Ana kokuyordu toprak
Baba kokuyordu
Kadın kokluyordu

Yağmur yağıyordu
Kirpikler ıslanıyordu
Toprak yanıyordu

Kadın kendi yüreğini tuttu
Çocuk hıçkırığını yuttu
Toprak iki canı uyuttu

Kadın “özledim” dedi
Bir ses sesine ses verdi
Çocuk büyüyüverdi

Çocuk kadın oldu
Avuçlarına yağmur doldu
Hüznü yüreğine geri koydu

Baba rüzgar, anne buluttu
Kadın çocukluğunu unuttu
Dayandı çınara iki dalı tuttu

31/07/2012
Zehra Atasoy