Bu dalgınlık,bu düşünce sevdadan,
Sevmek sığınağımız,ne çıkar vedâdan,
Sadece sev,bir gün ayrılırken dünyâdan,
Yaşadım demek istiyorsan…

Yıldızlar gibi hep yalnız kalmamalısın,
Çiçekler gibi kuruyup solmamalısın,
Gözyaşıyla anlatılan yalan olmamalısın,
Yaşadım demek istiyorsan…

Ahmet Beltekin

Sensizlik Ne Demek Bilirmisin Sevdigim…
Sensizlik Ictigin Su Bile Zehir Gibi Gelir Sana…
Sensizlik Kör Karanlikta Yürümeye Benzer…
Sensizlik Ne Demek Bilemezsin Ki…
Sen Sensizligin Neye Benzedigini Bile Bilmiyorsun…

Sevgimiz Ugruna Nelerden Vaz Gectim Biliyorsun
Hayatimi Yoluna Adadim Görmekte Bile Zorlaniyorsun
Ah Ceke Ceke Düseceksin Bir Gün Ardima..
Sensizlik Ne Demek Bilirmisin….!

Sensizlik Demek Ölümü Beklemekmis…
Sensizlik Demek Cehennemin Atesinde Kavrulmakmis…
Sensizlik Demek Göz Yaslarimin Akmasiymis…
Ben Seni Sensizliginde Bile Cok Seviyorum Sevdigim…

Süleyman ( Almanya )

Önemli bir randevuyu kaçırmak istemez gibi telaşlı yüreğim bir koşuşturmanın içinde. Hayatın götürmek istediği yere sorgusuz sualsiz kollarına bıraktım, ya seninle yada sensizlikte yol üzerinde bilmediğim diyarlara yol almaktayım.

Sessizliğin ortak dil olarak seçmiştik, konuşmuyorduk. Gözlerimiz alevin titrekliğinde birbirine dokunduğunda yürek dili açılıyordu. Bir kudümün ritminde söyleşip, bir neyin nağmelerinde ağlaşıyorduk. Dokunmak gözlerinle teninin sıcaklığını hissetmek ve yitik hayallerimize sarılıp ağlamaktı. Gözlerinin delip geçtiği anlarda seninle yok olmaktı, senle dolu zamanlar.

Terk edilmiş hayatlar içindeki görüntülerde herkes yanmaya o denli istekli değildi. Sessizliğe gömülmüş bedenim sessizce nefes alıp veriyordu. Dokunduğu her şeyi alevlendiren coşkulu rüzgar gibi dile getirilemeyen haberlerin habercisi gibiydi. İçimde bir şeyler parçalanıp yırtılıyordu. Yüreğimdeki güller kalpleriyle kanarken, senin gönlündeki güllerin bundan haberi bile yoktu. Kanayan bir yüreği ancak kanayan yürek bulurdu.

Aşk; sevgi ve sabır ilmekleriyle dokunmalıydı. Her ilmek yürek kanamalarının titrekliğinde çığlıkları taşımalıydı, özlemlerle kabuk bağlayan yarları kanatmadan. Kalbim susuz, yüreğim kıraç topraklar gibiydi, aşkının beni gafil avladığında. Bazen mutluluktan şarkılar söylüyor, bazen de çaresiz bir özlemle ağıtlar yakıyordum. Ruhuma dinlik veren sözcüklere sağırdım. Sen geldin, ruhumun kulaklarına tıkalı pamukları açtın aşkının güzelliğinin ritmini duymaya başladım. Hüzün namelerinin saklı olduğu.

Bir sestim önce yükselen, sonra alçalan ve daha sonrada ağıtlar yakıp ardından gülümseten bir nota oldum. Gülü göremiyordum ama kokusunu alabiliyordum. Kapalı havada güneşin var olduğunu bilmek gibi. Gri bulutlar ardındaki güneşin dünyayı aydınlatması gibi. Sen görünmesen de, senin varlığın bedenimi, ruhumu dolduruyordu. Biraz acı, biraz hüzün, biraz özlem olarak. Bu aydınlıklar kadar sıcaklığına da ihtiyacım olduğunu ne zaman öğrenecektin.

Hayatın kitabını hem okuyup hem de yazmak gibiydi senli zamanları yaşamak. Görülmeyen yıldırımlar eşliğinde titremeyle sarsılmak, mutluluğa karışmış susuzluk gibi. Bir rüzgardı yaşam, bazen fırtına, bazen de esinti şeklinde esen. Esintilerde huzur fırtınalarda hüznü ve acıyı yaşatıyordu. Yazılı olan kaderimi yerine getirmeye çalışıyorum, biraz senli çokça da sensiz nefes alışlarımda. Göğsümden firare hazırlanan yüreğime rağmen konuşmaya çalışıyorum ve aklım boşalıveriyor.

Ateşe adım atıyorum, ama sanki buz üzerine düşmüş gibiyim. Beklentilerimin seni sevmeme engel olmasına izin vermiyorum. Oysa mutluluk çok kırılgandı, bir kez ortaya çıkınca rüzgarın sildiği ayak izleri gibi yok oluyordu, yanına özlemi alan yalnızlığın sesine eşlik eden rüzgarın fısıltısı. Mutluluğu elinden tutup götürüyordu.

