Mevlam yaratmış güzelsin
Rujlulara bin çekersin
Dilin tatlı bal şekersin
Köylü kızı değilmisin

Bozma temiz duyguların
Devam etsin sevdaların
Maşukusun aşıkların
Köylü kızı değilmisin

Yerin belli yurdun belli
Yaşamınsa hep dengeli
Olmaz asla kurttan veli
Köylü kızı değilmisin

Sakın kanma ham sözlere
Sonra vurursun dizlere
Acı çektirme bizlere
Köylü kızı değilmisin

Şehir deyip saçmalama
Gördüğün hep karalama
Sen ahlakın yamalama
Köylü kızı değilmisin

Baş ucunda durur beyin
Bedenden ruh terke deyin
Sensin benim tek çiçeyim
Köylü kızı değilmisin

Canlar içindeki cana
Nasihatım budur sana
Sözüm güzel anlayana
Köylü kızı değilmisin

Abdurrahman Yıldız

İyilerin çekti cefa
Kötülerin sürdü sefa
Sende yoktur asla vefa
Kalleş dünya değilmisin

Nerde Muhammed Mustafa
Yoktu ondan üstün kafa
Nur yolunu attın rafa
Hain dünya değilmisin

Tuttun Ebu Cehilleri
Sürdün onu hep ileri
Onun melun fikirleri
Yayan dünya değilmisin

İbrahim’i ateşine
Yusuf’umu zindanına
Nuh’un büyük tufanına
Sebep dünya değilmisin

Şöyle bir bak yaptığına
Düştü çoğu tazağına
Karga olup gül bağına
Konan dünya değilmisin

Abdurrahman Yıldız