Sarılıp taşalara ümit bağladım
Vefasız ardından hergün ağladım
El al giyerken ben kara bağladım
İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Haz almam yaşamdan kaldım arada
Amansız ağrılar vardır yarada
Yetiş kurban olam dardayım darda
İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Susamış dudaklar sen yağmurum ol
Ben derya olayım gelde bana dol
Yanlız senin ile atıyor bu sol
İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Yıkık viraneyim sökmüyor şafak
Simsiyah saçlarım oldular ap_ak
Yıllar nasıl geçer dönde şöyle bak
İçimde bir deli çocuk ağlıyor

DURAK özler’iken senli visâli
Leyla’sın arayan Mecnun misâli
Yanıyorum şimdi Kerem timsâli
İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ
Mevsimlerin hepsi hazandır bende
Unuttum sevdiğim ne varsa sende
Başımı taşlara vuruyom günde
İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Ne idi kaderin benimle derdi ?
Ne kadar dert varsa başıma verdi
Y0k yere yıllarca gerdikçe gerdi
,,,,,Hasretin ateşi teni dağlıyor
,,,,,İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Nedir şu elinden çektiğim çile ?
Gözyaşlarım döndü sanki bir sele
Yetmezmi boynumu büktüğüm ele ?
,,,,,Hasretin ateşi teni dağlıyor
,,,,,İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Dalsamda deryaya artık nafile
Dalgalar vuruyor şimdi sahile
Bir umut ver nolur gel şu cahile
,,,,,Hasretin ateşi teni dağlıyor
,,,,,İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Gönül kalkan oldu yandı yüreğim
Yâr idi dünyada benim ereğim
O yok ise eğer yoktur gereğim
,,,,,Hasretin ateşi teni dağlıyor
,,,,,İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Oturdu Azrail vermiyor zaman
Kalmadı tükendi DURAK’ta derman
Yetiş çok dardayım hallerim yaman
,,,,,Hasretin ateşi teni dağlıyor
,,,,,İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

EVLAT ACISI

“Allah sıralı ölüm versin” denir ya… Sıranın çok pis bir şekilde bozulmasıdır evlat acısı. Kendi ellerine doğan çocuğu, kendi ellerinle toprağa vermektir.

Eşini kaybedersin “dul” denir, eğer bir çocuksan ve anneni ya da babanı kaybedersen “öksüz, yetim” olursun. Çocuğunu kaybetmiş bir anne-babaya ne denir? İsim verilemeyecek kadar büyük bir acıdır, evlat acısı…

Evladını kaybetmek bir milattır yaşamında. O andan itibaren hiçbir şey eskisi gibi olamaz. O anne-babanın bakışları hiçbir bakışa benzemez. Donuk bakarsın dünyaya, katılaşırsın, gülümsemelerin sahtedir artık. Gözyaşlarını içine akıtmayı öğrenirsin. Büyük bir kısmın uçup gitmiştir. “Gözle görülebilen tek acıdır.”

“Ateş düştüğü yeri yakar” denir ya… Yakıyor… Çevreyede küçük kıvılcımlar sıçrar. Bazıları söner zamanla, o zaman elersiniz “sığ” insanları hayatınızdan biir bir… Bazıları da kor halinde için için yanmaya devam eder kalplerde. Bir de tesadüfen o ateşin yanından geçenler olur, o kıvılcımlar onlarında kalplerine sıçrar. Ama asıl ateşin düştüğü yer hiç sönmez, hafiflemez. İlk düştüğü andaki gibi yanar durur…

“Allah düşmanımın bile başına vermesin böyle acıyı” denir ya… 38 yaşındayım, bugüne kadar hiç düşmanım olmamıştı. Artık var! Allah onun başına versin mi? TEZ ZAMANDA lütfen…!

Kelimelerle tarif etmeye çalıştım evlat acısını. Olmadı… Koyu bir his, kopkoyu. En koyu siyahtan bile daha siyah…

Bazı insanlar için hayat daha zor… Bütün ömrünü “tarifsiz” bir acıyla geçirecek kadar zor….

24 Aralık 2010

Arı gibi kelebek gibi her çiçeğe konma
Yaşamın hikmetleri var bir gün sağlam yatıp sonra şaşı gibi uyanma
Tecrübeler ifade etmeye bazen yetişemez olur olmaz her şeye aldanma
İnsanoğlu çok akıllıdır düşün bir daha düşün,darılma,alınma

Gönüllerde aslan yatar denir aldanıp kükreyerek sağa sola dalma
Evrende hikmetin çokluğu mümkün değil
Sayılamaz her şeye bahane bulma
Gönlü ışık saçan alemlerin dikkatini çekenlere
Dikkat et yapayalnız kalma
Bütün bunlara uymak ne güzel sonrada şaşırıp saçını başını yolma

ZÜHTÜ KUŞCU

Çocuk bakışlı yar
Sevdan yedi yaşında
Koşup oynuyor
Bazen sek sek
Bazen saklambaç
Bul bul hadi
Sobe sobe

Çocuk bakışlı yar
Sevdan on yaşında
Kimi zaman okulda tahta başında
Kimi zaman tenefüste
Ziller senin ve benim için
Çalıyor

Çocuk bakışlı yar
Ne oldu ayrılmak vakti mi geldi senden
ne çabuk unuttun ilk geldiğin günleri
ağlamanı üzülmeni
kolay olmadı değil mi bana alışman
ama ne oldu
kimi zaman annen oldum
sardım kucağıma seni
bazen baban oldum
şefkatimle korudum seni

çocuk bakışlı yar
nöbet değişikliği var
bir başka gönle girme zamanı
ama sen çıkmayacaksın
bunu unutma
bu gönül nice
çocuk bakışlı yar taşıdı
yeter ki sen unutma

Ahmet Okanoğlu

pahalı oyuncaklarım yoktu benim.

bir bisikletim olmadı mesela,

ama yüreğimde aşkın acısı da yoktu.

ne güzeldi çocuk olmak,

hiç yaz tatilim olmadı benim.

bütün bir yazı geçirecek bir yazlığımızda,

ama ihanetin acısı da yoktu yüreğimde.

ne güzeldi çocuk olmak,

düzenli bir harçlığım yoktu benim.

bazen bir simit, şanslıysam bir gazoz yanında,

ama hasretin yakmıyordu yüreğimi.

ne güzeldi çocuk olmak,

spor ayakkabım yoktu benim,

bir eşofmanımda,

komşu çocuklarına olmayan eşofmanların dışında.

çokta gerekli değildi aslında,

hafta bir iki saat beden derslerinin dışında.

ama terkledilmişliğin ızdırabı da yoktu yüreğimde.

ne güzeldi çocuk olmak,

futbol topum olmadı benim,

lastik topumda çoğu zaman.

ama hiç sızlamadı yüreğim,

severken ayrılmadım hiç.

bile bile kahrolmadım.

MeçhulŞair

Küçük ir çocuğun rüyasıdır bu.
El ele vermiş tüm insanlar,
Yaşıyorlar kardeşlik içinde,
Çiçekler sunuyorlar birbirlerine.

Küçük bir çocuğun rüyasıdır bu.
Kuşların kant çırpışlarını duyuyor kulaklatımda,
Beyaz güvercinler taklalar atıyor havada.
Papatyalardan çelenk yapıp
Takıyor insanların boynuna.