Yüreğim gökyüzüne bakarken ayaklarım yeryüzüne basmıyordu. Bakışlarının esaretinden kurtulup özgürlüğümü almak istiyordum. Oysa hayat tökezleyerek ilerliyordu, incecik bir ipin üzerinde yürümek gibiydi senli yaşamak ne zaman kopacağı belli olmayan.

Biz demek yalnızlığın yarasına sürülen merhem gibi sakinleştiriciydi. İki bedende tek ruh, tek nefes yol aldığımız hayat merdivenlerinin basamakları kırılana kadar.

Fatma Avcı

İnsanın sevdiğine kavuşmasıdır erek,
Kendimizi Hak için ilahi aşka verek.
Mevlana gibi aşkla vuslata ermek gerek,
Aşk kişinin sevdiğinde yok olması demek.

Mülkü dünyada aşkı olmayan gönül neyler?
Sever ise Mevlamız her şeyi güzel eyler.
Sen Yunusa bak ilahi aşkla nasıl söyler?
Aşk kişinin sevdiğinde yok olması demek.

Sevda olmadan insan aşksız yaşar mı böyle?
Söyler isen aşkla şiir söyle masal söyle.
Bir kendini bir de şu Mecnunu nazar eyle,
Aşk kişinin sevdiğinde yok olması demek.

Yusuf aşık olmayan kimse var ya asidir,
Aşk duyguların en yücesidir en hasıdır.
İnsan ölünce ruhla Hakka kavuşmasıdır,
Aşk kişinin sevdiğinde yok olması demek.

Yusuf Tuna

guzelterekeme ( yeşim bayram )

Öyle olsun ”hadi” git

Daha geçmeden vakit

Yüreğimi yakmadan arkana bakmadan git

Git ki, gülen gözlerime mana kalmasın

Git ki doğmasın bahtımda güneşler

Hadi git ELA ÖZLÜM…

Aşkı ile tutuşmazsan
Emirlerini tutmazsan
Nehiylerinden kaçmazsan
Sevdim demek neye yarar

Salat selam etmez isen
Kur-an’a baş eğmez isen
Nur yolundan gitmez isen
Sevdim demek neye yarar

Mürşide el vermedikçe
Zikir kalbe inmedikçe
Tövbe nasuh etmedikçe
Sevdim demek neye yarar

Camilerde yerin yoksa
Namaz için abdest yoksa
Cemaata katkın yoksa
Sevdim demek neye yarar

Rabbine taat olmazsa
Küfre mesafe olmazsa
Haya libasın olmazsa
Sevdim demek neye yarar

Daim işin dünya olsa
Gaye malın cem-i olsa
O malında zekat yoksa
Sevdim demek neye yarar

Gözün görür mezarları
Toprak altı can pazarı
Terk etmezsen rakıları
Sevdim demek neye yarar

İman kalbe mahkum olsa
Dilin ondan uzak olsa
Yaşamına yansımazsa
Sevdim demek neye yarar

Zalime dur demedikçe
Mazluma el atmadıkça
Adalete uymadıkça
Sevdim demek neye yarar

Alnın secde etmedikçe
Seccadeyi öpmedikçe
Göz yaşları dökmedikçe
Sevdim demek neye yarar

Sıla-i rahmi terk etsen
Komşularla geçinmezsen
Selamlara es geçersen
Sevdim demek neye yarar

Mü-min mü-minin kardeşi
Bu bağları kesen kişi
Gıybet ile yerse leşi
Sevdim demek neye yarar

Hırsın atına binerse
Haset onu kemirirse
Bugünü dünden beterse
Sevdim demek neye yarar

Terörden medet beklerse
Şehidlerden oy beklerse
Kalben cenaze beklerse
Sevdim demek neye yarar

Nimetlere şükür yoksa
Darlıklara sabır yoksa
Hayırlar yok günah çoksa
Sevdim demek neye yarar

Önderi Rasül olmazsa
Kur-an baş tacı olmazsa
İslam için cehd olmazsa
Sevdim demek neye yarar

