Düşmüşüm bir aşka yamandır halım
Dönüpte bakmıyor yüzüme zalım
Kırıldı kanadım kalkmıyor dalım
……Ağlarım feryadım bitmiyor dağlar
……Hiç kimseye gücüm yetmiyor dağlar

Yürek hasretiyle yandıkça yanar
Derindedir yaram durmadan kanar
Görenlerde beni Mecnun’muş sanar
……Ağlarım feryadım bitmiyor dağlar
……Hiç kimseye gücüm yetmiyor dağlar

Gül yüzlü yârimi kaçırdım elden
Beklerim haberin her esen yelden
Çaresiz kalmışım ne gelir elden
……Ağlarım feryadım bitmiyor dağlar
……Hiç kimseye gücüm yetmiyor dağlar

Kimseler sormuyor nicedir halın
Nolur yüce dağlar yarimi salın
Değilse canımı burada alın
……Ağlarım feryadım bitmiyor dağlar
……Hiç kimseye gücüm yetmiyor dağlar

Bağrıma saldılar derdi kederi
Bu kadarmış meğer aşkın ederi
Der DURAK’ım bundan dönemem geri
……Ağlarım feryadım bitmiyor dağlar
……Hiç kimseye gücüm yetmiyor dağlar

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Aşkla şiir yazdım hemde heceye
Hüsranı doldurdum binbir geceye
Daha neler gelir bilmem niceye
Bir çözüm söyleyin sıralı dağlar

Bulut gelip durur sanki başımda
Coşkun bahar seli gözüm yaşında
Ahdım gözleriyle kaldı kaşında
Başım duman duman sıralı dağlar

Yaşıyorum mecnun gündüz gecemi
Kaybettim ararım gönül ecemi
Felek söndürdü de tüten pecemi
Çekmiyor dumanı sıralı dağlar

Doğrulmaz DURAK’ın dizi ve beli
Acı acı eser hasretin yeli
O yâr’in derdiyle olmuşum deli
Bu derdi başıma saralı dağlar

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

doruğundan da…
bu dağ benim der gibi…
enginlere bakmalısın…

oysa….
keyfinin tam ortasında….
başlar kar yağmaya…

işte o an…
karlar ve sen…
sığmaz olursunuz oraya…
artık….inme zamanının geldiğini….
anlamalısın…..

dağ ile karları
yalnız başına bırakmalı…
ardından da…
ağlamamalısın…

unutma ki…
bir gün gelecek….
o karlar eriyecek….

işte…
o zaman…
sen…o dağa….
başka bir dağdan….
el sallamalısın….

20.06.2012 Yalova

Fikret Turhan

Umudum yok belki çıkmam bahara
Can dayanmaz gayri bu intizara
Ahvalimi iletin nazlı yara
Selamım götürün durmayın dağlar

Ölesiye sevdiğimi iletin
Kavli nedir gizli sırrına yetin
Gülü çiçeğidir o memleketin
Burnumda tütüyor sormayın dağlar

Unutamam ayrıldığı o anı
Sızım sızım sızlıyordu her yanı
Mor sümbüllü dağın ela ceylanı
Yaralı gönlünü kırmayın dağlar

Ela gözlü yârime küstüğümü
Şu bağrıma kara taş bastığımı
Hasretiyle yanıp kan kustuğumu
Nazlı yâre haber vermeyin dağlar

Düşlerimde gördüm dilim ötüşür
Hasta bedenimde ruhum tutuşur
Belki gelir son nefeste yetişir
Yoluna engeller kurmayın dağlar

Mustafa’yım oldum derdinden verem
Eyledi geceyi uykuyu haram
Yârimden bana tek kalan hatıram
Kanayan yaramı sarmayın dağlar

Mustafa Deniz

Sıra dağlar ve Bingöl , yücelerden el eder ,
Omuz omuza sanki , Karboğa , Karaömer ,
Şeytan dağları üstü , Haküstün ‘ le Elbeyi ,
Serçelik ‘ le Karagöl , öyle dost ki ; seraser . . .

Şerafettin dağları , Esmen ve Şahintepe ,
Sıladaki nişanlı , Mehmet ‘ ten haber bekle ! . . .
Akçakara dağları , üçbin metre yükselti ,
Dağlara tırmanırken , tekle yüreğim tekle ! . . .

Dağlar benim ! . . . Özgürüm ! . . . Türkeli ‘ nden gelirim ! . . .
Bin yıldır ben burdayım , barış sunar ellerim ,
Her şey ne kadar güzel , Ayyıldız ‘ ın altında ,
Huzurlu bir gelecek , Yaratan ‘ dan dileğim . . .

Baba , demiştin bana ; ” Oğul git selâmetle . . .”
Vardım Kutsal Ocağa , Tanrı ‘ dan inayetle . . .
. . .
Alnım ak , bahtım açık . . . Yarın kasabaya çık ,
Rabbim izin verirse , geliyorum Mehmet ‘ le ! . . .
Nevzat Bilgiç
“ Sıla Benim Gurbet Benim – Memleketime Şiirler “
İsimli kitabımdan.

Uçarken gökyüzün de
Eğ başını
Yol ver
Ey yüce dağlar

Yorgun argın gelip
Konunca toprağına
Aç kollarını
Sar beni Kafkaslar

İğne atsam düşmez yere
Değer cevize çarpar kestaneye
Gölge eder doğan Güneş’e
Dokunamaz Işık bile yere

Ormanlar kestane ceviz
Damarımız da akan kan bir
Atamız Türk soyumuz Kaan
Biz iki ayrı devlet bir milletiz

Necati Kavlak