SeRDaR
08 Haziran 2012
22:03

Serdar Yılmaz 2

Kaldırıp attım resmini
Bir daha anmam ismini
Görsem tanımam cismini
Ben seni çoktan unuttum.

Mutluluğa koşuyorum
Nasıl kandım şaşıyorum
Hayatımı yaşıyorum
Ben seni çoktan unuttum.

Kem talihim kaçıp gitti
Tüm dertlerim uçup gitti
Bir hevesti geçip gitti
Ben seni çoktan unuttum.

Harîmî’yim kuş gibiyim
Gerçek olmuş düş gibiyim
Yeniden doğmuş gibiyim
Ben seni çoktan unuttum.

Saim BASTIK (HARÎMÎ) 15/10/2012-Malkara

Gönlüm ele meyil artık
Şuh güzellerle avuttum.
Yangın yeri değil artık
Ben seni çoktan unuttum.

Söylemeden bakışımdan
Her halimi bilişini,
Tatlı tatlı gülüşünü,
Ben seni çoktan unuttum.

Gözlerinde cevabını
Aradığım bilmeceyi;
O tılsımlı tek heceyi…
Ben seni çoktan unuttum.

-II-

Yine iyi giyiniyor,
Sirkeciye iniyorum
Bir vapura biniyorum
Martıların kanadında
İçimdeki “sen” diniyor.

Son görüşmemizden beri
Hiçbir gece ağlamadım
Alkole bel bağlamadım
Kahvedeyim akşamları.
Ben seni çoktan unuttum.

Hazanda yaprak misali
Koptun, gittin yüreğimden
Ve Kurtuldum kör düğümden
Masada çakmak misali
Ben seni çoktan unuttum

O dik sokaktan bir daha
Çıkmamaya yemin olsun.
Semtin, şehrin senin olsun.
Havale ettim Allah’a,
Ben seni çoktan unuttum.

Demişsin ki; “henüz erken,
Hasretim sonra sonra kor.”
İnanmazsan anneme sor;
Sen kölenim sanıyorken
Ben seni çoktan unuttum

-III-

Görüyorsun işte sana
Methiyeler düzmüyorum.
Artık şiir yazmıyorum.
Ben tükendim senden yana
Ve seni çoktan unuttum

Hüzne ninniler okuttum.
Göğsünde nazar boncuğu;
Gönlümdeki o çocuğu
Öptüm, salladım, uyuttum.
Ben seni çoktan unuttum

Ya güzelim böyle dünya
Düşen kalkar, eden bulur
Ve hesaplar tersyüz olur
Sen bana yar olmadın ya
Ben seni çoktan unuttum

Büyük sevda lügatinden
O zalim kadını sildim
Zihnimden yâdını sildim,
Kokunu, tadını sildim,
Ben seni çoktan unuttum

Rehberden adını sildim
Ben seni çoktan unuttum

Erhan Bayram

Aşkın cinsellikle bulaştığını savunanları g*t edercesine
Bakışlarından bile korunan gözlerimde,
Ütopik ve en platonik aşk olarak yaşatıyorum seni içten içe…
O kadar kalıtsal,
Bir şizofrenin gel-gitliği kadar çizgisel,
Yokluğundan gelen hiçsel bir iz düşümsün düşlerime…

Ayrılıklar bu kadar mı adi olur her aşkta?
Duvara asılan en nü tablolar gibi açık seçik,
Ve neden ederinden pahalı olur edilen ucuz bir veda?
Dost kalabilme temennileri değil midir ki,
Ensestleştirmek aşkı
Ve şehvetle yaşanıp, adice bitirilen bir ilişkiyi?

Bazı şeyler hep istediğimiz gibi yürümüyor
Ben de çok istedim senden nefret etmeyi,
Ama aşk,
Anaç duygulardan değil, kalbe akıtılan zehirden ürüyor…

Her zaman bahane aranmaz ayrılırken,
Bitti dersin ve biter.
Gider iki taraftan biri, biraz da kendini terk eder gibi.
Ve gidiyorsun,
Avcunda kalbinin kovuğunu doldurmayacak kırıntılar.

Defol!
Kalbimin dibine kadar yolun var…

Ezgin Kılıç

Duygular içinde renk oluyorum, bazen kırmızı bazen beyaz,
Ciğerlerimde soluyorum seni, ölüme ‘Dur.’ demek için biraz.

Cam kırıkları parçalıyor ellerimi, ellerinden her ayrıldığında,
Kan damlıyor benim içime, gözlerin, gözlerime darıldığında.

Aşkın saklanmaktan usanmadığı bir yer olmalı yürek,
Hayalini süzüyor beden kafesinde, aşk kıvrımlarından bükülerek.

Unutulduğundan beri duyulmamış dilinden sevdaya dair bir kelam,
Islak dudaklarından dökülen son sözmüş, ‘Ah! bi yare dokunsam.’

Sana dokunmayan duygular firar ederken yüreğimden,
Peşime düşmez ölüm, bir tek sen kaldığın için son dileğimden.

Vakit tamam, yalnızlık yorgun, ellerim üşüyor ellerin olmadan,
Aşkı damıtıyor gönlüm, sevdasında açan güller solmadan.

Özlüyorum seni, eşsiz kokunu bedenime her sardığımda,
Ruhumda canlanıyor aşkın, yüreğime sesin vardığında.

Varlığındır beni uçurumun kenarındaki dalda tutan,
Sözün bittiği diyara doğru, aşk kanatlandı çoktan.

İbrahim Kaya