Abdurrahman Yıldız

Zeynep Hicret

uçurum yüreğim
girdabın içindeyim

ya ölmek
ya sevmek sence hayat ne demek

bulanık sanrılarım; keşkelerimin boğumundayım

ya gitmek; ya kalmak sence sevmek ne demek

unutmak kolay olan; ya sevmek?
sevmek kolay olan ya varetmek yıllarca…

Sevgi Adıgüzel

Bir yaz günü
Ortalık cayır cayır
Sıcak demek az gelir
Sanki dünya âlem yanıyor
Vantilatör bile bozuldu durmadan çalışmaktan
Başka çare kalmadı kendimi evden dışarı atmaktan
Çarşı bile sıcaktan bomboş
Birden karşıdan
Dondurma yalayarak gülüşen kızlar göründü ne hoş
Canım acayip çekti
Şimdi bir külah karışık dondurma iyi giderdi
Elimi attım cebime
O ne?
Astar delik
Unuttum nereye gitmişti son metelik
Olmayacak böyle
Çıktım şehir dışına
Söğüt gölgesi de parayla değil ya
En kralı bu
Şu tarla, bağ, bahçe var ya
Yaz günü kaçacaksın buraya
Uzanmışken erik gölgesinde meraya
Gözüm takıldı karşıdaki tarlaya
O ne?
Güneş altında bu sıcakta
Çapa kazan insanlar, hem de hepsi kadın
Adı işçi, gündelikçi, yaptıkları gündöndü çapası
Alınlarından akan şarıl şarıl ter
Vay anasını vay!
Demek ki parası olan zevk sefa içinde yer
Olmayan böyle su gibi ter döker
Bu insanlar kavrulurken güneş altında şu tarlada
Niceleri sefa sürüyor şimdi
Beş yıldızlı otellerde, sahil boylarında
Var ya
Adaletine tüküreyim böyle dünyanın
Birden isyanım boğazımda düğümlendi
Aklıma cebimdeki delik geldi
Yani geçim derdi
Ulan aylardır iş aradım
Onca form doldurdum, kalem harcadım
İyi kötü tahsilimiz de var
Sanki hepsi sözleşmiş gibi hıyarlar
Biz sizi arayacağız beyefendi, dediler
Günlerimi, aylarımı yediler
Aramadı şerefsizler
Demek ki bir dayın, arkan olacak
Seni o yollayacak
Neyse
Kader kısmet ne diyelim
Vallah ben bu yaz mevsimini sevmiyorum
Parasızken şu uzun
Upuzun günler hiç çekilmiyor
Vay arkadaş ya
Şimdi paran olacak
Alanyalarda, Antalyalarda, Bodrumlarda yaşayacaksın
Denize dalacaksın
Hayatın tadını çıkaracaksın
Offf of! Hayalini bile kurdukça
Daha çok terliyorum
Yok, yok ben bu yaz mevsimini sevmiyorum
Kış gibisi yok
Yak sobanı otur
Kuru fasulyeyi de ocağa oturt
Hem kışın günler kısa
Yaz gibi ortalık cıvıl cıvıl değil
Öyle kafayı da fazla takmıyorsun karıya kıza
Bu sıcaklar yaramıyor
Kış gelse de serinlesek, biraz rahat etsek.

2

Havalar da iyice soğudu
Sobayı kurmak lazım da
Kursak ne olacak
Hani nerde yakacak
Ne odun var ne de kömür
Ah ulan parasızlık!
Sana söve söve geçti ömür
O ne?
Kar mı yağıyor nedir
Acayip üşüyorum
Elim ayağım titriyor tir tir
Ah ulan vicdansız postacı!
Hep fatura getireceğine
Bir kere de bir hayır haber
İyi bir şey getir
Getir de bari yüreğimiz ısınsın
Vay vayyy!
Böyle battaniyeye sarılmakla kış geçer mi?
Galiba yaz daha mı iyiydi neydi
Sıcaklı yorduk, terliyorduk
Bunalıyorduk ama
Hiç değilse üşümüyor
Böyle tir tir titremiyorduk
Ben en iyisi kahveye gideyim
Orda soba yanıyordur
Yine burası söğüt gölgesi değil ya, diyecek kahveci
Mecbur bir iki çay içeceğiz
Ama ısınacağız sonuçta
Yazın kış gelse diyordum amma boş lafmış işte
Demek ki
Paran yoksa cebinde yaz da yalanmış kışta.

3

Offf of! Rüzgâr kulaklarımı pişirdi
Bu ne biçim soğuk
Vay! Karşıdan gelen bu kalabalık nedir böyle
İnsanlar, otomobiller
Akın akın gelenler
Anlaşıldı işte olay
Omuzlarda bir tabut
Son yolculuğa çıkılmış, dile kolay
Ama kalabalığa bakılırsa
Rahmeti sağlığında ya dayıymış
Ya da arkasında dayısı çokmuş
Yaaa işte böyle zengin de olsan fakir de
Gideceğin yer aynı
Cebinde benim gibi beş kuruşun olmasa da
Dünyalar senin olsa da
Günün gelince öbür dünyayı boylayacaksın
Ne demişler, Sultan Süleyman’a kalmamış bu dünya
Allah Allah işe bak
Bugün öte tarafa giden gidene
Soğuklar yaramadı desene
Bir cenaze daha geliyor
Geliyor da
Eeee nerde bunun gerisi
Hani şu belediyenin cenaze arabası da olmasa
Tabutu mezarlığa bile taşımaya yetmez şu bir ikisi
Belli ki bu merhum da garibanın birisi
Vay vayyy! Şimdi iyice anladım
Demek ki kabahat ne yaz da ne de kış ta
Demek ki insan da baht olacak
Belki taht kuracak kadar değil ama
Bir çorbayı kaynatacak
Bir gün göçüp gittiğinde şu fani dünyadan
Arkandan üç beş kişiyi toplayacak kadar
Bahtın olacak demek ki…

Gürsel İleri