Artık onu da terk ettim gitmiyorum.

Sahiller öksüz, yakamoz bensiz kalsın,

Ağlamaklı denizde ki tüm balıklar,

Her şeyim sensin, artık denizide sevmiyorum,

Gönül meyhanelerim tıklım, tıklımdı her akşam,

İçtim aşk şarabını elinden, daha içmiyorum,

Çektim elimi ayağımı dünyevilerden,

Sen varken yanımda, başka şey görmüyorum.

Çiçekte severdim eskiden her rengini,

Senden daha güzel çiçek mi var diye baktım, bulamıyorum.

Portakal çiçeğimsin, hazana vermediğin için kalbini,

Çok sevdim seni, her şeyden çok istiyorum.

Senden başka kimin dökülmüşse dudaklarından,

Bana fısıldanan “Seni Seviyorum”

Zannetme ki daha fazla değildi, senin sevdandan,

İşte bunu için ben hep seni özlüyorum.

Şiirlerim var birde gönül yaralarım,

Benden daha güzel anlatır onlar seni, biliyorum,

Ruhunla, bedeninle ve her şeyinle sen,

Benim olduğun o mutlu güne kadar,

Vazgeçemesem de seni yazmaktan tüm satırlara,

En azından şimdilik ara veriyorum.

Teninin sıcaklığını hissedince tüm benliğimde,

Eğer istersen sana söz, şiirlerimide terk ediyorum.

Dünya değişiyor, herkes bir âlem
Hep sevgi yazacak, var mı bir kalem?
Hiç bir yerden ayrılmıyor, şu elem
Aşka değer veren, kaç kişi kaldı?

Hasretin, özlemin, çiçeği soldu
Kederli günlerin, vadesi doldu
Yakın dostlar bile, sanki el oldu
Beni affet diyen, kaç kişi kaldı?

Erol Güngör

Aşk içinse bil ki verilen çile
Kesinlikle hile karışmaz dile
Öleceğimi de bilirsem bile
Senin için değer sevdiğim benim

Günlerim sayılı olsun sayılsın
Peşime nice dert düşüp koyulsun
Serseri diyede ismim yayılsın
Senin için değer sevdiğim benim

O güzel yüzünü gördüm göreli
Yürek hayatından artık şüpheli
Hep mutluluğunla yaşar bu deli
Senin için değer sevdiğim benim

Yanık gönül söyler sonsuz sözünü
Sevdan büyüledi iki gözünü
Kendini kaybeder hem de özünü
Senin için değer sevdiğim benim

ŞAHİN CAHİT YANIK

Sevda ile gönüllere bakarız,
Pınar olur yüreklere akarız.
Sevgi ile yürekleri yakarız,
Ateştir gönülde hazımız bizim.

Biz özümüzü sevgiye veririz,
Aşk ile inan kalplerde vururuz.
Deniz gibi dalgalanır dururuz,
Rüzgarla kesilmez hızımız bizim.

Mecnun gibi gönüllerde gezeriz,
Aşkı eleyip süzekten süzeriz.
Sevda üstüne destanlar yazarız,
Gönülden silinmez yazımız bizim.

Yusuf ile yürekleri boylarız,
Sevgiyi gönlümüze mal eyleriz.
Sevda üzerine şiir söyleriz,
Aşkla değer bulur sözümüz bizim.

Yusuf Tuna

Erman Ulusoy