Görünen gerçekler bilki acıdır,
Para mal mülk çıkarcının gücüdür,
Çıkarına ters düşte gör fecidir,
Dünya hepten olmuş çıkar dünyası.

Ölen ölür gider dünyada sağ kalanlar,
Saysan bitmez çıkarcıda yalanlar,
Çok çıkarcı iki ayaklı yılanlar,
Dünya hepten olmuş çıkar dünyası.

Kardeşinde olsa affetmez satar,
Sende fırsat bekler pusuya yatar,
Eğer varsa çıkarı için car atar,
Dünya hepten olmuş çıkar dünyası.

İsyan ile geçer bütün günlerim,
Sonra karar verir önce dinlerim,
Çıkarcının duruşundan anlarım,
Dünya hepten olmuş çıkar dünyası.

Hain insan başına çalsın mal mülkü,
Ölsen bile mal mülk kalıcı bilki,
Veysel derki nankördür iki ayaklı tilki,
Dünya hepten olmuş çıkar dünyası.

Veysel Şimşek

Kimdi gonca iken dalımı kesen?
Nâz ile kaprisle yıllarca küsen
Ben oldum yutkunan, her şeye susan
Onmaz yaraları sarsan ne olur…

Aşkıma beş para değer biçerek,
Harcadın yılları benden kaçarak…
Şimdi saçlarını tel tel açarak,
Yol diye önüme sarsan ne çıkar…

Bahtımın güneşi hep düşük doğdu
Yoluma engeller dikendi, dağdı,
Yaz vakti gönlüme dolular yağdı
Kış günü karları kürsen ne çıkar…

Ömrüm talan oldu, tarumâr bağım
Yaşayan ölüyüm, sanma ki sağım
Viraneye döndü gönül otağım
Yol bulup köşküne girsen ne çıkar…

Mecit Aktürk

sevdanın adı senin adınla anılır
adın sevda olmasa kaç yazar
yaşamış ve yaşaması mümkün olan
şairler yalnızca senden bahsediyor

gemiler yanmış köprülerin yeri yok
bu şehir başka dilden konuşuyor
geçmişine diye başlayıp üç nokta konuyor
martılar şarkı söyler anlaşılmaz

kandırma ne kendini ne beni
ne kadar kaçsan da yaklaşırsın bana
bir arpa boyu uzamaz boyun ayrılıkta
yollar bir tek bana çıkar bu hudutta

uzağı yakını hepsi bir
sen anladığın dilde yaşarsın
gurbet hasretle beraber yine
gönül perdelenir göz gökyüzünü görmez

başımı yaslamışım dizlerine
rahat ve ferah bir gece yarısındayız
yarımız değil bütünümüz sen olmuşsun
özenmişiz sendeki kendimize…

kendimi olduğum gibi teslim etmiştim ellerine
azaltıp geri veriyorsun
geri kalan yarımın hesabı sorulacak elbet
hiçbir aşk yarım kalmayı hakketmez

suratımda bilmem kaçıncı aşkın izleri
ne kendini kandır ne beni
kaçsan kaç yazar
bir arpa boyu yol aldın farz edelim
o yollar hep bana çıkar…

Osman Coşkun

Hani gerçek sevda gerçek aşk nerde
Tükendi ümidim böyle bir yerde
Bu akılsız başı bin türlü derde
Salmışsın ne çıkar salmamışsın ne

Acılar paylaşmış gönül yapımı
Zehir ettin bana sen hayatımı
Ansızın bir gece gelip kapımı
Çalmışsın ne çıkar çalmamışsın ne

Pişmanlık duyupta dönmek istersen
Önümde diz çöküp bağışla dersen
Aşkını sevgini yoluma sersen
Sevmişsin ne çıkar sevmemişsin ne

Dokunma sen gözlerimin yaşına
Ziyan olmuş ömrüm boşu boşuna
Öldüğümde mezarımın başına
Gelmişsin ne çıkar gelmemişsin ne