okuyorum ne çare

Sen anlarsın yalnız benim derdimi
Esirgeme nolur bana yardımı
Sevdan terk etmiyor gönül yurdumu
Nakış nakış dokuyorum ne çare

Sevdiğim sürahim güneşim ayım
Sunam hasretinle param parçayım
Mustafa’yım derdim kime açayım
Söze saza döküyorum ne çare

Mustafa Deniz

kafana işlemişse ölüm

mutlu görünmeye çalış

ezerler yoksa küşük görürler

belkide ahşalarlar anlamazlar

anlamış gibi davranırlar

kendilerine baglarlar

ölüm yok

sen bizim herşeyimizsin

aşkımsın derler

evet ufacık

küçücük bir hatada

SİLERLER seni

hani anlamışdınız

sizindim ben

senindim hani

nerdesiniz nerdesin

yoksunuz hiçbiriniz

çünkü yalan olan

bu satırlar degil

yalan olan DÜNYA

gerçekse evet gerçekse

ÖLÜM..