Güzelim yıllarım yok oldu uçtu gitti yanımdan.
Zaman acımadı bana bazen vurdu beni canımdan
Yenilmedim yıllara bana meydan okusa da güç aldım yarimden.

Unutmadım ömrüm nasıl geçti görenlerim eksik olmasın yanımdan
Bazen acı ile tatlı dost oluyor beni bezdiremedi canımdan
Yıllarca taşıdım hayatın yükünü kaderde olanları yaşadım güzel günlerim geçip gitti.

Şimdi güç ve gayrete yetişemez oldum
Hala kaybetmedim umudumu beni yaşatanlar benim kanımdan.
Allah’ıma binlerce şükürler olsun unutmadım dünü bugünü .amin

ZÜHTÜ KUŞCU

Köstek,tespih, şapka sekiz köşeli,
Uyku yok,bu aşka düştüm düşeli,
İçerim, gezerim, elim şişeli,
Tabaka, tütün de meze gidiyor.

Bayramlık yeleğim, acer şalvarım,
Kime ne söyleyim, kime yalvarım,
Her düğünde hayal kurar, dalarım,
Sanırım, her gelin bize gidiyor.(!)

Sardım kuşağımı, doğruldu belim,
Üç teli taradım, savruldu kelim,
Ah çekip andıkça,kavruldu dilim,
Sormayın, yüreğim köze gidiyor.

Deli gönül derler, hiç sözüm tutmaz,
Bir heves geldi ki, gözüm korkutmaz,
Körük çizme,baston,dizim yorulmaz,
Her âleme geze geze gidiyor.

Kısbeti kuşandım, heybetle baktım,
Beğenilmek için güreşe çıktım,
Rüşvet verip, nice pehlivan yıktım,
Dediler ki; ‘eze eze gidiyor.’ (!)

Muhtar çakmağımla, gümüş tespihim,
Gözlük ‘şişe camı’, tutmuyor lehim,
Yeni icatları nerden bileyim?
Diyorlarmış; ‘canlı müze gidiyor’!

Methini eyleyim, can cananımın,
Aslısı, Leylası, bu zamanımın,
Yepyeni bestesi var kemanımın,
Nâmeleri dize dize gidiyor.

Ol dilberi gördüm çeşme başında,
Tazecik bir fidan, seksen yaşında. (!)
Toy düğün istermiş, ayın beşinde,
Gebermeyesice, naza gidiyor.

Bu nasıl bir sevda, uyutmaz beni?
Biraz fazla esmer, kir tutmaz teni (!)
Mercimek misali, sayılmaz beni,
Gerdan kıra kıra, poza gidiyor.

Görücüye vardı, ebemle dedem,
Doldurup gönderdim, fıstıkla badem,
Demişler; ‘oğlunuz aşıkmış madem…
…Kızımız çok küçük, taze gidiyor.’ (!)

Müstakbel kaynanam hanımefendi,
Kızı vermem diye önce direndi,
Şu başlık parası çok eskidendi,
Tarla takım üze üze gidiyor.

Bilezikler dizdim, kola, bileğe,
Bahşişler dağıttım, iki bölüğe,
Çekilip seyrettim bir gölgeliğe,
Kaş göz atıp, süze süze gidiyor.

Düşmanlarım bana iftira atar,
Demişler; ‘ namaz yok,, abdestsiz yatar…
…Bekler ki gün, güneş ne zaman batar…
Her gece pavyona,saza gidiyor.”

Bu heves böylece devam ederken,
Önce nişan yaptık, düğüne erken (!)
Her gün yola düştüm, şafak sökerken,
Görenler sandı ki ‘füze’ gidiyor. (!)

Türlü türlü boya aldım, boyandı,
Onun mahcemalin görenler yandı (!)
Dişleri protez, ağzı yayvandı,
Dudağını büze büze gidiyor.

Aradım yıllarca, köşe bucakta,
Külhani kül oldu, aş yok ocakta,
On evlat istedim, beşi kucakta,
Param, pulum, hazır beze gidiyor.

Metin Özcan

Yavrum, güzel yavrum aslanım benim
Tomurcuk gülsün açılmadın
Dertlerini söylemedin saçılamadın
Çok akıllısın zamanını kullanamadın, kendine ufuklar açamadın
Güzel yavrum Allah sana doğal güzellikler vermiş kıymetini bilemedin

Arada bir olsa da atanı dinlemedin topluma gereği gibi katılamadın
Söyleyenlerden duydun yağız delikanlı, ne kadar güzel
Biraz ileriyi göremedin
Tatlı tatlı sözler duydun zaman geçip gitti, özetini anlayamadın
Atalar çok tecrübelidir, arada bir ne söyledi,
Dikkat verip neden dinlemedin
Vakit geçmiş sayılmaz , büyükler hemen hemen yanılmaz
Dinlersen anlarsın, rahatlığı sende yaşarsın.

ZÜHTÜ KUŞCU

“Efsanedir,delikanlı”.
Yürektir,delikanlı.
Ateştir,delikanlı.
Soğuktur,delikanlı.

“Hep,aynı damarları taşır”.
Uzağa,menzil taşır.
Yüreği,yumuşaktır.
Delikanlıdır,bu kesimi.

“Ortalık,yangın yerine döner”.
Sorarlarsa,ben der.
Cürüm,gibi külü kalır.
Delikanlıdır,bu kesimi.

“Kahpelik,düzenbazlık nedir bilmez”.
Yürekleri,mangal gibidir.
Ateşleri,silah gibidir.
Delikanlıdır,bu kesimi.

“Küllerini,kimse söndüremez”.
Yangın,itfaiye bitiremez.
Su,yetmez.
Delikanlıdır,bu kesimi.

“Yanar ve döner,bilmez”.
Yalancılık,sökmez.
Ekmeğine,ihanet etmez.
Delikanlıdır,bu kesimi.

“Kime,sorulacak olursa delikanlıyım der”.
Mangalda,kül bırakmaz.
Ama,sıkışınca laf kalmaz.
Delikanlıyı,soracak olursan hep ben diyenler çıkacak.
Ama,delikanlı bildiğim kadarıyla insanın içerisinde olacak.

Yazan:Oğuz Aktaş